-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:31498 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

داستان پيمان الست چه ميباشد؟

قرآن كريم ميفرمايد: وإِذ أَخذ ربّك من بنيءَادم من ظهورهم ذريّتهم و أَشهدهم علي أَنفسهم أَلست بربّكم قالوا بلي شهدنا أَن تقولوا يوم القيمَة إنّا كنّا عن هَذا غَفلين، أو تقولوا إِنّما أَشرك ءَاباؤُنا من قبل و كنّا ذرية من بعدهم أفتهلكنا بما فعل المبطلون( اعراف، 172 و 173. ) و هنگاميكه پروردگارت از پشتهاي آدمي زادگان، فرزندانشان را گرفت و ايشان را بر خودشان شاهد قرار داد، آيا من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: چرا، شهادت داديم ]و خدا اين كار را انجام داد[ تا روز قيامت نگوييد ما از اين مطلب غافل بوديم، يا نگوييد كه پدران ما قبلاً شرك ورزيدند و ما نسلي بعد از ايشان ]و دنباله رو آنان[ بوديم پس آيا ما را به واسطة كارهاي باطل گرايان، تباه ميسازي؟

آيه فوق، بيانگر توحيد فطري است و از پيمان نخستين و عالمي به نام عالم ذر حكايت دارد.هر چند در مورد تفسير آيه مذكور و چگونگي عالم ذر ميان مفسران اختلافات فراوان وجود دارد; چنانكه در مضمون روايات نيز ـ هر چند تعداد آنها زياد است ـ تفاوتهاي فراوان مشاهده ميشود; امّا در مجموع، نكتة قابل اثبات، وجود عالم و نشئهاي مقدم بر اين نشئه است كه انسان در آن عالم، به خداي يگانه نوعي معرفت پيدا كردهاست; آنجا كه ميفرمايد: ألست بربّكم و انسانها پاسخ دادهاند: بلي شهدنا. اين گفتگو، به گونهاي رخ داده كه جاي عذر و ادعاي خطاي در تطبيق باقي نمانده است.

به نظر ميرسد چنين رويارويي و مكالمه حضوري و عذر براندازي كه خطاي در تطبيق را هم نفي ميكند، جز با علم حضوري و شهود قلبي حاصل نميشود و مؤيد آن، روايات زيادي مشتمل بر تعبيرات رؤيت و معاينه است; چنانكه امام باقر7 فرمود: فعرّفهم و أراهم نفسه و لولا ذلك لميعرف أحد ربّه( كافي، ج 2، ص 13. ) و در تفسير عليبن ابراهيم قمي از ابنمسكان نقل شده كه به حضرت عرض كردم: معاينة كان هذا؟ قال: نعم( تفسير الميزان، ج 8، ص 340. ) و باز از حضرت نقل شده كه فرمود: ولولا ذلك لميدر أحد من خالقه ورازقه;( همان، ص 345 ـ نگاه كنيد به تفسير نمونه، ج 7، ص 3 ـ 10. ) بنابراين، انسان قبل از آمدن به اين دنيا، در عالم ذر بودهاست; البته تعبير قبل و بعدي به مفهوم زماني آن نيست.( براي توضيح بيشتر به تفسير الميزان، ج 8، ص 323 ـ 326 مراجعه كنيد. )

آن جهان، عالم ملكوت است ; نه عالم مادي محسوس بلكه حضور و شهود در آن راه دارد. انسانها در آنجا به صورت نور نبودهاند، بلكه انسان دنيوي با جميع احوال وجودي خود در عالم ذر حاضر شدهاند ; البته با چهرة ملكوتي خودشان اين عالم از جهت رتبي قبل از عالم دنيا و وجود انسان در آن بوده است.

از طرف ديگر خاطرههايي كه گاهي در ذهن انسان خطور ميكند ; به عالم ذر ربطي ندارد; بلكه بشر در قيامت، اشهاد و خطاب خدا و اعتراف خود را به عين ميبيند و درك ميكند، هرچند در دنيا از آن و از ما سواي آن غافل بود، در روز قيامت كه سباط برچيده ميشود و شواغلي كه انسان را از اشهاد و خطاب خدا و اعتراف دروني خود غافل ميساخت، از بين ميرود و پردههايي كه ميانه بشر و پروردگار مثل حائل وبده، برچيده ميشود، بشر به خود ميآيد و دوباره اين حقايق را به مشاهده و معاينه درك ميكند و آنچه در عالم ذر ميان او و پروردگارش گذشته بود، به ياد ميآورد.( ر.ك: تفسيرالميزان، ،ج 3، ص 54 ; ج 8، ص 158. )

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.