-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:31496 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

چرا انسان برترين مخلوق خداست؟

پاسخ اين پرسش چندان پيچيده نيست، چرا كه انسان هم روي جنبههاي معنوي و انساني بر ساير موجودات برتري دارد و از نظر نيروي جسماني در برخي از جهات از ساير جانداران قويتر و نيرومندتر است. از اينرو است كه خداوند ميفرمايد: وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي اَّدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُم مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَيَ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلاً (اسرأ،70) ; ما بنيآدم را گرامي داشتيم و آنها را در خشكي و دريا ]و بر مركبهاي راهوار[ حمل كرديم و از انواع روزيهاي پاكيزه به آنان روزي داديم، و بر بسياري از خلق خود برتري بخشيديم. از جهت معنوي، ميدانيم تنها موجودي كه از نيروهاي مختلف، مادي و معنوي، جسماني و روحاني تشكيل شده و در لابلاي تضادها و مشكلات ميتواند پرورش پيدا كند و استعداد تكامل و پيشروي نامحدودي دارد، انسان است.

در حديث حضرت علياين مطلب به خوبي توضيح داده شده است; ايشان ميفرمايند:خداوند موجودات عالم را بر سه گونه آفريد: فرشتگان، حيوانات و انسان، فرشتگان عقل دارند، بدون شهوت و غضب، حيوانات مجموعهاي از شهوت و غضب اند و عقل ندارند، امّا انسان مجموعهاي است از هر دو تا كدامين غالب آيد، اگر عقل او بر شهوتش (هوي و هوسش) غالب شود، از فرشتگان برتر است و اگر شهوتش بر عقلش چيره گردد، از حيوانات پستتر.( نور الثقلين، عليبن جمعه عروسي حويزي، ج 4، ص 210، مؤسسة التاريخ العربي. )

البته ناگفته نماند كه اين شايستگي را خداوند در نهاد همة انسانها قرار داده است، در صورتي كه از آن به خوبي استفاده كنند، امّا اگر از آن استفاده نكنند و سقوط نمايند مربوط به خودشان است.

امّا از لحاظ جسمي، يكي از دانشمندان ميگويد:بدن انسان داراي استحكام و ظرافت فوقالعادهاي ميباشد و در مقابل هر نوع حادثه استقامت ميورزد، همچنين در مقابل بيغذايي،بيخوابي، خستگي، رنج و... تحمل عجيبي از خودنشان ميدهد، حتي ميتوان گفت كه انسان از تمام حيوانات پر دوامتر و پرتلاشتر است، با اين توانايي جسمي و فكري شگرفش توانسته است، اين همه امور، صنايع و تمدن كنوني را به وجود آورد و برتريش را بر همه جانداران به اثبات رساند.( ر.ك: تفسير نمونه، آيتاللّه مكارم شيرازي و ديگران، ج 12، ص 201، دارالكتب الاسلامية / معارف قرآن، آيتاللّه مصباح يزدي، 1ـ3، ص 367، انتشارات در راهحق. )

چند مسئله دربارة انسان مطرح است كه درباة ديگر موجودات مطرح نشده و اين امر سبب امتياز انسان بر ديگر موجودات ميباشد:

1. روح الهي: خداوند پس از آن كه انسان را از گِل آفريد، از روح عظيمي در آن دميد و آن را به خود منسوب كرد و آن را روح خدا ناميد: ونَفَختُ فيهِ مِن رُوحي; (ص،72) و از روح خود در آن دميدم. در آيهاي ديگر از اين مرحله ]= دميدن روح[، به نشئة جديدي از خلق تعبير ميكند كه خداوند به خاطر اهميت خلقت آن خود را ستايش ميكند: ثُمَّ اَنشَأنـَهُ خَلقـًا ءاخَرَ فَتَبارَكَ اللّهُ اَحسَنُ الخـَـلِقين; (مؤمنون،14) از آن پس، آن را آفرينش تازهاي ايجاد كرديم. بزرگ است خدايي كه بهترين خلق كنندگان است.

2. قبول بار امانت الهي: اِنّا عَرَضنَا الاَمانَةَ عَلَي السَّمـَوَتِ والاَرضِ والجِبالِ فَاَبَينَ اَن يَحمِلنَها واَشفَقنَ مِنها وحَمَلَهَا الاِنسـَنُ اِنَّه كانَ ظَـلومـًا جَهولا; (احزاب،72) ما امانت ]تعهد، تكليف، مسئوليت و ولايت الهيّه[ را به آسمانها و زمين و كوه ها عرضه داشتيم، آنهااز حمل آن ابا كردند و از آن هراس داشتند، اما انسان آن را بردوش كشيد!، او بسيار ظالم و جاهل بود ]قدر اين مقام عظيم را نشناخت و به خود ستم كرد.[

3. مقام خليفة اللهي: واِذ قالَ رَبُّكَ لِلمَلغكَةِ اِنّي جاعِلٌ فِي الاَرضِ خَليفَةً; (بقره،30) و هنگامي كه پروردگار تو به فرشتگان گفت: من در روي زمين، جانشين و حاكمي قرار خواهم داد.

4. دانستن همة اسما: وعَلَّمَ ءادَمَ الاَسمأَ كُلَّها; (بقره،31) سپس علم اسما ]علم اسرار آفرينش و نام گذاري موجودات[ را همگي به آدم آموخت.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.