-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:30283 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

وضع مخترعان و مكتشفان كه با اختراعات خود، مردم جهان را به سوي راحتي سوق دادهاند در قيامت چگونه است؟



از نظر اسلام نفس عمل به تنهايي كافي نيست، بلكه عمل به ضميمة محرك و انگيزة آن ارزش دارد. انگيزة اين افراد از چند صورت خارج نيست:

1. گاهي هدف اصلي از اختراع صرفاً يك عمل تخريبي است (مانند كشف انرژي اتمي كه نخستين بار به منظور ساختن بمبهاي اتمي صورت گرفت) سپس در كنار آن منافعي براي نوع انسان نيز به وجود آمده كه هدف واقعي مخترع نبوده و يا در درجة دوم قرار داشتهاند كه تكليف اين دسته كاملاً روشن است. 2. گاهي مخترع يا مكتشف هدفش بهرهگيري مادي و يا شهرت و آوازه است كه تكليف اين گروه نيز روشن است و هيچگونه طلبي از خدا و همنوعان خويش ندارند، و پاداش آنها همان سود و شهرتي بوده كه ميخواستهاند و به آن رسيدهاند.

3. گروهي كه انگيزة انساني و يا الهي دارند و سالياني دراز از عمر خود را در گوشه آزمايشگاهها به اميد خدمت به نوع انسان، با نهايت فلاكت و محروميت به سر ميبرند. اين گونه افراد اگر ايمان داشته باشند و انگيزة آنها الهي باشد كه بحثي در آنها نيست. اما اگر انگيزة آنها تنها انساني باشد، بدون شك پاداش مناسبي از خداوند دريافت خواهند كرد. حال اين پاداش ممكن است در دنيا و يا جهان ديگر باشد. اما خداوند عادل آنها را محروم نميكند، امّا چگونه و چطور؟ جزئياتش بر ما روشن نيست. دليل اين مسئله علاوه بر حكم عقل، اشاراتي است كه در آيات و روايات آمده است. ما هيچ دليلي نداريم كه آية «انّ الله لايضيعُ اجر المحسنين»(1) شامل اين گونه افراد نشود. زيرا محسنين در قرآن فقط به مؤمنان اطلاق نشده است. علاوه بر اين، آية «فمَن يَعْمَل مثقال ذرّةٍ خيراً يره; هر كسي به اندازة سنگيني ذرهاي كار خير كند آن را ميبيند» شامل اين اشخاص ميشود. در حديثي از امام موسي كاظم(7) آمده است: «در بني اسرائيل مرد باايماني بود كه همساية كافري داشت. مرد بيايمان نسبت به همساية مؤمن خود نيكرفتاري مينمود، وقتي از دنيا رفت خدا براي او خانهاي بنا كرد كه مانع از گرماي آتش شود و به او گفته شد: «اين به سبب رفتار نيك با همساية مؤمنت ميباشد.»

از طرفي در بعضي از آيات و روايات آمده كه ايمان و حتي ولايت شرط قبولي اعمال و ورود در بهشت است. بنابراين، اگر بهترين اعمال هم از افراد بيايمان سربزند، مقبول درگاه خداوند نخواهد بود. ولي ميتوان به اين مطلب چنين پاسخ داد كه مسئلة قبولي اعمال با مسئلة پاداش مناسب فرق ميكند. به همين جهت مشهور در ميان دانشمندان اسلام اين است كه نماز بدون حضور قلب و يا با ارتكاب بعضي از گناهان مثل غيبت مقبول درگاه خداوند نيست. با اينكه ميدانيم چنين نمازي شرعاً صحيح است و اطاعت فرمان خدا بدون پاداش نخواهد بود. بنابراين قبولي عمل، همان مرتبة عالي عمل است. و در مورد بحث نيز ما همين را ميگوييم كه اگر خدمات انساني و مردمي با ايمان همراه باشد، عاليترين محتوا را خواهد داشت ولي در غير اين صورت، به كلي بيپاداش و بيمحتوا نخواهد بود. و پاداش عمل لازم نيست منحصراً ورود در بهشت باشد.(2)

پاورقي:

-1 يوسف / 90.

-2 برگرفته از تفسير نمونه، ج 10، ص 313.



مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.