مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:24147 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

اعتقاد صوفيان بر قطب و مرشد، چه خطراتي به دنبال دارد؟

اعتقاد صوفيان به قطب و شيخ و مرشد، از هر نظر حساب كنيم خطرناك است؛ زيرا اولاً ـ اين طرز عقايد يك نوع تجلي فرد پرستي است و سر انجام سر از شرك بيرون مي آورد؛ چنانكه مراقبت صورت قطب و مرشد حتي درعبادات ولو به اسم اينكه او مظهر كامل خالق است، نوعي شرك است. چقدر تفاوت است بين اين عقيده و آنچه از كلمات معصومين عليهم السلام براي ما نقل شده كُلِّما شَغَلَكَ عَنِ اللهِ فَهُوَ صَنَمُكَ [هر چه تو را از خدا مشغول سازد بت تو است.] انبياي الهي و ائمه هدي، هرگز چنين دستوري را به احدي ندادند، بلكه به مردم دستور ميدادند كه بدون در نظر گرفتن هيچ واسطه اي، متوجه ذات مقدس الهي شوند. آري روح توحيد اسلامي با اين گونه آثار شرك و بشر پرستي مبارزه مي كند! ثانياً ـ اقطاب صوفيه مي توانند حد اكثر سوء استفاده را از از اين موقعيت بكنند و احكام و قوانيني به ميل خود وضع كنند و با توجه به اينكه بيشتر اقطاب و مرشدها، سواد و معلومات درستي ندارند، خطرناك بودن اين موقعيت محسوس تر مي شود و بايد گفت اعتقاد مريدان به چنين مقامات موهوم و خيالي، براي بسياري از اقطاب، مصداق «تيغ دادن در كف زنگي مست» است. ثالثاً ـ صوفيان براي اين همه مقامات و اختيارات بي حد و حساب كه براي اقطاب قائلند، هيچ گونه دليل قابل اعتمادي ندارند، گاهي به آيه شريفه كُونُوا مَعَ الصّادِقين [با راستگويان باشيد] و گاهي به آيه وَ نَفْسُكَ مَع الّذينَ يَدْعوُنَ رَبَهُم بِالْغداةِ وَ الْعَشّي يُريدُونَ وَجْهَهُ [با كساني باش كه صبح و شام خدا را مي خوانند و او را مي طلبند] و گاهي به حديثي كه از امام صادق عليه السلام نقل شده مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ واعِظٌ مِنْ قَلْبِهِ وَ زاجِرٌ عَنْ نَفْسِهِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ قَرينْ مُرشِدٌ يَتَمَكَّنَ عُدُوهُ مِنْ عُنُقِهِ [كسي كه واعظ قلبي و مانع دروني و رفيق راهنمايي نداشته باشد، شيطان بر او مسلط مي شود متوسل مي‎شوند.] واضح است كه هيچ يك از اين دو آيه و روايت دلالتي بر مقصود آنها ندارد، زيرا با صادقين و راستگويان بودن، ابداً ارتباطي با مسأله سر سپردن نزد مرشد و او را نافذ الامر و واجب الاطاعه دانستن ندارد، همچنانكه معاشرت با نيكان و مردان خدا داشتن، ربطي به مسأله مريد و مراد و خرقه و خانقاه و … ندارد. روايت هم اتفاقاً دليل بر ضد آنهاست، زيرا عبارت «مِنْ نَفْسِهِ» دليل روشني است بر اينكه منظور داشتن يك حالت خدا ترسي باطني است.


جلوه حق

حضرت آيت الله مكارم شيرازي

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.