-آرزوهاي انسان در چه مواردي مستحسن و در چه مواردي مذموم است؟
(0)
-به چه كسي آزاد مي گويند؟(0)
-در جامعه ي امروزي چگونه مي توانيم آزاده باشيم؟
(0)
-معروف است كه بشر مختار و آزاد آفريده شده , و سرنوشت او در دست خود اوست . واو , خود سرنوشت ساز , و طراح نحوه زندگي آينده خود مي باشد . از طرف ديگر قانون وراثت كه از اصول علمي مسلم جهان ما است , به ما مي گويد كه فرزندان نه تـنها وارث مال و صفات ظاهري پدران و مادران هستند , بلكه صفات دروني و روحيات خوب و بد آنان را نيز به ارث مي برند , و صفات و روحيات موروثي درسرنوشت آنان كاملا موثر است . چگونه مي توان انسان را در تعيين سرنوشت خود آزاد دانست ؟(0)
-آيا آزادي مستلزم وحدت اديان نيست ؟(0)
-معناي آزادي در اسلام چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي عقيده چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي انسان چيست ؟(0)
-چرا اسلام , اسلام آوردن بردگان را موجب آزادي آنان نداسته است ؟(0)
-اسلام مي گويد : پيروان هر دين و آييني حق حيات دارند و بطور آزاد مي تواند خود را معرفي كند پس چرا از پيروان ديگر ماليات و جزيه دريافت مي كند ؟(0)
-آرزوهاي انسان در چه مواردي مستحسن و در چه مواردي مذموم است؟
(0)
-به چه كسي آزاد مي گويند؟(0)
-در جامعه ي امروزي چگونه مي توانيم آزاده باشيم؟
(0)
-معروف است كه بشر مختار و آزاد آفريده شده , و سرنوشت او در دست خود اوست . واو , خود سرنوشت ساز , و طراح نحوه زندگي آينده خود مي باشد . از طرف ديگر قانون وراثت كه از اصول علمي مسلم جهان ما است , به ما مي گويد كه فرزندان نه تـنها وارث مال و صفات ظاهري پدران و مادران هستند , بلكه صفات دروني و روحيات خوب و بد آنان را نيز به ارث مي برند , و صفات و روحيات موروثي درسرنوشت آنان كاملا موثر است . چگونه مي توان انسان را در تعيين سرنوشت خود آزاد دانست ؟(0)
-آيا آزادي مستلزم وحدت اديان نيست ؟(0)
-معناي آزادي در اسلام چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي عقيده چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي انسان چيست ؟(0)
-چرا اسلام , اسلام آوردن بردگان را موجب آزادي آنان نداسته است ؟(0)
-اسلام مي گويد : پيروان هر دين و آييني حق حيات دارند و بطور آزاد مي تواند خود را معرفي كند پس چرا از پيروان ديگر ماليات و جزيه دريافت مي كند ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:2493 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

مخارجي كه در زمان فوت تا چهلم براي مرده انجام مي شود چه توصيه شرعي دارد؟

بسياري از چيزهايي كه هم اكنون در جوامع اسلامي جزء سنّت هاي فراموش نشدني مردم شده است فاقد وجاهت شرعي و ديني است . يكي از همان سنت ها مراسمي است كه هنگام فوت و خصوصاً بعد از فوت تحت عنوان هاي مختلف برگزار مي شود.

هنگامي كه مرگ بر سر عزيز يا عزيزاني از خانواده و فاميل سايه مي گستراند و از ميان آدميان براي خودنامزدي انتخاب مي كند اين تازه شروع ماجرا است . افرادي كه به دليل قرابت و خويشاوندي با يك ديگر مأنوس شده و چون زنجيري به هم پيوسته شده اند; اكنون در حسرت فراق در هاله اي از غم مي سوزند و اشك مي ريزند و داستان دنياچنين تعبير مي شود كه : آدميانش روزي در جشن و سرورند و روزي در غم و اندوه در اين بين علاوه بر تحميل غصه و اندوه بر صاحبان ميّت , عده اي نيز به خيال آن كه به بازماندگان تسلي خاطر مي بخشند ناگهان سبز شده و به پذيرايي از خويش مشغول مي شوند, باز مانده بيچاره نمي داند كه آيد بگريد يا آن مهيمان ناخواسته را پذيرايي كند.حتي توقع بعضي از افراد آن چنان بالا است كه اگر خوب پذيرايي نشوند زبان به طعن و لعن و بد گويي باز مي كند اين يك گوشه داستان است و بماند در زمان امروز و وضع نابه هنجار اقتصادي از مردم كه با سيلي صورت خود را سرخ مي كنند چگونه مي توانند از عهده مخارج سنگين پذيرايي سوم و هفتم و چهلم و سال برآيند. آيا اسلام چنين مي گويد كه هر كس مرد بازمانده اش بايد خيرات دهد و پشت سر مجلس غذا و طعام برگزار كند تا عده اي بيايند وبخواند و اگر خيلي هنر كنند فاتحه اي ناقص و بخوانند و با عجله از مجلس خارج شوند و دمي بعد گويا كه خبري نبوده بهبي خبري و غفلت خويش باز گردند. بر عكس , اسلام و قرآن مي فرمايد: قطعاً همه شما را با چيزي از ترس ,گرسنگي , و كاهش درمال ها و جان ها و ميوه ها, آزمايش مي كنيم وبشارت ده به استقامت كنندگان .(1)

مي گويد مرگ امتحان وابتلا است . مرگ عبرت و درس است , مرگ باعث مي شود كه انسان در فكر آن باشدكه آرزوهاي دراز و بلند نداشته باشد. بگذريم در هر حال , بسياري از اين سنت ها, ريشه در جهل و ناداني وباورهاي غلط دارد از جمله تحميل پذيرايي و خيرات بعد از مرگ به وسيله بازماندگان است .

بناي اسلام درست در جهت عكس آن چيزي است كه امروز مردم روزگار آن را مي پسندند. از آن جمله اگرشخصي از خانواده اي رحلت كرد و از دنيا رفت مستحب است كه تا سه روز غذايي از بيرون تهيه كرده و براي بازماندگان ارسال كنند و اين سنت احتمالا تا به امروز در بعضي از كشورهاي اسلامي متداول است نقل شده درنقاطي از استان لرستان ايران مردم به اين مهم اهتمام داشته و عمل مي كنند.

امام باقر7فرمود: سزاوار است همسايگان صاحب عزا به مدت سه روز براي صاحبان عزا طعام درست كنند.(2)

امام صادق 7فرمود: غذا خوردن نزد اهل مصيبت از كارهاي دوران جاهليت است و سنت (پسنديده ) آن است كه براي آنان (عزاداران ) طعام و غذا ارسال شود. آن گونه كه پيامبر اسلام 6درباره بازماندگان جعفربن ابي طالب سفارش به ارسال طعام كردند() و اين به شكل سنتي در آمده است پس سنت اسلام اين است نه آن كه كاملا بر عكس (پـاورقي 1ـ وسايل الشيعه , ج 2 ص 889 حديث 6

اين سنت و هنگامي كه شخصي مي ميرد خود را آماده پذيرايي و خوردن غذاي سوم و هفتم و چهلم و سال بكنيم .شخصي كه عزيزش را از دست مي دهد و در عزايش به سوگ نشسته است چگونه حال و حوصله پذيرايي وخيرات دادن را دارد و البته بسيارند كه اهل ريخت و پاشند و به اندازه كافي خدمه و عمله دارند و به اندازه اي پول و ثروت دارند كه گويا اين گونه خرج ها براي آنان تأثير ندارد كه البته اينرا نيز اسلام نمي پذيرد و به نوعي اسراف مي داند زيرامي توان از براي ميت در راه بهتري چون وقف و ديگر صدقات جاريه , خدمات آموزش و پرورش , مدرسه سازي ,ساختن راه ها و بنا هايي كه عموم مردم از آن استفاده كند و شناسايي افراد فقير و مستمند و رسيدگي به وضع آنان نيزاز آن جمله است وانجام اين امور لازم است زير نظر مجتهد ومرجع تقليد صورت پذيرد تا وجه شرعي اش حفظشود. پس اولاً انسان كه از دنيا مي رود عمل اوست كه او را نجات مي دهد يا خداي ناكرده دچار عذاب مي كند ودادن طعام و غذا واز اين قبيل سفره پهن كردن ها علاوه بر زحمت بيهوده كشيدن تاثير چنداني براي مرده ندارد. و اگرانسان مي خواهد بر عزيز از دست رفته اش خدمتي بكند بهتر است براي او كاري انجام دهد كه مرده ثمره اش رادريافت كند و علما و مراجع تقليد در استفتائات و رساله هاي علميه خود هر آن چه كه از امور واجب و مستحب براي ميت بوده است را بيان كرده اند. پس علما نه تنها سكوت نكرده اند بلكه دادن اين نسبت به بزرگان صحيح نيست . و اين كه مردم عامي به سراغ آنان و يا كتاب هايشان نمي روند تا آن چه از اصل اسلام است را بياموزند. اين به خود مردم مربوط است و گناهي متوجه علما و بزرگان نيست .

(پـاورقي 1ـ بقره (2 آيه 155

(پـاورقي 2ـ وسايل الشيعه , ج 2 ص 889 حديث 5

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.