مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:22605 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:2

اگر كسي فكري خوب يا بد در ذهن داشته باشد آيا ممكن است گناهي داشته باشد؟
ر سوال اول هم فكر خوب مورد سوال بود كه آيا اشكالي دارد يا خير و هم فكر بد در مورد فكر خوب پرواضح است كه نه تنها مورد اشكال نمي باشد بلكه امري مطلوب و نشانه سلامت قلب و روح انسان است و زمينه ساز كارهاي خير و شايسته. اما افكار بد و آلوده نيز بدون شك امري مذموم و نامطلوب است و بايد به اين نكته توجه داشت كه افكار ذهني انسان خود نوعي عمل محسوب مي شوند كه اعمال دروني و يا جوانحي ناميده مي شوند در مقابل اعمال خارجي كه توسط اعضاي انسان مثل دست و پا و چشم و گوش و زبان انجام مي شود و به آنها اعمال جوارحي گفته مي شود. اولياي الهي در اثر توجه كامل به مبدأ قدرت و هستي و خداوند را در تمام حالات حاضر و ناظر اعمال ديدن حتي فكر گناه و انديشه بد نيز در آنها راه نمي يابد تا چه رسد به گناه بيروني و خارجي ولي چنين توجهي براي ما عملاً ممكن نيست و لذا گاهي اوقات در اثر غفلت از ياد خداوند و فراموش كردن حضور او گاهي افكار آلوده به ذهنمان خطور مي كند ولي خداوند متعال كه به همه اعمال دروني و بيروني ما آگاه است به لطف و كرمش اين گونه افكار ناشايست را برما مي بخشد و اگر لطف او نمي بود استحقاق عقاب و مجازات را بر چنين افكاري داشتيم چون او تبارك و تعالي از سويداي قلب ما و پنهان ترين خطورات قلبي ما كه گاهي خود نيز از آن بي خبريم آگاه است چنانچه در آيه 284 بقره مي فرمايد: {A{/Bوَ إِنْ تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اَللَّهُ {w9-19w}{I2:284I}/}A}{M؛ امور دروني و افكار و نيات شما بر خداوند آشكار است چه آن ها را پنهان كنيد و چه آشكار سازيد و خداوند در مورد آنها از شما حسابرسي مي كندM}. البته روايات متعددي كه مي گويند: نيت گناه، گناه نيست در حكم استثناء از اين آيه كريمه است و احتمال دارد بگويد مورد آيه آن گونه افكاري است كه خود نوعي عمل قلبي به شمار مي آيند در مقابل اعمالي كه فكر مقدمه انجام در خارج و بيرون است مثلاً سوءظن گناه است كه مربوط به درون و قلب و فكر انسان است و مستقيماً ربطي به بيرون و خارج ندارد و بر خلاف حسادت كه ظهور آن در خارج گناه است ولي فكر دروني درباره آن ولو مذموم و زشت است ولي گناه محسوب نمي گردد مثلاً اگر من در ذهنم براي كسي توطئه چيني كنم تا آبرويش را بريزم و يا ضربه اي به او بزنم به خاطر حقد و كينه و حسادت اين فكر به خودي خود تا در خارج پياده نشده گناه محسوب نمي گردد و لذا خداوند متعال در پايان آخرين سوره قرآن كريم يعني سوره ناس مي فرمايد: {A{/Bوَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ{w1-6w}{I113:5I}/}A}{M؛ اي پيامبر ما بگو به خداوند پناه مي برم از شر انسان حسود وقتي كه حسادتش را آشكار سازد و بروز دهد M} در پايان ذكر اين نكته لازم است كه غالباً فكرهاي مشوش و آلوده از بازي هاي شيطان و وسوسه هاي نفس است كه هدف از آن سرگرم كردن انسان و باز داشتن ولي از توجه و حضور مخصوصاً در وقت عبادت است به اين نوع افكار و هجوم آن بايد بي اعتنا بود و بايد با پركردن فضاي قلب و سينه از ياد خداوند و ذكر او و تفكر در شگفتي هاي خلقت او جايي خالي براي شيطنت شيطان در قلب باقي نگذاشت.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.