کد مطلب:89636 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:112

خطبه 081-در نكوهش دنيا












[صفحه 721]

اين جهان از سخنان آن حضرت عليه السلام است: در وصف اين جهان شناسانيدن اين جهان به عنوان وسيله نه هدف چگونه توصيف كنم سرمنزلي را كه: آغاز آن رنج و مشقت است و پايان آن نيستي، در حلال آن حساب و در حرام آن كيفر و عقاب، هر كس خود را در دنيا بي نياز بيند به فتنه و فريب مي افتد، و كسي كه خود را فقير بيند افسرده مي گردد، آن كس كه براي به دست آوردنش بكوشد از دستش مي رود، و آنكو از تلاش براي آن بازنشيند به دنبالش مي آيد، كسي كه كه بوسيله آن بنگرد بينايش كند، و كسي كه به سوي آن (به عنوان يك هدف) بنگرد كورش گرداند. سيدرضي (ره) گويد: اگر تامل كننده در گفتار آن حضرت كه گفته: (هر كس بوسيله آن بنگرد بينايش كند) نيك بينديشد، معنايي بس شگفت و هدفي بسيار دور در باطن اين جمله مي يابد كه به ژرفاي آن نمي توان رسيد، و نهايت آن را نمي توان دريافت، بويژه اگر جمله (و كسي كه به سوي آن بنگرد كورش كند) با جمله نخست سنجيده شود و در كنار آن گذاشته شود، چه، تفاوت ميان: (ابصر بها) و (ابصر اليها) آشكارا و درخشان و شگفت و خيره كنان مي باشد.


صفحه 721.