-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:32233 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

آيا حوّا، هم زمان با آدمغ به وجود آمده و هنگام سجدة ملائكه، حوّا نيز با انسان بوده است؟

1. در يكي از آيات شريف قرآن كريم در اين باره ميخوانيم: يـَاَيُّهَا النّاسُ اتَّقوا رَبَّكُمُ الَّذي خَلَقَكُم مِن نَفسٍ واحِدَةٍ وخَلَقَ مِنها زَوجَها وبَثَّ مِنهُما رِجالاًكَثيرًا;(نسأ،1) اي مردم! از نافرماني پروردگارتان دوري گزينيد; خدايي كه شما را از يك نفس آفريد و جُفت و زوجِ او را از آن نفس خلق كرد و آن گاه انسانهاي بيشماري را از آن دو در اطراف عالم پراكنده ساخت.

2. در آيه شريفة ياد شده چند نكته تأمّلپذير است; از جمله:

الف ـ از اين آيه شريفه فهميده ميشود كه آفرينش حضرت آدم و حوّا، هم زمان نبوده، بلكه آفرينش حضرت حوّا پس از آفرينش حضرت آدم بوده است، ولي اين كه پس از چه فاصله زماني پس از وي آفريده شده، در آيه مزبور بدان اشاره نشده است. مستندات ديگري هم در اين باره يافت نشد.

ب ـ در اين باره كه آيا حوّا نيز مسجود فرشتگان بوده است يا خير، نيز، نه در اين آيه شريفة و نه در ديدگاههاي برخي مفسرّان،در اين باره چيزي مطرح نشده است، امّا با توجه به حتمي بودن فاصلة زماني آفرينش حوّا از آدم از يك سو، و دستور قرآن به سجده فرشتگان بر حضرت آدم(بقره / 2، آيه 34. ) اين احتمال كه حوّا مسجود فرشتگان نباشد، تقويت ميشود; اما در آيات فراوان ديگر از جمله بقره، آيههاي 35 و 36; اعراف، 22; طه، 121 و... همواره سخن از آدم و حوّاست: چنين سياقي از بيان نشانهگر اين مطلب است كه ماجراي رانده شدن از بهشت و سجده ملائكه، هر دو يك داستان واحدِ به هم پيوستهاند.( الميزان، علامه طباطبايي (ره)، ج 1، ص 127، جامعه مدرسين. ) نتيجه پيوند آيه 34 سوره مباركه بقره و آيات مورد اشاره ديگر آن است كه هم آدم و هم حوّا هر دو مسجود فرشتگان بودهاند و نام بردن از آدم به تنهايي در آيات دسته اوّل، به اصطلاح ادبيات عرب از باب غلبه است; يعني در جايي كه مؤنث و مذكر هر دو مورد خطاب اند، فرد مذكر بيان ميشود و هر دو مورد نظر است; حتّي سجده فرشتگان بر آن دو نيز خصوصيتي نداشته و از باب سجده بر خليفة خداوند بر روي زمين بوده است; چنين حركت جهت داري نشانة آن است كه همة ذريّة آدم از آن جهت كه خليفة خدايند، شايستگي مسجود فرشتگان واقع شدن را دارند.( همان، ص 132. )

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.