کد مطلب:62472 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:159

عدالت











عدالت يكي از صفات خداوند متعال است كه پيامبران و اولياي الهي، مناديان راستين آن بوده و مردم را براي بر پا داشتن آن دعوت مي كردند. پيامبر گرامي اسلام (ص ) همانند ساير پيامبران، از سوي خداوند متعال مأمور شده است كه عدالت را در جامعه بر پا دارد. خداوند متعال عدالت را از همه چيز به تقوا و پرهيزكاري نزديك تر دانسته، و همه دينداران و مؤ منان را به بر پا داشتن عدالت و انصاف دعوت مي كند، اگر چه اين كار به ضرر و زيان خود يا بستگانشان باشد.

خداوند متعال، عدالت پيشگان و دادگران را دوست دارد؛ و كسي كه محبوب خدا باشد. آبشار عنايات الهي بر جانش سرازير شده و صفات خدايي در وجودش تجلي مي كند. يكي از ويژگي هاي بر جسته ام علي (ع ) عدالت بود. آن حضرت در همه كارها حتي در ساده ترين و كوچك ترين امور نيز عدالت را در نظر داشت. عدالت سراسر وجود علي (ع ) را فرا گرفته بود؛ از انديشه، سخن، عمل، حكومت، مديريت حضرتش گرفته؛تا قضاوت، مردمداري و پيوندهاي خانوادگي و اجتماعي او. عدالت امام (ع ) آن قدر دقيق و عميق بود كه مي فرمايد: به خدا سوگند اگر هفت اقليم را با آنچه زير آن ها است به من دهند تا خدا را نافرماني كنم و يك پوسته جو را از مورچه اي به ناروا بستانم، چنين نخواهم كرد.[1] .

امام علي (ع ) علاوه بر اين كه خود در تمام جنبه هاي مديريتي، حكومتي و... عدالت را پياده مي كرد، كارگزاران خويش را نيز به اين مهم توصيه و سفارش مي نمود؛ در بخش هايي از عهد نامه مالك اشتر، وي را به رعايت دستور داده و مي فرمايد:

و ليكن احب الأمور اليك اوسطها في الحق واعمها في العدل؛[2] بايد محبوب ترين كارها نزد تو اموري باشد كه معتدل ترين آن ها در حق، و فراگيرترين آن ها در عدالت است.









    1. همان، خطبه 224.
    2. همان، نامه 53.