کد مطلب:62599 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:89

بي دقتي در ارزشيابي











بديهي است كه ارزياب نقش بسيار مهمي در فرايند ارزشيابي دارد، و صحت و دقت ارزشيابي در گرو اين است كه ارزياب اين كار مهم را به صورت صحيح و با دقت كامل انجام دهد. ضرورت دقت ارزياب در ارزيابي كارهاي گروهي، و كارهايي كه تعدادي از افراد در به انجام رساندن آن نقش داشته اند، نمود بيش تري دارد؛ زيرا در صورتي كه ارزيابي توجه و دقت لازم را نداشته باشد، ممكن است زحمت و تلاش فردي را به حساب فردي ديگري بگذارد، و بدين وسيله صحت ارزشيابي را مخدوش و از درجه اعتبار ساقط كند. بنابراين، مي توان گفت كه يكي از مشكلات ارزشيابي و موانع و محدوديت هاي اجراي صحيح آن، به ويژه هنگام ارزيابي كارهايي كه افراد زيادي در انجام دادن آن، تلاش و كوشش كرده اند، اين است كه ارزياب توجه و دقت كافي نكرده و تلاش و كوشش افراد را به تفكيك و به دقت اندازه گيري و ارزيابي نكند. امام علي (ع ) اين نكته را به تفكيك و به دقت اندازه گيري و ارزيابي نكند.

ثم اعرف لكل امريء منهم ما ابلي، و لا تضمن بلأ امري الي غيره؛[1] سپس رنج و زحمت هر يك از آن ها را در نظر بگير، و رنج و تلاش كسي را به حساب ديگري مگذار.

بر اين اساس، ارزشياب هنگام ارزشيابي به ويژه هنگام ارزشيابي كارهاي گروهي و جمعي، بايد دقت كافي در كار خود داشته، و تلاش و كوشش هر فردي را براي خود او در نظر بگيرد؛ نه اينكه در اثر كم دقتي و بي مبالاتي، تلاش و زحمت كسي را، به فرد ديگري نسبت دهد، و امتياز او به ناحق براي فرد ديگري درج شود.









    1. همان.