مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:22598 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:2

در مورد ريا و اينكه ممكن است بسياري از فرصتهاي خوب معنوي را با اين احساس از دست بدهيم توضيح دهيد.
ابتدا به حقيقت ريا اشاره مي كنيم: ريا گرفته شده از رويت است و تعريف آن عبارت است از: طلب منزلت و مقام در قلب هاي مردم به وسيله عبادات و طاعات خداوند متعال. اين گونه ريا حرام است و سبب باطل شدن عبادت مي شود. شخص رياكار نزد مردم چنين نشان مي دهد كه مخلص و مطيع واقعي خداوند است در صورتي كه در حقيقت چنين نيست و بايد توجه داشت: اولا، تحقق ريا مشروط به قصد رياست. ثانيا، وابسته به داشتن غرضي از اغراض دنيوي نظير كسب محبوبيت ثروت و رياست مي باشد. در علاج و درمان ريا عالمان اخلاق به عواملي اشاره كرده اند: 1) ريشه ريا حب جاه و منزلت نزد مردم است و آن را بايد ريشه كن كرد. 2) بايد ضرر ريا را شناخت كه چگونه قلب را تيره كرده و توفيق اصلاح نفس را مي گيرد و اعمال نيك انسان را نابود ساخته و تبديل به آتش دوزخ مي نمايد. 3) طلب جاه و مقام نزد خلق اظهار نياز نزد نيازمندان است؛ چه آنان نيز همه محتاجاني در پيشگاه خدايند و منزلت نزد آنان اندك سودي ندارد. 4) توجه داشتن به نعمت هاي اخروي و مقامات معنوي. 5) عادت كردن به عبادت پنهاني. البته در ابتداي مبارزه سخت است ولي با مداومت و تمرين آسان خواهد شد. البته براي از بين بردن ريا لازم نيست انسان خود را در برابر مردم فردي گناهكار جلوه دهد. يا دست از اعمال صالح بردارد، بلكه اين كار خود ناپسند و خلاف رضاي خداست. زيرا خداوند دوست دارد آبروي بنده مؤمنش نزد مردم حفظ گردد و اگر لغزشي دارد نزد آنان رسوا نگردد و با اعمال نيك سرمشق ديگران شود، ولي بنده بايد رابطه خود را با پروردگار نيكو گرداند و در خفا از گناهان خويش توبه كند و عهد نمايد كه از معاصي دست خواهد كشيد و در اين كار هم از او مدد جويد. بنابراين شايسته نيست كه انسان به خاطر ترس از ريا دست از انجام كارهاي نيك بكشد، زيرا اين خود دامي شيطاني براي دوري از حسنات است. بنابراين بهتر است كه در هر شرايطي انسان به انجام مستحبات بپردازد ولي در عين حال جانب اخلاص را پاس بدارد و از خداوند در اين باره مدد جويد. ناگفته نماند كه وسوسه هاي شيطاني پايدار نيست، بنابراين اگر در هنگام انجام كارهاي خير و معنوي، وسوسه شيطاني عارض شد، پس از مقداري تأمل و تأخير و توجه به ياد خدا كار خير را انجام دهيد و در اين فاصله احتمال وسوسه شيطان كم مي شود و رفته رفته از بين مي رود. چنان كه امام علي(ع) در هنگام برخورد با عمروبن ود در جنگ خندق از اين روش استفاده كردند. براي آگاهي بيشتر ر.ك:چهل حديث امام خميني، بحث ريا.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.