-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:31580 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

چرا خداوند وقتي دو نفر يك گناه رايكسان انجام ميدهند يكي را خيلي عذاب ميكند و تا مرحله مرگ ميبرد ولي ديگري نه؟ مگر بين بندگان و ميزان محاسبه خطاها تفاوتي وجود دارد؟

پرسشگر عزيز; پيدايش سختيها و مشكلات هميشه به معناي كيفر گناه و مجازات الهي نيست، همچنين كه ريزش نعمت الهي بر شخصي به معناي خوب بودن آن شخص نيست. خداوند ميفرمايد فَأَمَّا الاْ ?ًِنسَـَنُ إِذَا مَا ابْتَلَغهُ رَبُّهُو فَأَكْرَمَهُو وَ نَعَّمَهُو فَيَقُولُ رَبِّيَّ أَكْرَمَن # وَ أَمَّآ إِذَا مَا ابْتَلَغهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُو فَيَقُولُ رَبِّيَّ أَهَـَنَن # كَلآبَل لآتُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ ;(فجر،15ـ17) اما انسان، هنگامي كه پروردگارش، براي آزمايش، او را اكرام ميكند و نعمت ميبخشد ]مغرور ميشود و[ ميگويد: پروردگارم مرا گرامي داشته است. و اما هنگامي كه براي امتحان، روزيش را بر او تنگ ميگيرد ]مأيوس ميشود و[ ميگويد پروردگارم مرا خوار كرده است، هرگز چنين نيست ]كه شما ميپنداريد[.

ممكن است كسي گناهكار باشد و به علت زياده روي در ارتكاب گناه و بياعتنايي به هدايتهاي الهي، خداوند براي اين كه او را كاملاً نابود كند ابتدا نعمتهاي خود را به طور مستمر بر او نازل كند و سپس در حالي كه او كاملاً غافل است او را ريشهكن كند، فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِي فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَ َبَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّيََّ إِذَا فَرِحُواْ بِمَآ أُوتُوَّاْ أَخَذْنَـَهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُون # فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَـلَمُوا;(انعام،44و45) هنگامي كه ]اندرزها سودي نبخشيد و[ آنچه را به آنها يادآوري شده بود فراموش كردند، درهاي همه چيز ]از نعمتها[ را به روي آنها گشوديم; تا كاملاً خوشحال شدند ]و دل به آن بستند[; ناگهان آنها را گرفتيم ]و سخت مجازات كرديم[; در اين هنگام همگي مأيوس ]و درمانده[ شدند و ]به اين ترتيب[ دنباله ]زندگي[ جمعيتي كه ستم كرده بودند قطع شد. آيه فوق بيان روش و سنت الهي در برچيدن طومار كافران و گناهكاران است.

از طرف ديگر ممكن است خداوند سختيها و مشكلات به فرد گناهكار برساند تا مايه بيداري وجدان و توبه او بشود. فَأَخَذْنَـَهُم بِالْبَأْسَآءِ وَالضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ ;(انعام،42) آنها را با شدت و رنج و ناراحتي مواجه ساختيم، شايد ]بيدار شوند و در برابر حق[ خضوع كنند. همچنين ممكن است بعد از توبه نيز سختيها و مشكلاتي برسد تا آثار وضعي گناه نيز پاك شوند و درجه آن شخص بالا برود.

نكته مهم اين است كه محلِ محاسبه و سنجشِ اعمال، جهان آخرت است، اما دنيا محل آزمايش و تمرين است و در بعضي از موارد و به مقدار كمي جزأ يا كيفر برخي از اعمال داده ميشود، بنابراين ديگراين سؤال باقي نميماند كه چرا خدا بين بندگان در محاسبه ميزان خطاها فرق ميگذارد، زيرا اساساً در اين دنيا خطاها و نيكيها محاسبه و جزأ داده نميشوند. همچنين توجه شود كه تا حد مرگ رفتن و يا مردن، هميشه عذاب نيست بلكه ممكن است براي بعضي رحمت باشد، مثلاً اگر خدا بداند كه زنده ماندن كسي موجب جهنم رفتن خودش يا ديگران را فراهم ميكند، گرفتن جان وي از سوي خداوند رحمت اوست.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.