-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:30165 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:3

تجسم اعمال يعني چه؟
قبل از هر چيز لازم است حقيقت «تجسم اعمال» را تبيين نمائيم، آنگاه دلائل و مدارك آن را مورد بررسي قرار دهيم:
مقصود از تجسم يا « تمثل » اين است كه آنچه را انسان دراين جهان انجام داده است در جهان ديگر به صورتي متناسب با آن جهان نمودار گردد.
و به عبارت ديگر: پاداشها و كيفرها، نعمتها و نقمتها، فرح وسرور، درد و شكنجه، همان حقائق اعمال دنيوي انسانها است كه در حيات اخروي خود را نشان ميدهند.
و به ديگر سخن: هر كرداري كه انسان انجام ميدهد، خواه خوب باشد خواه بد، يك صورت دنيوي دارد كه ما آن را مشاهده ميكنيم، و يك صورت اخروي دارد كه هم اكنون در دل و نهاد عمل نهفته است و روز رستاخيز پس از تحولات و تطوراتي كه در آن رخ ميدهد ،شكل كنوني و دنيوي خود را از دست داده و با واقعيت اخروي خود جلوه ميكند و باعث لذت و فرح عامل يا آزار و اندوه وي ميگردد.
بنابراين، اعمال نيك اين زندگي در روز رستاخيز تغيير شكل داده و به صورت باغ و راغ و چمن و سوسن، و حوريان زيبا اندام و كاخهاي مجلل در خواهد آمد چنان كه اعمال بد، قيافه دنيوي خود را دگرگون كرده و به صورت آتش و زنجير و انواع عذاب نمودار خواهند شد.
كوتاه سخن آنكه: جزاء اعمال هر انساني عين اعمال او خواهد بود و در اين جمله ذرهاي مجاز گوئي نيست، و چيزي در محكمه عدل خداوند، بهتر از اين نيست كه عين عمل انسان را به خود انسان باز گردانند، از اين مطلب در اصطلاح علمي به « تجسم اعمال» تعبير آورده ميشود.
در كنار «تجسم اعمال» كه غالبا ناظر به كردارهاي مربوط به جوارح انسان است، مساله ديگري مطرح است كه از آن به تبلور يا تجسم نيتها و ملكات نفساني تعبير ميشود، و مقصود اين است كه صورت حقيقي انسان بستگي به همان نيتها و خصلتها و ملكات نفساني او دارد، و بر اين اساس اگرچه انسانها از نظر صورت ظاهري يكسانند ولي از نظر صورت باطني يعني خصلتها و ملكات، انواع يا اصناف گوناگوني دارد.
حكيم سبزواري در اين باره ميگويد:
انسان به اعتبار اخلاق و ملكاتش يا فرشته است و يا حيوان و درنده و يا شيطان.
بنابراين اگرچه انسان از نظر صورت دنيوي يك نوع بيش نيست ولي از نظر صورت اخروي چهار نوع خواهد بود، هر گاه شهوت وغضب براو غلبه نمايد و كارهاي او پيوسته از اين دو غريضه صادر گردد، صورت اخروي او حيوان و درنده است، و اگر مكر و حيله حكمران وجود و كارهاي او باشد، صورت اخروي او شيطان است، و اگر اخلاق پسنديده در نفس او رسوخ كرده است. به صورتهاي زيباي بهشتي تمثل خواهد يافت.

منشور جاويد ج 9
آية الله جعفر سبحاني

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.