کد مطلب:62470 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:157

دلجويي از كاركنان و رسيدگي به آنان











كاركنان سازمان ها و مؤ سسات، همانند ديگر افراد اجتماع در زندگي روزمره خود با مشكلات و تنگناهايي دست به گريبان خواهند شد كه حل و فصل برخي از آن ها نياز به مساعدت فكري و مادي ديگران دارد؛ و بي ترديد در اين گونه موارد انتظار دارند كه سازمان و مديران، خود را در مشكلات آن ها شريك دانسته و در حل آن مشكلات به آن ها كمك كنند. بنابراين، گاه شرايطي پيش مي آيد كه لازم است مديران نسبت به امور كاركنان و دلجويي از آنان، و كمك به حل مشكلات آن ها همت گمارند.

توجه و رسيدگي به امور كاركنان، و دلجويي از آنان تأثير شگرفي در روحيه آن ها و افزايش انگيزه آنان براي تلاش و كوشش در جهت دستيابي به اهداف سازمان دارد. وقتي كاركنان احساس كنند كه مديران سازمان قدردان زحمات و تلاش هاي آنان بوده و خود را تنگناها و گرفتاري هاي آن ها شريك مي دانند، با دلگرمي و انگيزه بيش تري در سازمان كار مي كنند، و حداكثر تلاش خود را براي دستيابي به اهداف و مأموريت هاي سازمان به كار خواهند گرفت.

حضرت علي (ع ) توجه مالك اشتر را به اين جلب كرده و مي فرمايد:

تفقد من أمورهم ما يفقد الوالدان من ولدهما؛[1] به كارهاي آنان رسيدگي كن، همچنان كه پدر و مادر به كار فرزندانشان رسيدگي مي كنند.

آن حضرت در اين قسمت از عهدنامه، مالك را موظف به رسيدگي به امور كارگزاران و دلجويي از آنان مي كند، آن طور كه پدران و مادران از فرزندان خود دلجويي كرده و به امور آنان رسيدگي مي كنند؛ آن طور كه پدران و مادران از فرزندان خود دلجويي كرده و به امور آنان رسيدگي مي كنند؛ چرا كه اگر مدير، به امور كاركنان خود توجه نداشته و از آنان دلجويي نكند، آنان نيز انگيزه خود را از دست مي دهند، و از تلاش و كوشش در انجام وظايف و مأموريت ها دلسرد خواهند شد.









    1. همان.