کد مطلب:78279 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:197

امام حق در نهج البلاغه











در بيان شيوا و كلام بليغ اميرمومنان امام علي (ع)، سيماي امام امت اسلامي در سه چهره ي مطهر و مقدس تصوير شده است. نخستين چهره ي روشن و مطهري كه در كلام امام عليه السلام به عنوان امام براي امت اسلام معرفي شده، قرآن مجيد مي باشد. امام موحدان پرهيزگار در خطبه ي 86 نهج البلاغه به توصيف بهترين بندگان خدا (احب عباد الله) پرداخته و

[صفحه 74]

اگر چه به ظاهر امام در اين خطبه به اهل بيت پيامبر (ص) اشاره نفرموده، ولي از فحواي كلام و ويژگيهايي كه آن حضرت در وصف بهترين بندگان خدا بيان فرموده، چنين به نظر مي رسد كه مقصود امام از احب عباد الله ائمه ي اطهار عليهم السلام مي باشند. چرا كه صفات و ويژگيهايي كه امام درباره ي ايشان بيان كرده، مصداق و نمونه ي عيني ديگري جز اهل بيت رسول الله (ص) نمي تواند داشته باشد. و همه ي آن صفتها كه امام براي بهترين بندگان خدا بر شمرده، تنها در سيره و حيات عترت رسول الله (ص) مشهود و آشكار است. به هر حال در اين خطبه امام عليه السلام پس از بيان ويژگيهاي محبوبترين بندگان خدا، قرآن را امام بندگان صالح و محبوب پروردگار معرفي كرده و مي فرمايد:

... قد امكن الكتاب من زمامه، فهو قائده و امامه يحل حيث حل ثقله و ينزل حيث كان منزله.[1].

«بنده ي صالح و محبوب خدا زمام اراده ي خويش را به دست كتاب خدا (قرآن) سپرده و آن را امام و رهبر خويش قرار داده است. هر جا كه بار قرآن فرود آيد همانجا فرود مي آيد و هر جا كه قرآن جاي گيرد همانجا منزل او است».

امامت جامعه ي انساني به معناي رهبري و فرماندهي و ارشاد همه ي افراد انساني است. و امام عهده دار مسئوليت خطير و عظيم رهبري جامعه مي باشد، تا مگر همه ي آحاد انساني در پرتو هدايت و حمايت او از كژ راهه ي

[صفحه 75]

شرك و كفر و نفاق و گناه، به صراط مستقيم ايمان و توحيد و صلاح و ثواب و عبادت راه يابند. و به فرموده ي اميرالمومنين حضرت امام علي بن ابيطالب (ع)، نخستين امام حق امت اسلامي، قرآن كريم است. همان كتاب مطهر و مقدسي كه خدايش نور، هدي، شفاء، صراط، تبيان، فرقان و بسيار نامها و صفتهاي ديگر عطا فرمود، تا هدايت و امامت و زعامت همه ي انسانها به ويژه امت اسلامي را ضامن و باعث شود. و بر اساس همين امامت قرآني است كه مسلمان وظيفه دارد، انديشه، اراده، بيان و كردارش قرآني و بر پايه ي احكام و فرامين كتاب خدا باشد.

امت اسلامي وظيفه دارد، كه همه ي تلاش و جهاد خود را در جهت امامت و حاكميت قرآن بر همه ي شئون اجتماعي، اقتصادي، سياسي، فرهنگي و اخلاقي جامعه بكار گيرد، باشد كه در پرتو امامت قرآن و حاكميت فرهنگ قرآني، امت اسلامي به نهايي ترين قله ي رفيع عزت، سلامت، كرامت، فلاح، رستگاري و پيروزي صعود كند. چرا كه امامت قرآن باعث همه ي پيروزيها و سرافرازيها و مانع از ظهور همه ي علل و اسباب سقوط و ركود و شكست و انحراف و فساد در ميان امت اسلامي است. تاريخ اسلام شاهد درخشنده ترين پيروزيهاي امت اسلامي در عصر امامت قرآن و روزگار حاكميت كتاب خدا در ميان مسلمانان است. فتح ايران باستان به دست مسلمانان، درهم كوبيدن امپراتوري عظيم بيزانس از سوي پيروان قرآن و فرمانروايي قرآن از ظهور اسلام تا به امروز در صحنه ي سياست جهاني، دليل روشن و حجت كاملي بر حقانيت و صلاحيت امامت قرآن است.

[صفحه 76]

از آنجا كه شناخت امام و معرفت وي، چنانكه پيش از اين در آغاز بحث پيرامون مساله ي امامت بيان شد، وظيفه ي حتمي و قطعي هر مسلمان است، براي شناخت قرآن كه اولين امام امت اسلامي است، به خود قرآن روي مي آوريم. چرا كه آيات قرآن براي عرفان و شناخت اين امام، سندي معتبر و مرجعي متين و مطمئن مي باشد.


صفحه 74، 75، 76.








    1. نهج البلاغه فيض، خطبه 86.