-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:31598 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

با توجه به آية شريف: ربنا ما خلقت هذا باطلا، مفهوم باطل نبودن آفرينش آسمانها چيست؟

هر چيز بيفايدهاي كه غرض عقلايي بر آن مترتب نشود را باطل ميگويند. قرآن كريم ملاك هدفمندي را، سود رساني به مردم و معيار باطل را نقطه مقابل آن معرفي كرده است(تفسير الميزان، علامه طباطبايي;، ج، ص 87، مؤسسة اعلمي للمطبوعات.); آن جا كه ميفرمايد: وَأَمَّا مَا يَنفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الاْ ?َرْض;(رعد،17) ولي آن چه به مردم سود ميرساند ]آب يا فلز خالص[، در زمين باقي ميماند. خداوند اين چنين مثال ميزند. پس براساس اين آيه شريف، براي درك مفهوم باطل، نقطه مقابل آن; يعني حق، توضيح داده شده است. حق در نگاه آيه شريف مزبور، هم چون آب زلال است كه مايه حيات و زندگي بوده، ولي باطل، بيفايده و بيهوده است. كف روي آب كه باطل بدان تشبيه شده، نه هرگز كسي را سيراب ميكند و نه گياه و درختي را ميروياند.(تفسير نمونه، آية الله مكارم شيرازي و ديگران، ج، ص 167، دارالكتب الاسلاميه.)

2. مفهوم و پيامد اين كه خداوند آفرينش را بر پاية باطل قرار نداده، آن است كه انسانها بدانند كه براي رسيدن به پاداش اعمال خود به زودي محشور خواهند شد; از اين رو، كسي نميتواند منكر مصلحت، عقاب و كيفر شود، چرا كه در غير اين صورت، آفرينش، باطل خواهد بود.(تفسير الميزان، همان، ص 88.)

3. همان گونه كه در آغاز آيه شريف مورد پرسش آمده، دست يابي به حق نيز وامدار دو مقدمه و زمينه است: ذكر در همه حالات از يك سو و تفكر و انديشه ورزي در اسرار آفرينش، از سوي ديگر كه قرآن كريم هم به اين حقيقت اشاره ميفرمايد: الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَـَمًا وَقُعُودًا وَعَلَيَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَـَوَ َتِ وَالاْ ?َرْض; همانها كه خدا را در حال ايستاده و نشسته و آن گاه كه بر پهلو خوابيدهاند، ]يعني در همه حال، چون انسان از يكي از سه حالت مذكور خالي نيست[ ياد كرده، و در اسرار آفرينش آسمانها و زمين، ميانديشند. حقيقت آن است كه تفكر و انديشه در اسرار آفرينش آسمانها و زمين، به انسان، آگاهيِ خاصي داده و نخستين اثر آن، توجه به بيهوده نبودن آفرينش است; زيرا وقتي كه انسان حتي در هر موجود كوچكي از اين جهان بزرگ، هدفي ميبيند، آيا ميتواند باور كندكه مجموعة جهان بيهدف باشد؟(تفسير نمونه، آية الله مكارم شيرازي و ديگران، ج، ص 216، دارالكتب الاسلاميه.)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.