مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:23550 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:5

با توجه به اينكه انسان نميتواند به تنهايي تزكيه نفس نمايد و نياز به راهنما دارد، چگونه ميتوان يك عالم رباني را يافته و از راهنمائيهاي او بهرهمند شد؟

آيا يك زن هم ميتواند تحت راهنمايي يك عالم رباني باشد و آيا عالم رباني زن هم داريم؟

خواهر عزيز درست است كه انسان به تنهايي و بدون برنامه مشخص نميتواند تزكيه و تهذيب نفس نمايد و بايد از راهنمايي كساني كه در اين مسير بوده و به ويژه افرادي كه راه را به سلامت طي كرده و به مقصد رسيدهاند بهره گرفت ;ولي اگر كمي دقت كنيم درمي يابيم كه انبيأ و ائمه (:)كه خود از كانال وحي، راه را به طور دقيق براي ما ترسيم كرده و پيچ و خمهاي آن، صعب العبور بودن و طولاني بودن راه، نوع زاد و توشه و بهترين توشه را معرفي نمودهاند، هم ايشان سالكين راه را به چند دسته تقسيم كرده و بهترين كساني را كه به سرعت و بدون اضطراب و نگراني اين مسير را پيمودهاند نيز به ما معرفي فرمودهاند. چنانكه مولا علي (7)در سخنان گهربار خويش، از جمله فرازي از نامة 31 نهج البلاغه (كه منشور تربيتي براي هر جوان است) راه را اينگونه مينماياند: « وَاعْلَم اَنَّ أَمامَك عَقبةً كَؤُوداً المُخِفُّ فيِهَا اَحْسَنُ حالاً مِنَ المُثْقِل وَ المُبْطيءُ علَيهَا اَقْبَحُ حالاً مِنَ الْمُسْرِعِ» «بدان كه پيش روي تو گردنههاي صعب العبوري قرار دارد. كسي كه در اين گردنهها سبكبارتر باشد، حالش از كسي كه بارش سنگين است بهتر ميباشد و كسي كه كند ميرود، حالش از كسي كه تند ميرود بدتر است.» يا در جاي ديگر ميفرمايند: «آه من قلة الزّاد و طولِ السفر» «واي از كمي زاد و توشه و طولاني بودن راه» . خواهر گرامي، با توجه به اينكه خطوط كلي و اصولي كه در اين مسير بايد به آن توجه كرد در كلمات معصومين(:) روشن و مشخص است و بزرگان و علماي اخلاق از جمله آيت الله مشكيني، آيت الله مصباح، آيت اللهاميني و بانوي مجتهد، (حاجيه خانم امين اصفهاني) نيز در كتابهاي اخلاقي و سخنرانيهاي خود راهكارهاي عملي براي تهذيب نفس ارائه نمودهاند ;لذا در ابتداي راه نيازي نيست به اينكه حتماً اين انتخاب مربّي و مرشد، حضوري باشد، بلكه ميتوان از كتابها و نوارهاي چنين اساتيد بزرگواري، براي شناخت راه بهره گرفت. به طور خلاصه ميتوان گفت توجه و اهتمام به «انجام واجبات و ترك محرمات» گام بسيار مهم و بلندي در مسير تهذيب و تزكيه نفس ميباشد.

البته قبل از اينكه سالك در اين مسير گامي بردارد، لازم است پايههاي اعتقادي خود را محكم و استوار نمايد و خدا را به عنوان برترين و بالاترين در همة جهات بشناسد و خدائي را كه عبادت كند كه «هو عَلي كُل شيءٍ قَديِر» و «هُوَ بكِّل شيءٍ عليم» و «الله عليمٌ حكيم» و «هو الحيُّ الذّي لاَ يَمُوتُ»و «بِيَدِهِ الْمُلكُ» و «بِيَده الخَيرُ» و «بيدِهِ مَلَكوُتُ كل شيءٍ» (ارتباط همه موجودات عالم هستي به دست اوست.)

حال با چنين بينش و نگرشي نسبت به خداوند، انسان در مييابد كه به پشتوانهاي محكم و استوار تكيه زده است و با اعتماد به نفس و آرامش خاطر، گامهاي خود را در مسير كمال بر ميدارد. در حديث قدسي، خداي سبحان ميفرمايد: «محبوبترين چيزي كه بنده را به من نزديك ميكند، انجام فرائض و واجبات است و سپس با مستحبات بنده به من نزديك ميشود......» از اين حديث استفاده ميشود كه گام اولين در مسير كمال و قرب الهي، پايبندي به واجبات و آنگاه مستحبات ميباشد.

البته در بين واجبات هم برخي امور، از اولويت ويژه برخوردار هستند. همچون نماز كه ستون دين و معراج مؤمن است و اولين مورد سؤال در قيامت و از همه مهمتر وسيله ذكر و ياد خدا معرفي شده. «اَقِمِ الصلوُةَ لذكري» و دلي كه با نماز به خدا رو كرده و توجه يافت، احساس امنيت و آرامش ميكند و صفا و جلا مييابد و در مسير تهذيب نفس هم آنچه كه اصل و اساس است همان دِل صاف و پاك و محكم واستوار ميباشد قلبي كه با نام و ياد خداي سبحان صفا و جلا پيدا كند نه دلي كه فقط گويند پاك است ولي اعضاو جوارح مشغول گناه و عصيان هستند چرا كه آثار پاكي دل در اعضأ و جوارح ظهور و بروز ميكند.

حال براي اينكه انسان بتواند دلش را هر لحظه متوجه ذات لايزال الهي بنمايد و نماز و دعا و نيايش او، معاشرت او، معاملات و روابط اقتصادي و روابط اجتماعي او و.... همه و همه رنگ خدايي به خود گيرد و به تعبير قرآن بهترين رنگ را بگيرد (صبغةالله و من احسن من الله صبغةً) بايد مراقبت و مواظبت دائمي داشته باشد كه در قرآن و روايات از آن تعبير به «تقوي» شده است. و بنا به فرمايش مولا علي (7)«التُّقَي رَئيَسُ الْاَخْلاَق» فرماندة مركز اخلاق و سجاياي اخلاقي، تقوي و كنترل نفس ميباشد.

خواهر عزيز، با تقوي و خويشتن داري و مواظبت بر اعمال و احوالات دروني از امدادهاي غيبي خداي متعال برخوردار خواهيد شد و به بصيرت و روشن بيني بيشتري خواهيد رسيد. «اِنْ تتَّقوالله يَجْعَلْ لَكُم فُرقاناً» و «مَنْ يَتَّقِ الله يَجْعَل له مَخرجاً و يرُزقْهُ من حيثُ لاَ يَحْتَسِب»

كسي كه تقوي الهي داشته باشد، خداوند براي او راه خروج (از مشكلات و بن بستها) قرار ميدهد و از جائيكه گمان نميبرد به او روزي ميدهد.

ضمناً اينكه از ميان واجبات، نماز به عنوان شاخص مطرح گرديده بدين جهت است كه وقتي به شرايط صحت و به ويژه شرايط قبولي نماز توجه شود، بسياري از موانع كمال انسان از بين رفته و در نتيجه زمنيه براي رشد و تعالي فراهم ميگردد.

خلاصه و حاصل كلام اينكه: هر چند تزكيه نفس امري ضروري و داشتن مرّبي راستين (نه ادعّايي) يك مطلب مورد قبول است لكن قرآن و احاديث معصومين (:)راه تزكيه را منحصر در ارتباط با يك عالم ربّاني (به آن معني كه شما برداشت نمودهايد) نميداند ;بلكه 3 عامل مهم در كنار هم ميتوانند انسان مهذّبي بسازند كه هم خود راه درست را انتخاب كند و هم راهنماي ديگران باشد:

1 - تلاش در راه كسب معارف

2 - بهرهمندي هر چه بيشتر از اعتقادات راسختر و محكمتر

3 - التزام عملي به انجام وظائف شرعي در تمام اموز زندگي

در پايان شما دوست عزيز را به مطالعه كتابهاي اخلاقي و شرح حال بزرگان اخلاق و عرفان و توصيههاي تربيتي آنان توصيه ميكنيم و به عنوان نمونه نام چند كتاب را خدمتتان معرفي مينماييم: روش خوشبختي بانوي مجتهده ايراني (بانو امين)

سير و سلوك بانوي مجتهده ايراني (بانو امين)

چهل حديث حضرت امام خميني (;)

ديدار با ابرار و سيماي فرزانگان











مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.