-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:31245 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

چرا بعضي از انسان ها ستم مي كنند و هيچ ظلمي (سختي و عذاب) در دنيا نمي بينند، مگر خدا عادل نيست؟

اوّلاً پاداش و كيفر الهي اختصاص به زندگي دنيا ندارد و حيات پس از مرگ نيز عرصه مجازات و پاداش و بلكه جايگاه اصلي آن است.

ثانياً مجازات هايي كه در دنيا صورت مي گيرد، در چهار دادگاه مختلف انجام مي گيرد كه عبارتند از: محكمة وجدان؛ آثار طبيعي عمل؛ محكمة مكافات عمل؛ دادگاه رسمي و عادي بشر.

اما همة اين محكمه ها خصوصي است و تنها به بعضي ازجرائم رسيدگي مي كند. هيچ يك از آن ها يك شكل عمومي و همگاني كه همة منحرفان و مجرمان را به خاطر هر گناه و ارتكاب هر گونه جرم محاكمه كند و به كيفر برساند ندارد. همة آن ها به منزلة اخطارهاي پي در پي و زنگ خطري است كه براي تربيت و بيدار باش بشر نواخته مي شود. از طرف ديگر مجازات دنيوي محدود است و موازنة بين جرم و كيفر در دنيا قابل اجرا نيست، مثلاً كسي كه هزاران نفر را به قتل رسانده، مجازات شديد او اعدام است، اما اعدام درمقايسه با جرمي كه مرتكب شده است، كيفر ناچيزي حساب مي شود.

اگر قرار باشد انسان تا نيت گناه كرد، در همان حال كيفر ببيند، مثلاً تا سرقت كرد، دستش فوراً خشك شود، ترك گناه و انجام طاعات اجباري مي شود وآزمايش الهي منتفي مي گردد و اصل آزادي و اراده، از انسان سلب مي شود.

اگر كيفر و پاداش در دنيا انجام گيرد، قيامتي لازم نيست و اگر قيامتي نباشد، زندگي نامفهوم است، بلكه بسياري از جرائم و پاداش ها در دنيا نمي تواند جزا داده شود و اين امكان در دنيا فراهم نيست و دنيا گنجايش آن را ندارد، مانند، مانند كسي كه انسان هاي بسياري را به قتل رسانده يا گمراه كرده است. عدالت واقعي تنها در ساية برپايي قيامت و پاداش و كيفر اخروي حاصل مي شود.

ثالثاً زندگي دنيا مجال عمل و تلاش است و آن چه در دنيا انجام مي شود، حيات اخروي را شكل مي دهد. پس از مرگ، فرصت عمل به پايان مي رسد و حيات پس از آن بر اساس آن چه در دنيا كسب شده است، رقم مي خورد.

پس جايگاه اصلي پاداش و كيفر، حيات پس از مرگ است، البته بدين معنا نيست كه حيات دنيا خالي از پاداش و كيفر است. چه بسا كساني پاداش و كيفر برخي از اعمال خود را در دنيا ببينند اما اين پاداش و كيفر، مانند ديگر مظاهر دنيا وسيلة آزمايش و امتحان آن ها است و در حيات اخروي آنان نيز مؤثر است.

بنابراين خداوند بي ترديد عادل است. عدالت الهي اقتضا مي كند عالم ديگر وجود داشته باشد. يكي از دلايل اصلي وجود قيامت و جزا و پاداش و كيفر آن عالم، عدالت الهي است.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.