-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:30925 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

هدف از خلقت و آفرينش چيست؟

غرض از آفرينش مخلوقات، فيض و رحمت رساندن به آن ها مي باشد و با درك صحيح چند مطلب اين مسئله روشن مي گردد:

1. خداوند غني بالذات است و هيچ كمبودي ندارد، و هر كمالي را كه بتوان آن را كمال تصور كرد، خداي سبحان داراي آن مي باشد. محال است كه كوچكترين نقص در خدا باشد، زيرا هر چيزي نقص داشته باشد، محتاج است و هر محتاج ممكن الوجود است، نه واجب الوجود. قرآن مي فرمايد: خداوند از همة جهانيان بي نياز است.[1]

2. خداوند فياض و بخشندة مطلق است؛ يعني هر آن چه كه قابليت موجود شدن را داشته باشد، از طرف خداي منان به آن وجود عنايت مي شود، زيرا هيچ گونه بخلي براي ذات اقدس احديت تصور ندارد، بلكه فياضيتش اقتضا مي كند به چيزي كه قابليت اخذ نعمت وجود دارد، وجود ببخشد. قرآن مي فرمايد: پروردگارت بي نياز و صاحب رحمت است.[2]و 114 مرتبه مي فرمايد : بسم الله الرحمن الرحيم؛به نام خداوند بخشندة بخشايشگر.

3. افعال خدا غايت و هدف دار و حكيمانه است، زيرا حكيمانه بودن كار، كمال است و خداوند مستجمع جميع كمالات است.

قرآن مي فرمايد: ما آسمان و زمين و آن چه را بين آن ها است، به بازيچه نيافريديم. جهان براي ما اسباب بازي نيست. نيافريديم مگر به حق.[3]

پس خداوند غني بالذات و فيّاض مطلق و حكيم است. طبث صفت فياضيت، مقتضاي ذات خداوند است كه خلق كند و جهان را بيافريند و مقتضاي حكمتش اين است كه آفرينشش هدف دارد و چون خداي سبحان هيچ نقصي ندارد و كمبودي برايش تصور ندارد، معني ندارد هدف از خلقت به كمال رسيدن خودش باشد. پس هدف از خلقت وجود بخشيدن و به جهان و حفظ وجود آن و به كمال رساندن آن مي باشد. كمال نهايي رسيدن به جوار قرب پروردگار است . و راه نيل به قرب الهي هم عبادت و پرستش و در آزمايش نمرة قبولي گرفتن است. قرآن مي فرمايد: من جن و انس را نيافريم جز براي اين كه عبادتم كنند.[4]

و فرمود: آن كسي كه مرگ و حيات را آفريد تا شما را بيازمايد كه كدام يك از شما بهتر عمل ميكند.[5]در اين زمينه مي توانيد به كتاب معارف قرآن ، اثر استاد محمد تقي مصباح يزدي و كتاب عدل الهي از شهيد مطهري و تفسير نمونه، ج 22 ، ص 384 مراجعه فرماييد.

در مورد سؤال دوم هم لازم است از استاد شايسته بهره مند شويد.



1[1] آل عمران (3) آيه 97.

1[2] انعام (6) آيه 133.

1[3] دخان (44) آيه 38 - 39.

1[4] ذاريات (51) آيه 56.

1[5] ملك (67) آيه 2.



مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.