کد مطلب:62448 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:161

امانت بودن مديريت











از ديدگاه اسلام به طور عام، و در نگاه امام علي عليه السلام به طور خاص، مديريت و مسئوليت در حكم امانتي است كه به مدير سپرده مي شود تا براي مدتي معين به عنوان مجري يا امانتداري در آن جايگاه انجام وظيفه كند.

مديريت و مسئوليت، امانت گرانسنگي است كه بايد به اهلش سپرده شود؛ زيرا آنچه موجب گردش درست امور و سلامت و صلابت كارها مي شود، آن است كه مشاغل اصلي و مديريتي از يك سو به عنوان امانت تلقي شود، و از سويي ديگر به افراد شايسته و توانمند واگذار گردد. اين نوع نگاه به مسئوليت باعث مي شود كه در انتخاب افراد براي مديريت و يا هر شغل ديگر، شايسته سالاري مراعات گردد، و افرادي شايسته براي به دست گرفتن آن ها انتخاب شوند.

امام علي عليه السلام در نامه اي به يكي از كارگزاران خويش، امانت بودن مسئوليت و مديريت را متذكر شده و مي فرمايد:

و ان عملك ليس لك بطعمه و لكنه في عنقك امانه؛[1] كاري كه در دست توست، طعمه نيست، بلكه امانتي است بر گردن تو.

كساني كه بدون توجه به اصل امانت بودن مديريت، و بدون برخورداري از شايستگي ها و توانايي هاي لازم، مديريت و مسئوليتي را مي پذيرند، و نيز كساني كه چنين افرادي را انتخاب مي كنند، مرتكب خيانت عليه السلام به رفاعه، يكي ديگر از كارگزاران خويش مي فرمايد:

و اعلم يا رفاعه ان هذه الاماره امانه فمن خيانه فعليه لعنه الله الي يوم القيامه؛[2] .

اي رفاعه! بدان كه اين امارت و مديريت، امانتي است كه هر كس به آن خيانت كند، لعنت خدا تا روز قيامت بر او باشد.









    1. نهج البلاغه، نامه 5.
    2. محمودي محمد باقر، نهج السعاده في مستدرك نهج البلاغه، ج 5، ص 36.