کد مطلب:78277 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:183

سخن حق











«ما اهل بيت پيامبر خدا اصحاب و خزانه داران و درهاي شهر علم رسول الله (ص) هستيم. و هيچ كس به خانه اي جز از در آن وارد نمي شود و اگر از در وارد نشود دزد ناميده مي شود».[1] به عقيده ي شيعيان امام امت اسلامي كه پس از پيامبر خدا (ص) عهده دار زعامت و هدايت و حمايت مسلمانان مي باشد، بايد از همه ي امت اسلامي آگاه تر به احكام و مباني اسلام و آشناترين ايشان به حقايق و اسرار كتاب خدا قرآن باشد. و اين والاترين و ارزنده ترين سخن حق است. چرا كه پس از پيامبر خدا (ص) جانشين او و امام امت اسلامي بايد همانند رسول الله بر اساس كتاب خدا و بر پايه ي احكام و مباني اسلام جامعه ي اسلامي را هدايت و امامت كند. و اين مهم هرگز امكان پذير نيست، مگر اينكه امام آگاه به كتاب خدا و آشنا به اسرار و حقايق آن باشد، تا در پرتو انوار روشن و هدايت بخش قرآن بتواند امت اسلامي را از خطر انحراف و ارتجاع و گمراهي و زوال و ذلت و

[صفحه 60]

وسوسه هاي خناسان توطئه گر رهايي بخشد. و به گواهي همه ي اسناد و مدارك تاريخي پس از پيامبر اكرم (ص) تنها اميرالمومنين و يازده اختر تابناك آسمان امامت از عترت پاك پيامبر خدا، با صداي رسا در همه ي عصرها فرياد برآورده اند كه:

«ما اهل بيت پيامبر خدا (ص) اصحاب و خزانه داران و درهاي شهر علم رسول الله مي باشيم».

و مهمتر از اين سخن اينكه حتي يك مورد در دوران حيات و امامت اهل بيت عصمت و طهارت مشاهده نشده است، كه يكي از دوستان و يا دشمنان ايشان پرسشي از كتاب خدا و يا هر موضوع ديگري از عترت معصوم پيامبر (ص) داشته باشد و آن سئوال از سوي آنها بي پاسخ باقي مانده باشد. و شگفت تر اينكه همه ي كساني كه در برابر اهل بيت پيامبر (ص) به مخالفت و دشمني برخاسته اند، حتي در يك مورد نسبت به علم و عرفان و آگاهي خاندان رسول الله (ص) كه اوصياء آن حضرت پس از وي مي باشند، اظهار شك و ترديد نكرده اند. و بلكه در موارد بسياري زبان به ستايش و تعظيم شخصيت و تجليل از مقام علمي و مرتبه ي ايمان و عرفان آنها گشوده اند. در اين رابطه سخنان هر سه خليفه ي اهل سنت در كتابهاي معتبر آنها به ويژه صحاح سته، (كتابهاي صحيح ششگانه) كه نزد آنان از ارزش و اعتبار خاصي برخوردار مي باشد، شايان دقت و مراجعه است.

سيره ي روشن و زندگاني سراسر رحمت و معرفت اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام، سند زنده و گواه صادقي بر پايگاه رفيع علمي آنان است. مجموعه ي احاديثي كه از پيامبر خدا درباره ي علم و عرفان و آگاهي

[صفحه 61]

عترت معصوم آن حضرت بيان شده و در كتابهاي معتبر حديث ثبت و ضبط است از يك سو و از سوي ديگر زلال گواراي علم و حكمت و عرفان بي انتهايي كه از آبشار خروشان حيات ائمه ي اطهار (ع) سرچشمه گرفته و همه ي تشنگان علوم و معارف اسلامي را سيراب كرد، دليل محكم و حجت متين و استواري بر اثبات علم الهي و حكمت خدايي آنها است، كه از سوي خداي عليم و پروردگار حكيم به اوصياء رسول الله (ص) و ائمه ي امت اسلامي افاضه و عنايت شده است. و به همين دليل و با اتكاء به عنايت و لطف خاص حق تعالي نسبت به عترت مطهر و معصوم حضرت ختمي مرتبت، اميرالمومنين امام علي بن ابيطالب عليه السلام در ادامه ي سخنان خود پيرامون مقام و شخصيت اهل بيت پيامبر (ص) فرمود: «آيات كريمه ي قرآن (آنچه در مدح و منقبت نازل شده) درباره ي اهل بيت پيامبر (ص) فرود آمده است و آنان گنجهاي خداي بخشنده اند».[2].

اين بخش از كلام اميرالمومنين امام علي (ع) ممكن است براي آنها كه داراي قلبي پاك از آلودگيهاي گناه و وسوسه هاي اهريمن نيستند، اندكي گران و گزاف جلوه كند. ولي براي آنها كه آئينه ي جانشان از زنگار نفاق و حسد و كينه پاك شده و خانه ي دل ايشان به روشناي ايمان و معرفت اهل بيت رسول الله (ص) روشن و تابناك است، حقيقتي محسوس و واقعيتي غيرقابل انكار است. چرا كه آيات مدح و منقبت قرآن همه در تجليل و تعظيم و ستايش مومنان، موحدان، مخلصين، مجاهدين في

[صفحه 62]

سبيل الله، ايثارگران، اقامه كنندگان نماز، حج گزاران، پرداخت كنندگان خمس و زكات، آمرين به معروف و نهي كنندگان از منكر، مهربانان با مردم، اشداء و سختگيرندگان بر كفار، خاشعين، پرهيزگاران، اميدواران به رحمت پروردگار، امانتداران امين، اطاعت كنندگان پيامبر، صادقين، عالمان عامل، صالحان، مومنان به غيب و قيامت، اطعام كنندگان در راه خدا، نوازندگان و پناه دهندگان يتيمان، انفاق كنندگان در راه حق تعالي، دفاع كنندگان از حق، پيكارگران با باطل، ياوران مظلوم، دشمنان ظالم، شيفتگان لقاء الله و صابران است. و مصداق آشكارا و حتمي همه ي اين صفات ممتاز و بر جسته و فرد اكمل عباد الرحمان ائمه ي اطهار (ع) از عترت پاك و معصوم پيامبر خدا (ص) مي باشند. امامان پاكباز و پاك نهاد و معصوم و مطهري از سلاله ي خاتم الانبياء (ص) كه تجسم عيني و تجلي نهايي همه ي آيات رحمت و فضيلت و كرامت قرآن در حيات سراسر فيض و بركت آنان پيدا و مشهود است. و اگر همه ي كرائم قرآن و آيات مدح و منقبت آن به فرموده ي امام علي (ع) درباره ي پيامبر اكرم و ائمه ي اطهار صلوات الله عليهم نازل نشده باشد، پس در شان چه كساني مي تواند نازل شده باشد؟

اگر آيات قرآن كه در فضيلت نمازگزاران خاشع، نيايش كنندگان با اخلاص، جهادگران شهادت طلب، روزه داران خداجو، ايثارگران جوانمرد، خدمتگزاران به مردم، وفاكنندگان به پيمانها، امانتداران امين، شيفتگان حقيقت، سينه سوختگان عشق الهي، مومنان صادق و كارگزاران صالح سخن گفته، در تجليل و تكريم اهل بيت رسول الله (ص) نيست،

[صفحه 63]

پس مخاطب نخستين اين آيات چه كساني هستند؟

به نزد هر انسان مومن و آزاده اي كه با فرهنگ دين مانوس و با زبان قرآن آشنا است و از صدق و صفا و اخلاص و جوانمردي اسلامي برخوردار مي باشد، به روشني آفتاب و تابندگي حقيقت روشن است كه به فرموده ي امام علي (ع)، همه ي كرائم قرآن در شان عترت معصوم پيامبر خدا است. امام عليه السلام در ادامه ي سخنان خود عترت پيامبر اكرم را به گنجهاي خداي بخشنده تشبيه كرده است. و اين سخن به معني آنست كه همه ي بركات و فيوضات و الطاف خاص پروردگار از سوي ايشان و به بركت اين بندگان صالح و صادق حق تعالي به مردم مي رسد. و آنها كه دستشان از دامان عنايت و كرامت اهل بيت رسول الله (ص) كوتاه است، محرومين و زيانكاران آخرت و سراي جاويدان مي باشند.

يكي ديگر از ويژگيهاي ممتازي كه اختصاص به عترت معصوم پيامبر (ص) دارد و در كلام اميرالمومنين حضرت علي (ع) به آن اشاره شده است، اين صفت ممتاز اخلاقي است كه امام فرمود:

«خاندان پيامبر (ص) اگر سخن بگويند، راست مي گويند و اگر ساكت باشند كسي بر آنها پيشي نگرفته است». از آنجا كه عترت پاك و مطهر پيامبر خدا (ص) هميشه و در هر حالي خود را در محضر پروردگار حاضر مي دانند و حق تعالي را بر احوال خويش بصير و ناظر مي شمارند. و نيز به دليل اينكه ايشان مظهر و مظهر صدق و صفا و صحت و حكمت كلام مي باشند، هر گاه زبان به سخن گشوده اند جز راستي و درستي در كلام آنها مشاهده نشده است. و اين حقيقت روشن و آشكاري است كه در

[صفحه 64]

سخنان حكمت آميز و هدايت بخش آنان مشهود است. و هيچ انسان آگاه و آزادي تا به حال اين واقعيت محسوس را انكار نكرده، چرا كه كلام ايشان نور و گفته ي آنان صادق و حق محض است.

و آنگاه كه از گذرگاه حكمت و بر اساس درايت و بصيرت سكوت اختيار كرده و لب از سخن فرو بسته اند، هيچكس بر آنها پيشي نگرفته است. چرا كه ايشان به اقتضاي معرفت و درايت ذاتي خويش به حكمت سخن گفتن به هنگام و به مصلحت سكوت، در زمان لب فرو بستن آگاهي و احاطه ي كامل دارند.


صفحه 60، 61، 62، 63، 64.








    1. نهج البلاغه فيض، خطبه 153.
    2. نهج البلاغه فيض، خطبه 153.