کد مطلب:74704 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:227

جهان بيني الهي











اما بعد، فان الله سبحانه و تعالي خلق الخلق- حين خلقهم- غنيا عن طاعتهم، آمنا من معصيتهم، لانه لا تضره معصيه من عصاه، و لا تنفعه طاعه من اطاعه، فقسم بينهم معايشهم، و وضعهم من الدنيا مواضعهم، فالمتقون فيها هم اهل الفضائل، منطقهم الصواب، و ملبسهم الاقتصاد، و مشيهم التواضع.

[صفحه 8]

اما بعد، خداوند سبحان، آنگاه كه آفريدگان را مي آفريد از طاعتشان بي نياز بود و از نافرمانيشان در امان، زيرا نافرماني بندگان، ناچيزتر از آنست كه بر آستان باعظمت ربوبي اثر بگذارد و يا زياني وارد كند، و نيز از اطاعت آنان نفعي عايد او نگردد.

خداوند روزي را ميان آنان تقسيم كرد و هر يك را از نظر مال و مقام در جايي كه هستند، قرار داد. پرواپيشگان در دنيا نمود كامل فضيلت و برتري اند، سخن گفتنشان بهنجار و درست، و لباسشان متعادل و مناسب، نه برده ي لباس اند و نه بي رغبت و بي اعتناي بدان، و روش آنان فروتني است.



صفحه 8.