کد مطلب:78291 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:176

اطاعت از رهبري عترت پيامبر فريضه است











قرآن مجيد كلام خدا و كتاب هدايت آفريدگانست، كه از ملكوت اعلي براي حمايت و ارشاد بندگان مومن و با اخلاص، به قلب و جان مطهر رسول الله (ص) فرود آمده است. اسرار و حقايق و تفسير و تاويل آيات مباركات اين كتاب نور و هدايت، در گنجينه ي دل، نهانگاه ضمير، خلوت روحاني انديشه و شكوه و جاذبه ي بيان پيامبر اكرم (ص) جلوه گر است. و

[صفحه 137]

پيامبر خدا شخصيت معصوم و ممتازيست كه خداي حكيم طهارت دل و عصمت كلام و صلاح و صواب عمل او را تصديق كرده و در نهايت روشني اين حقيقت را در قرآن مي يابيم كه:

و ما ينطق عن الهوي ان هو الا وحي يوحي.[1].

«و هرگز- پيامبر- سخن به هواي نفس نمي گويد، سخن او غير وحي خدا نيست».

حقيقت بيان و صدق گفتار پيامبر خدا را، قرآن تاييد و تصديق كرده است. و همين پيامبر كه به دلالت قرآن، منطق او منطق وحي و الهام كبريائي است، امام علي (ع) و يازده فرزند برومند و رشيد و معصوم او را به امامت امت اسلامي، به فرمان حق تعالي منصوب و معرفي فرموده و اطاعت فرمان آنها را در همه ي شئون اجتماعي و حيات فردي، بر امت اسلامي فريضه و واجب دانسته است. و هر حكمي را كه خداي سبحان و پيامبر او بر مردم و امت اسلامي واجب كرده و اجرا و اطاعت آن را از مردم بخواهند، هيچ كس حق نافرماني و نقض و تخلف آن حكم را ندارد. و اين حقيقتي است كه در نهايت صراحت و با شدت قاطعيت و در اوج حتميت، در كلام پروردگار مشهود است، آنجا كه فرمود:

و ما كان لمومن و لا مومنه اذا قضي الله و رسوله امرا ان يكون لهم الخيره و من يعص الله و رسوله فقد ضل ضلاله مبينا.[2].

هيچ مرد و زن مومن را در كاري كه خدا و پيامبر (ص) حكم كنند،

[صفحه 138]

اراده و اختياري نيست (تا رايي خلاف آن اظهار كنند). و هر كس نافرماني خدا و پيامبر او را انجام دهد، هر آينه به گمراهي سختي گرفتار شده است».

به دلالت آيه ي فوق همه ي آنها كه از اطاعت ائمه ي اطهار عليهم السلام، از اهل بيت رسول الله (ص) سرپيچيده و زعامت غير ايشان را پذيرفته اند، گمراهان تيره بختي هستند كه فرمان خدا و پيامبرش را نافرماني كرده و در نهايت در پست ترين مواضع انحراف و گمراهي سقوط كرده اند. چرا كه اطاعت عترت پيامبر و فرمانبرداري از اهل بيت رسول الله (ص)، حكم خداي سبحان و سفارش و فرمان پيامبر اكرم (ص) است. و اين خود حقيقتي است كه تاريخ شاهد آنست و سيره ي رسول الله (ص) گواه صادق آن مي باشد.

امام موحدان و پيشواي آزادگان پرهيزگار حضرت علي (ع)، كه مصداق حقيقي و الگوي متعالي اطاعت از خدا و پيروي از پيامبر اعظم است و به همين دليل خداي او را به امامت امت اسلامي برگزيده، اطاعت از عترت رسول الله (ص) را كه مصطفايان و برگزيدگان آستان قدس ربوبي مي باشند، بر همه ي امت اسلامي فريضه دانسته و ايشان را به لزوم پيروي و اطاعت از آنان فرمان داده و فرموده است:

انظروا اهل بيت نبيكم فالزموا سمتهم و اتبعوا اثرهم، فلن يخرجوكم من هدي و لن يعيدوكم في ردي، فان لبدوا فالبدوا و ان نهضوا فانهضوا،

[صفحه 139]

و لاتسبقوهم فتضلوا و لاتتاخروا عنهم فتهلكوا...[3].

«اهل بيت پيامبر اعظم (ص) را نگاه كنيد و از راه و روش آنها منحرف نشويد و به راه آنها گام گذاريد، چرا كه آنان شما را از راه راست منحرف نكرده و به نابودي و گمراهي بر نمي گردانند. اگر ايشان (عترت پيامبر) نشستند، شما نيز بنشينيد و اگر قيام كردند، شما نيز برخيزيد، از ايشان- در هيچ كاري- پيشي نگيريد، كه گمراه و سرگردان مي شويد و از آنان عقب نمانيد، كه نابود و هلاك خواهيد شد».

امام علي عليه السلام كه زبان او گوياي منطق وحي و بيان وي منطق رساي پيامبر خدا است، در اين بخش از سخنان خود، امت اسلامي را به اطاعت محض از فرمانهاي عترت رسول الله (ص) و پيروي از راه مستقيم و طريق هدايت بخش آنان دستور مي دهد. و اندكي انحراف از صراط مستقيم امامت اهل بيت پيامبر را باعث گمراهي و هلاكت مي داند. و با صراحت و قاطعيت امت اسلامي را به اطاعت بي چون و چرا از عترت پيامبر خدا دلالت كرده و هدايت مي كند. نكات مهم ذيل در فرمان امام علي (ع) شايان توجه و دقت است:

1- پيروي از راه و روش اهل بيت پيامبر را در دوران زندگي، براي رستگاري خود هدف و مقصود قرار دهيد.

2- اطاعت از دستورهاي عترت رسول الله (ص) به طور قطعي و حتمي، امت اسلامي را از گمراهي و نابودي رهايي مي بخشد.

[صفحه 140]

3- امت اسلامي ماموريت دارد، كه بي هيچ چون چرا از اهل بيت رسول خدا پيروي كند، تا آنجا كه اگر آنها نشستند و سكوت كردند، مسلمانان نيز بنشينند و سكوت كنند و اگر عترت پيامبر برخاست و قيام كرد، امت اسلامي به پيروي از آنان قيام كند.

4- امت اسلامي وظيفه دارد، گام به گام در صراط حق از خاندان پيامبر (ص) پيروي كند. و در سير و حركت به سوي خدا، حتي اگر گامي بر اهل بيت پيامبر (ص) پيشي بگيرد و امامت و رهبري ايشان را ناديده انگارد، گرفتار حيرت و دچار گمراهي خواهد شد.

امام علي (ع) براي حفظ حكومت اسلامي و به منظور استقرار و بقاي نظام اسلامي در ميان امت اسلام، اقامه ي امامت اهل بيت پيامبر (ص) را امري ضروري و حياتي دانسته و پيروي از ايشان را به دليل تكريم و بزرگ داشت مقام امامت فريضه و واجب مي داند. اين حقيقت در كلام حكمت آفرين امام عليه السلام به روشني و وضوح آشكار است، آنجا كه فرمود:

... و الامامه نظاما للامه و الطاعه تعظيما للامامه.[4].

«و خداي امامت را براي نظام اجتماع و امت واجب كرده و اطاعت از امام را به منظور بزرگداشت مقام امامت فريضه قرار داده است».

شناخت امام و معرفت كامل نسبت به ائمه ي اطهار عليهم السلام، همان چهره هاي پاك و مطهري كه اطاعت و پيروي از آنان بر امت اسلامي

[صفحه 141]

واجب و فريضه است، از ديدگاه اعتقادي امام علي (ع) و در فضاي كرانه ناپيداي انديشه ي رفيع آن حضرت، به اندازه اي مهم و ارزشمند و ضروريست، كه امام عليه السلام عرفان و شناخت خدا و پيامبر و اهل بيت آن حضرت را مقامي عظيم مي داند، كه همتراز و برابر با مقام شهيد و پايگاه رفيع شهادت در راه خداست. در تبيين اين حقيقت انكار ناپذير امام (ع) فرمود:

... فانه من مات منكم علي فراشه و هو علي معرفه حق ربه و حق رسوله و اهل بيته مات شهيدا و وقع اجره علي الله و استوجب ثواب مانوي من صالح عمله...[5].

«همانا هر كس از شما (مسلمانان) در بستر خويش بميرد، در حالي كه به حق پروردگارش و به حق پيامبر خدا و عترت او معرفت داشته باشد، شهيد مرده و مزد او با خداي بزرگ است. و شايسته ي پاداش عمل نيكي است، كه در دل خود- آرزوي انجام آن را- داشته است».


صفحه 137، 138، 139، 140، 141.








    1. سوره ي نجم، آيه 4 -3.
    2. سوره ي احزاب، آيه 36.
    3. نهج البلاغه فيض، خطبه 96.
    4. نهج البلاغه فيض، حكمت 244.
    5. نهج البلاغه فيض، خطبه 232.