کد مطلب:62529 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:82

امانتداري كاركنان سازمان











يكي از نيازهاي اساسي سازمان ها و نيز از عوامل موفقيت مديران در اداره مناسب سازمان، امانتداري كاركنان در قبال سازمان و منابع و امكانات آن است. مديران و مسئولان در صورتي مي توانند از منابع و امكانات موجود سازمان نگهداري كرده و در جهت دستيابي به اهداف سازمان از آن ها به صورت مناسب و بهينه استفاده كنند كه اعضاي سازمان و كاركنان آن، امانتدار بوده و از استفاده نادرست و بي مورد از امكانات سازمان و خيانت نسبت به آن ها پرهيز نمايند. به منظور تشويق و ترغيب كاركنان به امانتداري و جلوگيري از خيانت و استفاده نامناسب آنان از امكانات سازمان، ضروري است كه سيستمي براي كنترل و نظارت بر عملكرد آنان طراحي و اجرا شود. البته در ميان انواع مختلف سيستم هاي كنترلي، كنترل و نظارت مخفي و پنهاني در ترغيب كاركنان به امانتداري، مفيدتر و اثر بخش تر است؛در صورتي كه كاركنان به اصل وجود اين سيستم اگر چه به طور اجمالي آگاهي داشته باشند.

امام علي (ع ) در قسمتي از عهدنامه معروف مالك اشتر، به او دستور مي دهد كه با فرستادن مأموران مخفي، عملكرد كارگزاران خويش را زير نظر گرفته و بر اعمال و رفتار آنان نظارت نمايد. سپس يكي از دلايل عمده اين مطلب را تشويق و ترغيب آنان به امانتداري عنوان كرده و مي فرمايد:

فان تعاهدك في السر حدوة لهم علي استعمال الأمانة و الرفق بالرعية؛[1] بازرسي و نظارت پنهاني تو، سبب مي شود كه آن ها (كارگزاران ) به امانتداري تشويق شوند.









    1. نهج البلاغه، نامه 53.