-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:30577 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

خدا ميداند چه كسي بهتشي و چه كسي جهنمي است؟ پس چرا انسانها را آفريده است؟

خدا انسان را موجودي مختار، عالم و هوشمند كه از ارادهاي قوي برخوردار است، آفريد.

انسان با اراده خويش بد و خوب را برميگزيند: ما راه را به او نشان داديم. خواه شاكر باشد (و پذيرا گردد) يا ناسپاس.(1) اگر به انسان راه نشان داده شده پس حتماً او را مختار آفريده است و ميتواند با اراده، راه درست يإ؛حح نادرست را انتخاب كند وگرنه نشان دادن راه و اختيار بر انتخاب معنايي ندارد.

پس اگر در علم خدا چنين است كه انسان با اراده و تشخيص، راه خود را انتخاب ميكند، علم خدا در اينجا نميتواند سبب بدون واسطه فعل بنده شود، زيرا علم و معلوم ميبايست متحد باشند. علم صرفاً كشف است و فهم يك چيز. علم نه علت فعل است و نه مجوزي براي نيافريدن انسان. آفرينش هم بر اثر زنجيره علت و معلول است. اگر يك حلقه قطع شود، سلسله بايد از ميان برود.

اين مثال فقط براي تفهيم و تشريع دو فهم معلوم ميشود. معلمي تعدادي دانشآموز دارد. او در طي مدتها آموزش به فهم و درك دانشآموزان مطلع شده است و دانشآموزان نيز با شيوه تعليم و تدريس معلم آشنا شدهاند. با توجه به اين مسئله اگر دانش آموزي به دليل تنبلي نتواند نمره خوبي كسب كند، آيا معلمش مقصر خواهد بود يا خودش. حال آن كه معلم ميداند دانشآموز در درس موفق نخواهد بود، ولي علم معلم هيچ ارتباطي به عمل دانشآموز كه آن را كاملا با اختيار خويش انتخاب كرده است، ندارد. در نتيجه دانشآموز مقصر است. مضافاً معلم نميتواند محصل را به كلاس راه ندهد، به دليل علم به رفوزه شدن، تمام دنيا اين عمل را ممدوح نميدانند. البته بحث علم خدا و اراده بشر نيازمند جوابهاي تفصيلي و دقيق علمي و فلسفي است. در صورت لزوم ميتوان به كتابهاي مربوطه مراجعه كرد.(2)

1 - انسان (76)، آيه 3.

2 - آموزش عقايد، مصباح يزدي، بحث جبر و اختيار و قضا و قدر؛ جبر و اختيار، محمد تقي جعفري.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.