کد مطلب:62463 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:164

آينده نگري











آينده نگري و دور انديشي يكي از شرايط مديريت خردمندانه و منطقي است، و مديريت بدون توجه به اين نكته مهم نمي تواند سازمان را به سر منزل مقصود برساند. قبل از اقدام به هر كار بايد جوانب و زواياي مختلف آن مورد بررسي قرار گرفته و پيامدهاي احتمالي آن پيش بيني شود. مديراني كه قبل از اقدامات عملي، با آينده نگري، زواياي مختلف مسأله را بررسي كرده و امكانات و مقدمات لازم را پيش بيني مي كنند، تصميمات استوارتري مي گيرند و ميزان موفقيت و اثر بخشي خود را افزايش مي دهند.

ضرورت آينده نگري، مسأله اي عقلي است و هر انسان خردمندي آن را باور دارد؛ زيرا آينده نگري يكي از شرايط انجام دادن درست و منطقي كار است و پيامدهاي احتمالي هر كاري، در صورتي قابل جبران خواهد بود كه قبل از اقدام، توجه كافي به آن شده، و پيش بيني هاي لازم صورت گرفته باشد. امام علي (ع ) دورانديشي و آينده نگري را نشانه خردمندي دانسته و عاقل ترين انسان را فردي مي داند كه آينده نگري بيش تري داشته باشد.

آن حضرت مي فرمايد:

اعقل الناس انظرهم في العواقب ؛[1] خردمندترين مردم، عاقبت انديش ترين آن هاست.

فعاليت ها و اقدامات مديران در سازمان، پيامدهايي دارد كه بسا براي سازمان چندان مطلوب نباشد. بنابراين، مديران و مسئولان بايد آينده را به خوبي بشناسند و آثار و پيامدهاي احتمالي اقدامات خود را پيش بيني نمايند، تا بتوانند از عواقب نامطلوب آن در امان بمانند. از اين رو، امام علي (ع ) يكي از دلايل ضرورت آينده نگري را، مصون ماندن از مشكلات دانسته و مي فرمايد:

من نظر في العواقب سلم من النوائب؛[2] كسي كه در عواقب كار بينديشد، از گرفتاري ها در امان باشد.









    1. غررالحكم و دررالكلم، حديث 3367.
    2. همان، حديث 8039.