مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:22176 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:2

چگونه ريا، تكبر و غرور را از خود دور كنيم؟
اولاً هر چه بيشتر به نقايص وجودي و عيوب باطني خود واقف گرديد صفت تكبر و غرور كمتر مي شود هميشه عيوب، گناهان، كاستي ها و... را به ياد داشته باشيد تا اين رذايل تضعيف گردند از جمله خود عيوب همين تكبر و غرور و ريا مي باشد. ثانياً چنين كسي با مطالعه هر چه بيشتر، همت و ديد خود را بلند كند و خود را نسبت به آن مرحله اي كه هست قانع نبيند، خود را با كساني بسنجد كه به قله هاي بسيار رفيع علم و عمل دست يافته اند آنگاه به خود مي آيد كه اين پله اي كه من در آن قرار گرفته ام بسيار ابتدايي و پايين است بعد خود پي مي برد كه تكبر و غرور محض جهل و غفلت است در اين باب به كتاب هايي چون گلشن ابرار، جمعي از پژوهشگران حوزه رجوع كنيد تا هميشه بزرگان را از نظر دور نداريد اگر آنان از نظر دور نباشند خودبزرگ بيني و غرور بسيار كاسته مي شود البته غروري كه در اينجاها استعمال مي شود همان عجب و به خود باليدن است. درباره علاج ريا ابتدا بايد به مضرات ريا زياد انديشيد مثل اينكه امام صادق فرموده: «پرهيز از ريا! زيرا كسي كه براي غير خدا عمل كند خدا او را به همان كسي وا مي گذارد كه ريا كار براي او عمل كرده است.»، {V(همان، ج 4، ر 6782)V}. و يا رسول اكرم(ص) فرموده: «هيچ عملي را كه مثقال ذره اي از ريا داشته باشد نمي پذيرد.»، {V(همان، ر 6786)V}. در روايات است كه ريا شرك است، اهل ريا در آتش است، {V(همان، باب 1412 و 1414)V} سپس به بي عقلي ريا كار بينديشد زيرا كدام عاقل است عملي را انجام دهد كه برايش نه تنها نفعي ندارد بلكه اين همه وعيد درباره اش وارد شده است اگر براي كسب وجاهت دنيوي هم ريا كند هرگز از اين ايمني ندارد كه مردم پي به رياكاري او ببرند و در نظر همان مردمي كه براي آنان عمل مي كند خوار و ذليل و متهم به ريا كار گردد، {V(معراج السعادة، فصل در بيان علاج ريا)V}. و بجاست كه اگر ريا بر وجود كسي سايه افكند، هر روز، روزي نيم ساعت در فكر مرگ و قبر و قيامت فرو رود و خوب بينديشد و براستي در دل جا اندازد كه دير يا زود مرگ به سراغ ما خواهد آمد و با دستي تهي و رويي سياه و باطني ريا كار و زشت سيرت از اين دنيا خواهيم رفت اين فكر در مكاني خلوت انجام گيرد اين فكر در مرگ براي ريختن تكبر و غرور هم بسيار نافع است. تذكر اين نكته لازم است كه گاهي صفت رذيله عجب با ريا اشتباه گرفته مي شود در اين باب به جواب سؤال 5 دقت فرماييد. اگر انسان معرفتش به خودش و خالقش كامل شود هرگز دچار كبر و غرور و ريا نمي شود. يعني وقتي خدا را با همه عظمتش شناخت و فهميد قدرت مطلق بدست اوست و مالك و صاحب اختيار همه مخلوقات مي باشد و هيچ موجودي از خودش چيزي ندارد و انسان هم يكي از موجودات اين عالم هستي است كه روزي خاك بوده و خداوند با قدرتش او را تبديل به نطفه و بعد از طي مراحل متعدّدي در رحم او را به صورت انسان كاملي در آورده و به او عقل گوش و چشم و سائر قواي ظاهري و باطني داده و اگر كار خوب و شايسته و عبادتي هم انجام مي دهد سرمايه اش از اوست و با يك اشاره مي تواند نه تنها انسان بلكه همه هستي را نابود كند و بقول شاعر: «اگر نازي كند يكدم فرو ريزند قالب ها» اگر در اين مسائل انديشه كند مي فهمد كه خودش هيچ ندارد و هر چه هست اوست وقتي انسان به اين پايه از معرفت رسيد نه تنها تكبر و غرور از وجودش رخت مي بندد بلكه هر آن لحظه خضوع و ذلّت او در مقابل معبودش بيشتر مي شود و هر عملي و عبادتي را هم فقط براي رضاي او انجام مي دهد زيرا مي فهمد همه مخلوقات ديگر نيز مانند خودش سر تا پا نياز به خدا دارند و از برآوردن نياز خودشان عاجزند تا چه رسد بتوانند براي ديگري كاري انجام دهند اين حالت كه در انسان پيدا شد ديگر در عمل ريا نمي كند و كارها و عبادات را براي جلب نظر ديگران انجام نمي دهد چون ريا يعني كاري را براي جلب نظر ديگران انجام دادد - ضمناً مطالعه آيات و رواياتي كه در مذمت اين صفات در كتاب هاي اخلاقي نقل شده را بشما توصيه مي كنيم.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.