کد مطلب:62473 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:162

اعتدال و ميانه روي











اعتدال و ميانه روي از مسائل مهم، به ويژه در مديريت و هدايت مجموعه هاي سازماني است. پرهيز از افراط و تفريط ضرورتي است كه بدون توجه به آن نمي توان سازمان را به خوبي اداره كرده و به سوي دستيابي به اهداف از پيش تعيين شده، رهنمون شد. برنامه هاي دين اسلام بر اصل مهم اعتدال استوار است. هيچ برنامه اي بدون توجه به اين اصل و پرهيز از هر گونه تندروي يا كند روي، به نتيجه مطلوب نخواهد رسيد.

بررسي اجمالي سيره مديريتي و حكومتي امام علي (ع ) مبين آن است كه ايشان در تمام مراحل زندگي، به ويژه در مديريت جامعه اسلامي همواره به اصل اعتدال و ميانه روي پايبند بوده، و به شدت از افراط و تفريط اجتناب مي كرد. علاوه بر اين، كارگزاران خويش را سفارش مي كرد كه كارهاي خود را بر مبناي اصل مهم اعتدال و ميانه روي استوار كنند، و هرگز در اداره امور به وادي افراط و تفريط كشيده نشوند.

اصولا اعتدال و ميانه روي مسأله اي عقلي است، و به حكم عقل اين نكته دريافت مي شود كه بهترين راه انجام دادن كارها، اعتدال و ميانه روي است؛و هيچ گاه با افراط و تفريط نمي توان كارها را به سامان رساند، و به اهداف دست يافت. بر اين اساس، امام علي (ع ) از سويي توصيه به اعتدال كرده و مي فرمايد:

عليك بالقصد في الامور؛[1] در كارها ميانه رو و معتدل باش؛و از ديگر سو افراط و تفريط را نشانه و نتيجه ناداني دانسته و مي فرمايد:

لاتري الجاهل الا مفرطا او مفرطا[2] جاهل را نمي بيني مگر اين كه يا افراط مي كند يا تفريط.









    1. غررالحكم و دررالكلم، حديث 6116.
    2. نهج البلاغه، حكمت، 70.