کد مطلب:78283 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:187

عترت پيامبر امام حق











امام علي (ع) در خطبه هشتاد و شش نهج البلاغه شريف پس از بيان نابكاري و نامردميهاي عالم نمايان بي دانش و رهبران و پيشوايان بدعت گذار در جامعه ي اسلامي كه قرآن را به نظر و راي خود تفسير مي كنند، در حالي كه هيچ بهره اي از اسرار و حقايق و علوم و دقايق قرآن نبرده اند، امت اسلامي را مخاطب قرار داده و بر سر اين امت لجوج كه بر انحراف خود پاي مي فشارد فرياد مي زند:

... فاين تذهبون؟ و اني توفكون؟

و الاعلام قائمه و الايات واضحه و المنار منصوبه، فاين يتاه بكم؟ بل كيف تعمهون و بينكم عتره نبيكم؟!

و هم ازمه الحق و اعلام الدين و السنه الصدق، فانزلوهم باحسن منازل

[صفحه 90]

القرآن وردوهم ورود الهيم العطاش.[1].

«... بنابراين به كجا مي رويد؟ و چگونه دروغ مي گوئيد؟

در حالي كه پرچمهاي هدايت بر افراشته، آيات و نشانه هاي الهي آشكار و نورافكن هاي خدايي نصب شده است. با اين حال چگونه شما را حيران و سرگردان مي كنند؟

و در حالي كه عترت (اهل بيت پيامبر) رسول الله (ص) در ميان شما است، چرا خود را به كوري زده ايد؟ خاندان پيامبر رهبران حق، راهنمايان دين و منطق و زبان گوياي حقيقت و راستي مي باشند. عترت پيامبر را در بالاترين و نيكوترين پايگاههاي قرآن بيابيد، و به مانند حيوانات تشنه كه به سوي آب مي شتابند به آنها روي آوريد (از چشمه هاي جوشان علوم اهل بيت پيامبر بهره مند و سيراب شويد)».

امام علي (ع) در اين خطبه از سوز دل و از گذرگاه رافت و عطوفت نسبت به مردم، امت اسلامي را زير سئوال مي برد و گمراهي و دروغ و فريبكاري آنها را پس از رحلت پيامبر (ص) در رابطه با مساله ي امامت بر سر ايشان فرياد مي كند. و در نهايت صراحت و روشني بيان، مسئوليت گمراهي مسلمانان و انحراف آنان از صراط مستقيم قرآن، سنت و امامت را بر عهده ي ايشان مي گذارد. و در نهايت شگفتي از ايشان مي پرسد كه چرا و چگونه به بي راهه مي رويد، در حالي كه خاندان پيامبر (ص) كه امامان حق از سوي خدا و پيامبرش مي باشند در ميان شما حاضرند؟ و آنگاه ائمه ي

[صفحه 91]

اطهار (ع) را با اوصافي معرفي مي كند، كه هر يك از اين اوصاف شايان تامل و دقت است:

و الاعلام قائمه. (پرچمهاي هدايت بر افراشته است).

در پيچ و تابهاي خطرناك و حادثه ساز دوران زندگي و در درشتناك جاده ي ناهموار و تاريك حيات، كساني به سلامت مي گذرند و راه پر پيچ و خم حيات را كه در كمركش هر پيچ و خم آن هزاران اهريمن، با هزاران توطئه و دسيسه بر سر راه انسان كمين كرده اند، با موفقيت و پيروزي مي پيمايند، كه در طريق خطرناك زندگاني از پرچمهاي هدايت و ارشاد استفاده كرده و از آنها پيروي كنند. خداي حكيم و مهربان به منظور هدايت و حمايت از امت اسلامي، بر گذرگاه انسان در برابر هر گردنه ي خطرناك و هر پيچ و تاب گمراه كننده اي كه در زندگي ايشان وجود دارد، پرچم هدايت و راهنمايي افراشته است، تا راه جويان سعادت و جويندگان حقيقت، با بهره وري از اين پرچمهاي هدايت از صراط مستقيم ايمان و اخلاص منحرف نشده و بر صراط مستقيم استوار و پايدار باقي بمانند.

اين پرچمهاي هدايت در كلام امير كلام، امام علي عليه السلام ائمه ي اطهار (ع) از عترت پاك و معصوم رسول الله (ص) مي باشند، كه خداي عليم به اقتضاي دانش بي پايان و بصيرت بي نهايت خود از احوال بندگان، آنان را به امامت و هدايت خلق برگزيده است. و زمام ارشاد و راهنمايي بندگانش را در دست با كفايت ايشان نهاده است. چرا كه خداي حكيم خاندان پاك و معصوم پيامبر را، پرچم هدايت و باعث حمايت و عزت

[صفحه 92]

همه ي آفريدگان قرار داده است. اين پرچمهاي افراشته ي الهي در گذرگاه تاريخ حيات انسان، همواره راهنماي سعادت و پيروزي دو سراي بوده اند.

و هرگاه تندباد حوادث ناگوار پرچمي را سرنگون كند، روايتي ديگر به اراده و مشيت خلل ناپذير الهي فرا راه انسان بر افراشته مي شود، چندان كه پس از رحلت رسول الله (ص) و عروج آن بزرگوار به ملكوت اعلي، هميشه يكي از حجتهاي حق عهده دار امامت و زعامت امت اسلامي بوده است. و بر رغم همه ي توطئه ها و دسيسه هاي اهريمني كه از سوي غاصبان حق اهل بيت عصمت و طهارت (ع) عليه ايشان اعمال شده، تا مگر مصباح هدايت الهي را خاموش كرده و شب پرده هاي شب پرست بر امت اسلامي حكومت كنند، خداي توانا چراغ امامت را همواره روشن و تابنده داشته است. و امروز كه عصر غيبت است آخرين حجت و بقيه ي خاندان رسول الله (ص) را در كنف حمايت و عنايت خويش، از چشمان ناپاك نا اهلان و نامحرمان پنهان كرده است، او بقيه الله و ذخيره ي پروردگار، براي روزگار رهايي همه ي انسانها از زندان شرك و كفر و فساد و گناه و انحراف مي باشد.

و الايات واضحه. (نشانه هاي الهي آشكار است).

سخن امام عليه السلام در تصريح اين حقيقت كه نشانه ها و آيات الهي آشكار است، برپايه ي اين حقيقت استوار مي باشد، كه آيات پروردگار دوگونه است:

آيات كتاب صامت و آن عبارتست از آيات مباركات قرآن، كه ناطق به حق و شريعت و هدايت است و اگر چه به ظاهر كتابي صامت و ساكت است، ولي به نزد صاحبان درايت و خداوندان بصيرت و صاحبان عقل و

[صفحه 93]

ذكاوت، قرآن كتاب بيان و نطق و كلام حق است، در نهايي ترين و صادقانه ترين و رساترين حد فرياد. چرا كه از اين كتاب خاموش فريادهاي بي شمار حقيقت به گوش همه ي نسلها در تمامي عصرها مي رسد و همواره بندگان خداي را به ايمان و اخلاص و صدق و صلاح و فوز و فلاح فرامي خواند. و به عقيده ي امام علي (ع) آيات اين كتاب الهي به روشني و آشكاري، در نهايت صراحت و صداقت مردم را به اطاعت و پيروي از ائمه ي اطهار عليهم السلام فرمان مي دهد. از اين رو امام عليه السلام در ارتباط با امامت عترت پيامبر (ص) مي فرمايد:

«نشانه ها و آيات الهي روشن و آشكار است».

در ذيل به برخي از اين آيات روشن اشاره مي شود:

1- و جعلنا منهم ائمه يهدون بامرنا لما صبروا و كانوا باياتنا يوقنون.[2].

«و برخي از ايشان را امام و پيشواياني كه خلق را به امر ما هدايت كنند قرار داديم، براي آنكه در راه حق صبر كردند و در آيات ما مقام و يقين يافتند».

2- و يوم نبعث من كل امه شهيدا ثم لا يوذن للذين كفروا و لا هم يستعتبون.[3].

«و آن روز (قيامت) كه ما از هر امتي شاهدي بر انگيزيم، آنگاه نه به كافران اجازه ي سخن داده شود و نه توبه و بهانه اي از آنها مي پذيرند».

و اذا ابتلي ابراهيم ربه بكلمات فاتمهن قال اني جاعلك للناس اماما قال

[صفحه 94]

و من ذريتي قال لا ينال عهدي الظالمين.[4].

«و آنگاه كه خداي ابراهيم را به اموري چند امتحان فرمود و او همه را بجاي آورد، خدا به او فرمود من تو را به پيشوائي خلق برگزينم. ابراهيم عرض كرد اين امامت به فرزندان من نيز عطا خواهي كرد؟

خداي فرمود: عهد من به مردم ستمكار هرگز نخواهد رسيد».

انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا.[5].

«خدا چنين مي خواهد كه رجس هر آلايش را از شما خانواده ي نبوت بزدايد و شما را از هر عيب پاك و منزه گرداند».

يا ايها الذين امنوا اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولي الامر منكم.[6].

«اي اهل ايمان فرمان خدا و پيامبر و فرمانداران (از سوي خدا و رسول) را اطاعت كنيد».

ان الله اصطفي آدم و نوحا و آل ابراهيم و آل عمران علي العالمين، ذريه بعضها من بعض و الله سميع عليم.[7].

«به حقيقت خدا برگزيد آدم و نوح و خانواده ي ابراهيم و خانواده ي عمران را بر جهانيان، فرزنداني هستند برخي از نسل بعضي ديگر و خدا- به گفتار و احوال همه- شنوا و دانا است».

ام يحسدون الناس علي ما آتاهم الله من فضله فقد آتينا آل ابراهيم الكتاب و الحكمه و آتيناهم ملكا عظيما.[8].

[صفحه 95]

«آيا حسد مي ورزند (قوم يهود) نسبت به مردم (مقصود خاندان پيامبر است) چون خدا ايشان را به فضل خود برخوردار فرمود، البته ما بر آل ابراهيم (حضرت محمد ص) كتاب و حكمت فرستاديم و به آنها ملك و سلطنتي بزرگ عطا كرديم». امام علي بن موسي الرضا عليه السلام در رابطه با اين آيه ي فرمود:

«مقصود از اينكه به آل ابراهيم ملك عظيم بخشيديم، اينست كه به فرزندان صالح ابراهيم مقام فرمانروائي الهي بخشيديم و مردم بايد از اين پاكان و برگزيدگان خدا اطاعت و پيروي كنند».[9].

انما وليكم الله و رسوله و الذين امنوا الذين يقيمون الصلوه و يوتون الزكاه و هم راكعون.[10].

«به حقيقت كه ولي و سرپرست شما فقط خدا و پيامبرش و آن مومناني هستند كه اقامه ي نماز مي كنند و به مستمندان در حال ركوع زكات مي دهند.»[11].

فاسئلوا اهل الذكران كنتم لا تعلمون.[12].

«اگر نمي دانيد از اهل ذكر بپرسيد».

حضرت امام علي بن موسي الرضا عليه السلام در تفسير اين آيه فرمودند:

[صفحه 96]

«الذكر رسول الله و نحن اهله و ذلك يبين في كتاب الله بقوله في سوره الطلاق:

«فاتقوا الله يا اولي الالباب الذين آمنوا قد انزل الله اليكم ذكرا رسولا يتلو عليكم آيات الله مبينات»[13] فالذكر رسول الله و نحن اهله.

«ذكر رسول خدا است و ما (عترت پيامبر) اهل ذكريم، اين حقيقت در سوره ي طلاق از كتاب خدا روشن شده است: (پس شما اي خردمندان كه ايمان آورده ايد، از خدا بترسيد زيرا خدا براي- هدايت- شما قرآن را فرو فرستاد و پيامبر بزرگواري را كه براي شما آيات روشن بيان خدا را تلاوت كند) بنابراين ذكر رسول الله است و ما عترت پيامبر اهل ذكر مي باشيم».[14].

و ربك يخلق ما يشاء و يختار ما كان لهم الخيره سبحان الله و تعالي عما يشركون.[15].

«و خداي تو هر چه خواهد بيافريند و برگزيند و ديگران را هيچ اختيار- و گزينشي- نيست و ذات پاك الهي منزه و برتر است از آن كه به او شرك آورند».

و يقول الذين كفروا لست مرسلا قل كفي بالله شهيدا بيني و بينكم و من عنده علم الكتاب.[16].

«و كافران بر تو اعتراض كنند كه تو پيامبر خدا نيستي، بگو تنها گواه ميان من و شما خدا و عالمان حقيقي به كتاب خدا كافي خواهد بود».

[صفحه 97]

افمن يهدي الي الحق احق ان يتبع امن لا يهدي الا ان يهدي فما لكم كيف تحكمون.[17].

«آيا آن كس كه به راه حق هدايت كند براي پيروي شايسته تر است، يا آن كس كه خود راه را نشناسد، مگر اينكه او را هدايت كنند؟ شما را چه شده است، چگونه قضاوت مي كنيد؟»

انما انت منذر و لكل قوم هاد.[18].

«به حقيقت كه تنها وظيفه ي تو انذار و ترسانيدن- مردم- است و براي هر قومي از سوي خدا راهنمايي است».

اين آيات و بسياري از آيات مباركات قرآن، نشانه هاي روشن و آشكاري بر امامت عترت مطهر پيامبر اكرم (ص) است، كه بيان همه ي آنها شرح و بيان و كتابي ديگر مي طلبد.


صفحه 90، 91، 92، 93، 94، 95، 96، 97.








    1. نهج البلاغه فيض، خطبه 86.
    2. سوره سجده، آيه 24.
    3. سوره نحل، آيه 84.
    4. سوره بقره، آيه 124.
    5. سوره احزاب، آيه 33.
    6. سوره نساء، آيه 59.
    7. سوره آل عمران، آيه 33 -34.
    8. سوره نساء، آيه 54.
    9. تحف العقول، كلام امام علي بن موسي الرضا (ع) في الاصطفاء. ص 682.
    10. سوره ي مائده، آيه 55.
    11. به اتفاق آراء مفسرين عامه و خاصه مقصود اين آيه امام علي عليه السلام است.
    12. سوره نحل، آيه 43.
    13. سوره طلاق، آيه 9 -10.
    14. تحف العقول، كلام امام رضا (ع) في الاصطفاء، ص 694.
    15. سوره قصص، آيه 68.
    16. سوره ي رعد، آيه 43.
    17. سوره يونس، آيه 35.
    18. سوره رعد، آيه 7.