کد مطلب:78280 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:177

شناخت قرآن از آيات فرقان











در مجموع سوره هاي قرآن و آيات مباركات آن نامها و اوصافي براي قرآن (كلام الله) از سوي خداي حكيم بيان شده است، كه هر يك از اين آيات به درستي مي تواند ما را در شناخت و معرفت قرآن، اين امام نخستين امت اسلامي ياري دهد. در ذيل به برخي از اين آيات اشاره مي كنيم:

قد جاءكم من الله نور و كتاب مبين، يهدي به الله من اتبع رضوانه سبل السلام و يخرجهم من الظلمات الي النور باذنه و يهديهم الي صراط مستقيم.[1].

«همانا از سوي خدا براي (راهنمائي) شما نوري و كتابي روشن آمد، خداي به (وسيله ي) آن هر كس را كه در پي رضاي او رود به راههاي سلامت، هدايت مي كند و به اذن خود از تاريكيها (ظلمات كفر و جهل و گناه) به سوي نور (ايمان) مي برد و به راه راست رهبريشان مي نمايد».

يا ايها الناس قد جاءكم برهان من ربكم و انزلنا اليكم نورا مبينا.[2].

«اي مردم براي هدايت شما از سوي خدا برهاني محكم آمد و نوري

[صفحه 77]

تابان به سوي شما فرستاديم».

يا ايها الناس قد جاءتكم موعظه من ربكم و شفاء لما في الصدور و هدي و رحمه للمومنين.[3].

«اي مردم، كتابي كه همه پند و اندرز و شفاي دلهاي شما و هدايت و رحمت براي مومنان است، از سوي خدا براي شما فرود آمد».

قرآنا عربيا غير ذي عوج لعلهم يتقون.[4].

اين كتاب الهي قرآن عربي است كه در آن هيچ ناراستي و حكم ناصواب نيست، باشد كه مردم پرهيزگار شوند.»

تبارك الذي نزل الفرقان علي عبده ليكون للعالمين نذيرا.[5].

بزرگوار آن پاك خداونديست كه فرقان را بربنده ي خاص خود نازل فرمود، تا (به اندرزهاي وي) اهل عالم را متذكر و خداترس گرداند.)

و نزلنا عليك الكتاب تبيانا لكل شي ء و هدي و رحمه و بشري للمسلمين.[6].

«و ما بر تو اين قرآن عظيم را فرستاديم تا حقيقت هر چيز را روشن كند و هدايت و رحمت و بشارت براي مسلمانان باشد».

و اعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا و اذكروا نعمه الله عليكم...[7].

«و همگان به ريسمان دين خدا چنگ زنيد و به راههاي پراكنده نرويد و به ياد آريد اين نعمت بزرگ خدا را...».

[صفحه 78]

و لقد يسرنا القرآن للذكر فهل من مدكر.[8].

«و ما قرآن را براي وعظ و اندرز به فهم آسان كرديم، آيا كيست كه از آن پند گيرد؟

تلك آيات الكتاب الحكيم، هدي و رحمه للمحسنين.[9].

«اينست آيات كتاب خداي حكيم، كه رحمت و هدايت براي نيكوكاران است».

و انه لكتاب عزيز لاياتيه الباطل من بين يديه و لا من خلفه تنزيل من حكيم حميد.[10].

«و به راستي كه اين كتاب به حقيقت همان صاحب عزت (معجزه بزرگ) است. و هرگز از پيش و پس (گذشته و آينده) اين كتاب حق، باطل نشود (و تا قيامت حكم آن باقي است) زيرا اين كتاب از سوي خداي تواناي حكيم و ستوده صفات است».

الركتاب احكمت اياته ثم فصلت من لدن حكيم خبير.[11].

«الر (اسرار اين حروف نزد خدا و پيامبر است) اين قرآن كتابي است با آيات محكم كه از سوي خداي حكيم و آگاه به حقايق عالم، بسيار روشن بيان گرديده است».

كتاب انزلناه اليك مبارك ليدبروا اياته و ليتذكر اولوا الالباب.[12].

«(اين قرآن) كتاب مباركي است كه بر تو نازل كرديم، تا امت در

[صفحه 79]

آياتش تفكر كنند، و صاحبان عقل متذكر حقايق آن بشوند».

انه لقرآن كريم في كتاب مكنون لايمسه الا المطهرون.[13].

«اين قرآن كتابي بسيار بزرگوار و سودمند و گرامي است. در لوح محفوظ سر حق، كه جز دست پاكان به آن نرسد».

و ما انزلنا عليك الكتاب الا لتبين لهم الذي اختلفوا فيه و هدي و رحمه لقوم يومنون.[14].

«بر تو اين كتاب را نفرستاديم، مگر براي اينكه در آنچه (مردم) اختلاف مي كنند (حقيقت را) بيان و روشن كني و براي گروهي كه ايمان مي آورند، هدايت و رحمت باشي».

الر كتاب انزلناه اليك لتخرج الناس من الظلمات الي النور باذن ربهم الي صراط العزيز الحميد.[15].

«اين (قرآن) كتابي است كه ما آن را به تو فروفرستاديم، تا مردم را به فرمان پروردگارشان از تاريكيها (گمراهي و فساد) به سوي نور (هدايت و ايمان) بيرون بري و به راه خداي تواناي بي همتاي ستوده رهسپار كني».

هذا بصائر من ربكم و هدي و رحمه لقوم يومنون.[16].

«اين (آيات قرآن) بصيرتها از سوي پروردگار شما است و هدايت و رحمت است براي آنها كه ايمان آورند».

[صفحه 80]

ان هذا القرآن يهدي للتي هي اقوم.[17].

همانا اين قرآن (آفريدگان را) به راست تر و استوارترين راه هدايت مي كند.» در يك نگاه دقيق و ژرف به آياتي كه از قرآن مجيد به منظور شناخت كتاب خدا از مبارك نامه ي آسماني قرآن نقل شد، هر انسان انديشمند و خردمندي به راحتي و آساني دست كم به اين مرز از عرفان و شناخت نسبت به كتاب خداي رحمان مي رسد، كه بر اساس آيات نقل شده:

«قرآن كريم كتابي است فرو فرستاده از سوي پروردگار جهانيان، كتابي با شكوه و بي همتا كه باطل را از هيچ سو بدان راه نيست.

اين نامه ي مبارك در آياتي استوار و بي خلل بهترين سخن نو را عرضه مي كند، كه همه نور است و هدايت و سراسر موعظه و حكمت و مايه ي شفا و رحمت مي باشد.

اين كتاب مبين قرآني عربي، دور از ناراستي و هرگونه كژي، روشنگر حق و باطل و بيان هر مشكل، رفع كننده ي اختلاف و خود بي اختلاف است و با اين همه وسيله اي آسان براي تذكر و غفلت زدايي مي باشد.

قرآن مجيد همان ريسمان خداست كه در آويختن به آن موجب وحدت و اخوت و زاينده ي قدرت و زداينده ي كينه و عداوت است. پذيرندگان پيامش را تولدي دوباره و حياتي تازه مي بخشد،[18] و مومنان

[صفحه 81]

نيكوكار خوشرفتار را به حياتي طيب و خوش، نيكو فرجام و سعادت بخش نايل مي گرداند».[19].


صفحه 77، 78، 79، 80، 81.








    1. سوره ي مائده، آيات 16 -15.
    2. سوره ي نساء، آيه 174.
    3. سوره ي يونس، آيه 57.
    4. سوره ي زمر، آيه 28.
    5. سوره ي فرقان، آيه 1.
    6. سوره نحل، آيه 89.
    7. سوره ي آل عمران، آيه 103.
    8. سوره قمر، آيه 17.
    9. سوره ي لقمان، آيه 3 -2.
    10. سوره فصلت، آيه 42 -41.
    11. سوره ي هود، آيه 1.
    12. سوره ص، آيه 29.
    13. سوره واقعه، آيات 79 -77.
    14. سوره نحل، آيه 64.
    15. سوره ابراهيم، آيه 1.
    16. سوره اعراف، آيه 203.
    17. سوره اسراء، آيه 9.
    18. به فرموده ي اقبال لاهوري:


      فاش گويم آنچه در دل مضمر است
      اين كتابي نيست چيزي ديگر است


      چونكه در جان رفت، جان ديگر شود
      جان كه ديگر شد، جهان ديگر شود


      .

    19. دكتر محمد مهدي ركني، نامه ي هدايت، ص 115 -177.