-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:32254 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

شيطان به خداوند ميگويد: همة بندگان به جز بندگان مخلَصت را گمراه ميكنم; او از كجا ميدانست بندگان خدا به دو دسته تقسيم ميشوند؟

بندگان مُخْلَص كساني هستند كه از نظر ايمان، تقوا، معرفت و بندگي خدا، خالص شدهاند و هر گونه ناخالصي را در حوزههاي اعتقادي، اخلاقي و عملي در خود راه نميدهند; آنها افزون بر واجبات همة مستحبها را انجام ميدهند و افزون بر ترك حرامها، از ارتكاب مكروهها نيز دوري ميكنند; از اين رو، به نوعي از عصمت ميرسند; از طرفي خداوند متعال، به علت شايستگي كه اين افراد از خود نشان ميدهند، آنان را براي خود خالص كرده، به گونهاي كه هيچ كس و هيچ چيز، حتي شيطان از آنان سهمي ندارند; بر اين اساس، هرجا بخواهند به انحراف نزديك شوند ]نه اين كه مرتكب شوند[، برهان خداوند ]عصمت الهي[ از آن مانع ميشود: وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِي وَهَمَّ بِهَا لَوْلاَ َّ أَن رَّءَا بُرْهَـَنَ رَبِّهِي كَذَ َلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوَّءَ وَ الْفَحْشَآءَ إِنَّهُو مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِينَ ;(يوسف،24) وي ]زليخا[ قصد او ]يوسف[ كرد و او ]يوسف[ نيز اگر برهان پروردگار را نميديد قصد وي ]زليخا[ مينمود! اين چنين كرديم تا بدي و فحشا را از او دور ساختيم، چرا كه او از بندگان مخلَص ما بود.

شيطان، با توجه با ماهيت انسان و مختار بودن او فهميد كه بندگان خدا، چند دسته خواهند شد و دانست كه گروهي از بندگان خاصّ خدا به هيچ قيمتي در منطقة نفوذ و حوزة وسوسه او قرار نميگيرند; از ا ين رو، از روي ناچاري، آنها را از وسوسة خود استثنا كرد: قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لاَ ?ُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ# إِلآعِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ;(ص،82و83) گفت: به عزتت سوگند همة آنها را گمراه خواهم كرد! مگر بندگان خالص تو از ميان آنها را. اين حدس و گمان ابليس درست از آب درآمد و هر كس به نحوي در دام او گرفتار شد و جز مخلَصان از آن نجات نيافتند، همان گونه كه قرآن ميفرمايد: وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُو فَاتَّبَعُوهُ إِلآفَرِيقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ ;(سبأ،20) گمان ابليس دربارة آنها به واقعيت پيوست و جز گروهي از مؤمنان همه از او پيروي كردند.(ر.ك: تفسير الميزان، علامه طباطبايي; ترجمة آقاي موسوي همداني، ج 11، ص 198 ـ 203، بنياد علمي و فرهنگي علامه; و همان، ج 17، ص 361 / تفسير نمونه، آيت الله مكارم شيرازي و ديگران، ج 19، ص 344، دار الكتب الاسلامية.)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.