کد مطلب:89590 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:121

خطبه 035-بعد از حكميت












[صفحه 425]

سرپيچي از نصيحتگر و از جمله خطبه هاي آن حضرت عليه السلام است: پس از حكميت 1- سپاس خداي را در برابر آزمايش هر سپاسگزاري و ستايش مختص ذات حق است اگر چه اين روزگار پيشامد بزرگ كمرشكن و حادثه طاقتفرسايي پيش آورد. و گواهي مي دهم كه جز ذات مقدس خداي يكتا خداوندي نيست، يگانه و بي شريك است، و با آن خدا جز ذات او خداوندگاري نمي باشد، و گواهي مي دهم كه محمد بنده و فرستاده او است، صلي الله عليه و آله. 2- پيامد نافرماني از پند آگاه كارآمد دلسوز سپس به يقين بدانيد ك نافرماني از صلاح انديشي شخص ناصح دلسوز و عالم تجربه آموخته حسرتي دنبال آرد و پشيماني در پي دارد كه جبران پذير نيست. من از اول بدون ترديد درباره اين حكومت (حكومت حكمين) بدانچه نظر و اراده ام بود شما را امر كردم، و از گنجينه هاي گرانبهايي راي خود براي شما برگزيدم، اگر از قصير اطاعت مي شد فرماني (سودمند) داشت! ولي شما چون مردم مخالف جنايت پيشه (يا بد انديش) چون مردمان سخن ناپذير معصيت كار از اطاعتم سرباز زديد، تا كار به آنجا رسيد كه ناصح از نصيحت خود رشكش آمد (يا دچار شك شد) و زند (سنگ آتشزنه يا چوب آتش انگيز) در انگيزش برق بخل

ورزيد، پس وضع من و شما چنان است كه برادر هوازني گفته: من به امر و نصيحت خود شما را در منعرج اللوي (در ميان راههاي پيچاپيچ اللوي) امر كردم، ولي شما به انديشه درك و روشن شدن به حقيقت برنيامديد تا آنكه روشني آفتاب صبح بالا آمد.


صفحه 425.