-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:30166 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

قرآن درباره تجسم اعمال چه ميگويد؟
آيات متعددي در قرآن بر اين مطلب گواهي ميدهند كه نمونههايي را يادآور مي شويم:
1ـ « يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوء تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ اَمَداً بَعيداً ...» آلعمران/30
]روزي كه هر انساني هر كار نيكي كه انجام داده است، نزد خود حاضر مييابد، و هر كار بدي كه انجام داده است نيز، حاضر و آماده مييابد، و آرزو ميكند ميان او و آن عمل ناروا فاصله مكاني يا زماني بسياري وجود ميداشت ( و او آن عمل ناروا را كه در دنيا انجام داده است در قيامت مشاهده نميكرد) [
همان گونه كه ملاحظه مي نمائيد، ظاهر آيه مزبور اين است كه خود عمل در قيامت حاضر ميشود و انسان بر آن آگاه ميگردد.
2ـ «اِنَّ الَّذينَ يَكْتُمونَ ما اَنزلَ اللهُ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرونَ بِه ثَمَناً قَليلاً اُولئِكَ ما يَاكُلونَ في بُطونهم اِلّا النّار ...» بقره/ 174
[كساني كه به خاطر بدست آوردن مالي اندك، آيات الهي را كتمان ميكنند، چيزي جز آتش در شكم خود جاي نميدهند.]
3ـ « اِنَّ الَّذينَ يَاكُلُونَ اَمْوالَ الْيَتامي ظُلْمًا اِنَّما يَاكُلونَ في بُطونهِم ناراً وَ سَيَصْلَونَ سَعيراً » نساء/10
]آنان كه از روي ستم اموال يتيمان را ميخورند در حقيقت آتش ميخورند و در آينده وارد دوزخ خواهند شد[
صريح اين دو آيه آن است كه آنچه را افرادي از راه كتمان حقائق الهي و يا از راه ستم بر يتيمان به دست آورند در حقيقت آتش را در درون خود جاي ميدهند. شكي نيست كه صورت ظاهري و دنيوي اموال ياد شده آتش نبوده، بلكه بصورت انواع لذتهاي دنيوي نمودار ميباشند بنابراين بايد بگوئيم اين گونه اموال صورت ديگري دارد كه اكنون از چشم ظاهربين انسان پوشيده است ولي در سراي ديگر كه پردهها بالا ميرود و حقائق پنهان آشكار ميگردد، ( يَوْمَ تُبْلَي السَّرائر ) چهره واقعي اين اموال نمايان گرديده و آن چيزي جز آتش و عذاب خداوندي نيست.
در برابر اين تفسير، گروهي دست به تاويل اين ايات زده و ميگويند:
مقصود از اين آتش، آتش دوزخ است كه به عنوان كيفر در آن ميسوزند در حالي كه يك چنين تفسير مخالف مفاد و مدلول ظاهري آيه است.
4ـ « يَومَ تَرَي الْمُؤمِنينَ وَ الْمُؤمِنَاتِ يَسْعَي نُورُهُم بَيْنَ اَيْدِيهِم وَ بِاَيْمَانِهِم ....» حديد/13
] روزي كه مردان و زنان با ايمان را ميبيني كه نور وجود آنان در پيشاپيش و جانب راست آنان در حركت است. [
آنچه از ظاهر اين آيه استفاده ميشود اين است كه در قيامت، وجود انسانهاي با ايمان به صورت منبع نوري درآمده كه پيش رو و اطراف آنان را روشن ميسازد.
اكنون بايد ديد آنان، اين نور را از كجا آوردهاند؟ پاسخ اين سئوال را ميتوان از گفتار خود آنان بدست آورد، زيرا آنگاه كه منافقان از آنان درخواست ميكنند كه اندكي درنگ نمايند، تا اين گروه نيز در پرتو نور آنان حركت نمايند، به منافقان ميگويند: « اِرْجِعُوا وَ رَائَكُم فَالْتَمِسُوا نُوراً » حديد/13 . به عقب ( دنيا ) باز گرديد و براي خود نور به دست آوريد، يعني ما اين نور را دردنيا كسب كردهايم، و شما اگر ميتوانيد ( كه نميتوانيد ) به دنيا باز گرديد وبراي خود تحصيل نور نمائيد. حال چگونه اين نور از دنيا نشات گرفته است، دو احتمال وجود دارد:
1-شخصيت والاي آنان در پرتو اطاعت و عبادت به صورت كانون ملكات زيبا درآمده و در جهان ديگر به صورت نور تجلي ميكند.
2-چهره واقعي اعمال صالح و صفات نيك آنان نمايان گرديده و به صورت نور تجسم يافته است.
5ـ قران به مستكبراني كه طلاها و نقرهها را به كنز ميزنند و از گردش در دست مردم در مسير توليد و مصرف جلوگيري ميكنند، هشدار ميدهد كه همين اندوختهها در سراي ديگر سرخ گرديده و بر پيشاني و پشت و پهلوي آنان نهاده ميشود چنان كه ميفرمايد:
«وَ الَّذِينَ يَكْنِزونَ الذَّهَب وَ الْفِضَّهَ وَ لايُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ اَلِيمٍ يَومَ يُحْمِي عَليهَا فِي نَارِ جَهَنَّم فَتُكْوي بِهَا جِبَاهُهُم وَ جُنُوبُهُم وَ ظُهُورُهُم، هَذَا مَا كَنَزْتُم لِاَنْفُسِكُم فَذُوقُوا مَا كُنْتُم تَكْنِزُونَ» توبه/35-34
]كساني را كه طلا و نقره را مياندوزند و در راه خدا انفاق نميكنند به عذاب دردناكي بشارت بده، روزي كه آن طلاها و نقرهها در آتش دوزخ سرخ گرديده و بر پيشاني و پهلو و پشت آنان نهاده ميشود، و به آنان گفته ميشود: اين همان چيزي است كه از قبل براي خودتان اندوختهايد، پس آنچه را اندوختهايد، بچشيد. [
نكته قابل دقت در اين آيه اين است كه ميفرمايد: « ، هَذَا مَا كَنَزْتُم لِاَنْفُسِكُم » اين آتش و عذاب همان است كه شما براي خود اندوختهايد، گوئي طلا و نقره در دو نشاه ( دنيا و آخرت ) به دو صورت مجسم ميگردد در اين جهان به صورت فلز خيره كننده چشمها، و در جهان آخرت به صورت عذاب دردناك خداوندي.
6 ـ «وَلا يَحْسَبَنَّ الذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتِيهُم اللهُ مِن فَضْلِه هُو خَيْراً لَهُم بَل هو شَرٌّ لَهم سَيُطَوَّقُون مَا بَخِلوا بِه يوم القِيامه ....» آلعمران/80
[كساني كه به آنچه خدا از فضل خود به آنان عطاء كرده است، بخل ميورزند، گمان ميكنند كه اين بخل و امساك براي آنان بهتر است، بلكه اين كار براي آنان بدتر ميباشد ( زيرا ) به زودي آنچه را به آن بخل ورزيدهاند، به صورت طوقي بر گردن آنان خواهد افتاد.]
اين آيه نيز بسان آيه قبل ميرساند كه اموالي كه انسان بر خلاف حكم الهي روي هم انباشته كند، در قيامت به صورت طوقي آزار دهنده تجسم خواهد يافت و مايه عذاب بخل ورزان ميشود.
7 – لقمان در نصايح خود به فرزندش ميگويد:
«يَا بُنيَّ انَّها اِنْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّهٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ في صَخْرَهٍ اَوْ في السَّماواتِ اَوْ في اْلاَرْضِ يَأتِ بِهَا اللهُ ...» لقمان/16
[فرزندم ( هر كاري كه از انسان سر زند ) هر چند به اندازه سنگيني خردلي در ميان صخرهها و يا آسمانها و زمين باشد، خداوند آنرا در روز رستاخيز ميآورد.]
ظاهر اين آيه نيز اين است كه روز قيامت خداوند خود عمل انسان را ميآورد و آن را ملاك پاداش و يا كيفر قرار ميدهد.
8 ـ در آيه ديگر همين واقعيت را به گونهاي ديگر يادآور شده و ميفرمايد:
« فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقال ذَرَّهٍ خَيراً يَرَه، و من يَعْمَلْ مثقالَ ذرهٍ شراً يرهُ » زلرله/7-8
] هر كس به اندازه سنگيني ذرهاي كار نيك انجام دهد آن را ميبيند، و هر كس به اندازه سنگيني ذرهاي كار بد انجام دهد، آن را ميبيند[
نكته قابل توجه در اين آيه كلمه « يَرَهُ » است زيرا ضمير در آن به خود عملكه از كلمه يعمل استفاده ميشود، و يا به كلمه «خيراً و شراً » بر ميگردد، و در هر دو صورت ظاهر آن اين است كه انسان در سراي ديگر خود عمل را ميبيند كساني كه ميگويند مقصود اين است كه پاداش و كيفر را ميبيند، آيه را بر خلاف ظاهر آن حمل ميكنند.
9ـ قرآن درباره مواردي كه آتش دوزخ از آن شعله ور ميگردد (وقود) چنين ميفرمايد:
« ... فَاتَّقُوا النّارَ الَّتي وَقُوُدَها النّاسُ وَ الحِجارهٌ .... » بقره/28
] از آتش دوزخ كه مواد مشتعل كننده آن انسانها و سنگها ( بتان ) ميباشد، بپرهيزيد[
قرآن به كافران هشدار داده ميفرمايد:
« انَّ الَّذينَ كَفَروا لَنْ تُغنيَ عَنْهُمْ اموالُهُمْ و لا اَولادُهُمْ مِنَ اللهِ شيئاً و اُولئكَ هُمْ وَقُود النّار » آلعمران/10
] كساني كه كفر ورزيدند روز قيامت اموال و فرزندانشان آنان را از خدا بينياز نكرده ( از عذاب الهي نميرهاند ) و آنان خود آتش افروز دوزخ ميباشند[
همين هشدار را در آيه ديگر نيز به آنان داده ميفرمايد:
« اِنَّكمْ و ما تَعْبُدوُنَ مِن دونِ اللهِ حَصَبَ جَهَنَّمّ انتُم لها وارِدُونَ » انبياء/98
] شما و آنچه كه جز خدا پرستش ميكنيد، آتش افروز دوزخ خواهيد بود و وارد آن خواهيد شد[
مفاد ظاهر اين آيات آن است كه دوزخيان خود عامل مشتعل شدن آتش دوزخ ميباشند، يعني كفر و شرك و ملكات رذيلهاي كه در اثر گناهان در نفس آنان رسوخ نموده است در شرائط خاص رستاخيز به صورت « آتش گيره » در ميآيد.
10ـ آيات بسياري درباره جزاء اعمال وارد شده است كه ظاهر آنها اين است كه خود آن كارهائي كه در دنيا انجام گرديده است، جزاي عاملان خواهد بود كه در اين جا نمونههائي را يادآور ميشويم:
الف ـ « وَ مَن جاءَ بِالسيئَهِ فَكبَّتْ وُجُوُهُهْم في النّار هَلْ تجزَوْنَ الا ما كُنْتُمْ تَعْمَلوُن » نحل/90
] آنان كه گنهكار و زشت كردار گام به محشر مينهند، به صورت، در جهنم فرو ميافتند آيا به چيزي جز آنچه انجام دادهاند، جزا داده ميشوند؟ [
ب: ‹‹ فاليوم لا تظلم نفس شيا ولا تجزون الا ما كنتم تعملون ›› يس /54
] امروز (قيامت ) به كسي ستم نمي شود وجزاي شما چيزي جز اعمالي كه در دنيا انجام داده ايد نيست . [

يعني وضعيت ناگوار در دوزخ در حقيقت تجسم همان كارهاي نارواي آنان در دنيا است[

منشور جاويد ج 9
آية الله جعفر سبحاني

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.