کد مطلب:40979 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:242

توجه خاص به ضعفا و ستم ديدگان















در هر جامعه اي كساني هستند كه دچار محروميت يا ضعف شده اند و به گرفتاري و يا ستمي دچار شده اند. در چنين جامعه اي عدالت اقتضا مي كند كه حاكم همه انسانها را به يك چشم بنگرد و در بين آنان تساوي حقوق و امكانات فراهم آورد.

امام علي عليه السلام در روش حكومتي خويش هميشه اين اصل مهم را مدنظر داشته و بر آن تأكيد مي ورزيدند. در توصيه هايي كه آن بزرگوار به كارگزاران خود داشته اند، چنين آمده است:

«ثُمَّ اللّه َ اللّه َ فِي الطَّبَقَةِ السُّفْلي مِنَ الَّذينَ لا حِيلَةَ لَهُمْ مِنَ المَساكينِ والمُحتاجِينَ واَهْلِ البُؤْسي و الزَّمني؛[1] سپس خدا را خدا را در طبقه پايين از مردم، آنان كه راه چاره ندارند؛ از تهيدستان و نيازمندان و گرفتاران و كساني كه [به خاطر بيماري[ زمين گير شده اند [مراقب باش].»









    1. همان.