کد مطلب:62499 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:94

مشورت











مشورت با ديگران و نظر خواهي از آنان يكي از عوامل مهم و حياتي در تصميم گيري است. اين نكته در اسلام از اهميت و جايگاه ويژه اي برخوردار است. با توجه به وسعت موضوعات و پيچيدگي مسائل و نيز گستردگي اطلاعات، يك مدير غالبا قادر به شناخت همه مسائل و به دست آوردن اطلاعات لازم در مورد يك مسأله نيست، در نتيجه نمي تواند تصميم درست و منطقي در مورد آن اتخاذ نمايد.

مشورت با ديگران و نظر خواهي از آن ها، به منظور استفاده كردن از نظرات آنان نكته اي عقلي، و عدم مشورت و استبداد به رأي از بيماري هاي مهلك مديران در تصميم گيري است؛زيرا مدير هر اندازه آگاه و در زمينه كاري خود متخصص، كاردان و پرتجربه باشد، باز هم نمي تواند به همه ابعاد و زواياي يكي مسأله پي ببرد و آن را تنها از نقطه نظر خويش ارزيابي كند؛ و چه بسا ابعادي از مسأله از نظر وي مخفي مانده باشد كه در تصميم گيري نقش تعيين كننده اي دارد.

من استبد برأيه هلك و من شاور الرجال شاركها في عقولها ؛[1] كسي كه استبداد در رأي داشته باشد هلاك مي شود؛ و كسي كه با مردان مشورت كند در عقل آنان شريك مي گردد.

همان گونه كه اشاره كرديم، ضرورت مشورت بر حكم عقل مبتني است. و هر انسان عاقل و خردمندي اين ضرورت را درك كرده و خود را از آن بي نياز نمي داند. امام علي (ع ) مي فرمايد:

لايستغني العاقل عن المشاورة ؛[2] هيچ خردمندي از مشاوره بي نيازي نمي جويد.

عدم توجه به نظرات ديگران و استبداد به رأي، از خطرناك ترين صفاتي است كه ممكن است مدير به آن گرفتار شود.

امير مؤ منان حضرت علي (ع ) در تبيين اين نكته مي فرمايد:

و الاستشارة عين الهداية و قد خاطر من استغني برايه[3] ؛ مشورت عين هدايت است، و كسي كه خود را بي نياز از نظرات ديگران بداند مطمئنا به خطر افتاده است.

مشورت در نگاه امام علي (ع ) از ضرورت هاي اساسي براي اداره امور، به ويژه تصميم گيري است. آن حضرت، نظر خواهي از ديگران را محكم ترين پشتيبان و حامي دانسته و مي فرمايد:

لا مظاهرة اؤ ثق من المشاورة؛[4] هيچ پشتيباني، استوارتر از مشورت كردن نيست.

بنابراين، مشورت كردن و استفاده از نظرات و ديدگاه هاي ديگران، از عوامل مهم براي تصميم گيري درست و معقول مي باشد؛ و از آن جا كه به وسيله مشورت و نظر خواهي از ديگران، آگاهي هاي انسان بيش تر شده و زوايا و ابعاد مختلف يك مسأله براي او روشن تر مي شود، تصميم هايي كه بعد از مشورت اتخاذ مي شوند، عموما معقول تر و درست تر مي باشند.

امام علي (ع ) اين نكته را نيز تذكر داده و مي فرمايد:

ما استنبط الصواب بمثل المشاورة؛[5] چيزي مانند مشورت كردن راه درست را به دست نمي دهد.









  1. نهج البلاغه، حكمت 161.
  2. نهج البلاغه، حكمت 211.
  3. غررالحكم و دررالكلم، حديث 10693.
  4. همان، حكمت 113.
  5. همان، حكمت 113.