مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:24617 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:2

آيا مي توان به گناه ديگران بي اعتنا بود؟
اين احساس كه: «بگذار گناهكاران جزاي خود را ببينند و به جهنّم بروند»، ممكن است برخاسته از عجب و خودپسندي باشد. اين گونه افراد گمان مي كنند تنها آنها هستند كه وظيفه خود را انجام داده اند و ديگران گناهكارند. انسان با داشتن اين احساس به كمال نمي رسد. براي از بين بردن اين احساس بايد از خود پرسيد: از كجا معلوم كه گناهكاران توبه نكنند و سعادتمند نشوند و ما خود به كيفر غرور به خشم خداوند گرفتار نشويم. اين بينش باعث مي شود با نگاهي عطوفت آميز به گناهكاران نگاه كنيم و با اين كه از گناه آنان شادمان نيستيم و به اين دليل به آنان روي خوش نشان نمي دهيم، امّا قلباً از خدا بخواهيم كه آنان را به توبه موفّق كند تا از گناه منصرف شوند راه خدا را پيش گيرند.
درباره خطرات عُجب و غرور مي توان به كتاب آيين زندگي و درس هاي اخلاق اسلامي، نوشته حضرت آية الله ميرزا جواد آقا تهراني مراجعه كرد.

( بخش پاسخ به سؤالات )


ـ29ـ

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.