کد مطلب:74715 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:354

تفاوت در روزي











نكته ديگر آنكه، تقسيم روزي يكسان نيست و خداوند بنابر مصالح بندگان و نظام زندگي انسان و اداره ي جهان روزي افراد را متفاوت مقرر فرموه است البته كسي از آن مطلع نيست و هيچكس نمي تواند بگويد كه روزي چه كسي كم يا زياد است و چه بسا كه خود افراد در اين زمينه دخيل باشند، زيرا روزي بر دو گونه است: يك نوع آن روزي قطعي است كه در هر صورت و در هر شرايط نصيب انسان مي گردد، ولي نوع ديگر آن بستگي به عوامل ديگر و منجمله تلاش و فكر و برنامه ريزي دارد، به اين بيان كه خداوند مقرر كرده است كه انسان با فكر و تلاش و ساير عوامل به اوج قدرت مالي و اقتصادي برسد.

در هر صورت، تفاوت در روزي وجود دارد و اگر كمي روزي معلول عوامل اختياري نباشد قطعا مقدر آن فرد است و به صلاح و سعاد او خواهد بود و كسي نمي تواند آن را كم يا زياد كند و يا روزي كسي را بخورد.

بنابراين، آنكه روزيش كم است بايد فكر و تلاش كند و اگر به جايي نرسيد نبايد مايوس و نااميد شود، شايد دست تقدير بيش از آن براي او رقم نزده است و بيشتر از آن باعث مشكلات و مصائب مادي و معنوي او خواهد بود. بنابراين فرد خداشناس و موحد از آنچه براي او مقدر شده راضي و خشنود بوده و امورات خود را بر اساس آن تنظيم مي كند.

و من رضي برزق لله لم يحزن علي مافاته[1].

[صفحه 20]

انه يخبرهم بالاموال و الاولاد ليتبين الساخط لرزقه[2].

پس بايد براي تامين و تحصيل روزي تلاش كرد ولي اين را هم بايد دانست كه هر تلاشي هم مثمرثمر نخواهد بود و باعث زيادي روزي نخواهد شد.

ليس كل طالب بمرزوق[3].

بعضي تصور مي كنند، كساني كه روزيشان فراخ و ثروتشان زياد است، حتما از راه خلاف و نامشروع به دست آورده اند، يعني آدم باايمان ممكن نيست كه ثروتمند و پرروزي باشد كه البته اين از نظر امام صحيح نيست و حتي دستورهايي داريم كه باعث زيادي روزي مي گردد:

1- الزكاه تسبيبا للرزق[4] - زكات دادن باعث و موجب روزي است.

2- شاركوا الذي قد اقبل عليه الرزق[5] - با آنكس كه روزيش فراخ است شريك شويد.

3- استنزلوا الرزق بالصدقه[6] - روزي را با صدقه بدست آوريد.

4- و قد جعل لله سبحانه الاستغفار سببا لدرور الرزق[7] - خداي سبحان استغفار را سبب زيادي روزي قرا داده است.

نكته مهم ديگر آنكه، بدست آوردن منال حرام و تحصيل ثروت از راه هاي نامشروع جزء رزق و روزي نيست و كسانيكه دست به مال حرام مي زنند و از آن پروا ندارند، بدانند كه روزي حلال الهي را از دست داده و به جاي آن مال حرام مي خورند.

[صفحه 21]



صفحه 20، 21.





    1. نهج البلاغه قصار 349.
    2. نهج البلاغه، قصار 93.
    3. نهج البلاغه، نامه 31.
    4. نهج البلاغه، نامه 31.
    5. نهج البلاغه، نامه 31.
    6. نهج البلاغه، نامه 31.
    7. نهج البلاغه.