-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:30697 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

خداوند چگونه موجودي است و چگونه به وجود آمده است؟

سؤالي است سخت و بي جواب، زيرا كنجكاوي در جايي شايسته است كه بر علم افزوده و انديشه پرورده شود، امّا وقتي ابزار تحقيق، ناكار آمدي خود را نسبت به خالق هستي ثابت كرد،شيطان به سراغ بشر مي آيد و او را دچار حيرت و اضطراب بي پايان خواهد كرد.

حضرت سيد الشهدا(ع) روز عرفه مي فرمايد: چگونه مي توان با چيزي كه در وجود خود به تو نيازمند است، بر تو استدلال نمود؟! چرا ظهور و آشكاري كه براي غير تو هست، براي تو نباشد تا او تو را آشكار كند؟ كي از چشم دل ما پنهان شدي تا محتاج به دلايلي شود كه بر سوي تو راهنما باشد.[4]

حضرت سيّد الشّهدا در مقام شناخت خدا روي چشم دل و قلب تكيه مي كند و با توسل به اين مطلب، فطرت و درون را دريافت كننده ذات اقدس حق مي داند كه نيازي به برهان و دلل ندارد. البته دل بايد پاك باشد تا بتواند ميزبان خدا شود.

حضرت در پايان دعا مي فرمايد: اي خدايي كه با فروغ خود هر چه غير تو است، تجلّي كرده اي، چگونه پنهان مي شوي در حالي كه تو ظاهر و آشكاري؟! چگونه غايب مي شوي، در حالي كه تو مراقب بندگاني و در همه جا حاضري؟!.[5]

برادر عزيز، هر موجودي حتي اشرف خلايق، پيامبر گرامي اسلام(ص) و ائمة اطهار و اولياي بزرگ و علما، از درك كُنه ذات خدا عاجزند و اين به خاطر عظمت وجودي خالق هستي است. راه برهان و عقل نيز به طور كامل بسته است.

امير مؤمنان و مولاي متقيان مي فرمايد: حمد و سپاس خداوندي را سزا است كه همة گويندگان از مدح و ثناي او عاجزند و شمارندگان و حسابگران از شمارش نعمت ها و بخشش هاي او درمانده... خداوندي كه حقيقتِ او را صاحبان همت بلند درك نمي كنند.[6]

حضرت نسبت به شناخت خدا مي فرمايد: ما حقيقت عظمت و بزرگي تو را نمي دانيم، مگر آن كه مي دانيم تو زنده اي هستي كه همه چيز به تو قائم و وابسته است.[7]

در پايان به اين حديث از امام محمد باقر(ع) توجه شود: در آفريده هاي خدا سخن بگوييد، ولي در ذات خدا سخن نگوييد، زيرا سخن در ذات خداوند، صاحب سخن را جز حيرت

نيفزايد.[8]

مطالعه و دقت در آفريده هاي خدا انسان را با اسرار ناشناخته اي آشنا مي كند. در آن صورت پاسخ بسياري از سؤال هاي خود را خواهد گرفت.

[4] دعاي عرفه.

[5] دعاي عرفه.

[6] نهج البلاغة فيض الاسلام، ص 13، خطبة اوّل.

[7] همان، ص 495، خطبة 159.

[8] اصول كافي، ج 1، ص 125، حديث 1.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.