مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:24093 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:3

قـرآن مـي گـويـد : اگـر در بـرابـر بدي راه عفو و بخشش را پيش گيريد بهتر است آياعفو و گـذشـت از سـتـمـگـر مـوجب امضاي ظلم او نخواهد بود و آيا اين دستور يك نوع واكنش منفي تخديري در مظلومان ايجاد نخواهد كرد ؟
در مـورد عـفـو و گـذشـت از مـورد احـقـاق حـق و مـبـارزه بـا ظلم جداست ; عفو و گذشت مـخـصـوص موارد قدرت و پيروزي بر دشمن و شكست نهايي اوست و اين يك نوع اصلاح و تربيت درمـورد او مـحسوب مي شود كه او را به تجديد نظر در مسير خود وادار مي كند اما درمواردي كه خطر دشمن برطرف نگشته و عفو او را جسورتر و آماده تر مي كند يا عفو وگذشت يكنوع تسليم و رضـايت به ظلم محسوب مي شود هيچگاه اسلام اجازه چنين عفوي رانمي دهد و هرگز پيشوايان اسلام در چنين مواردي راه عفو و گذشت را انتخاب نكردند .

تفسير نمونه ج 4 ص 186
مكارم شيرازي - ناصر و ديگران

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.