-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:32955 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

در آيه 47 سوره حج آمده كه هر روز نزد خداوند، معادل هزار سال ما است. بر اين اساس آيا آفرينش آسمانها و زمين در شش هزار سال انجام گرفته است. اين مطلب چگونه با تحقيقات علمي كه عمر دنيا را در حدود 5 ميليارد سال بيان مي كند، قابل توجيه است؟
در برخي از آيات قرآن(1) آمده است كه خلقت آسمانها و زمين در شش روز بوده است; امّا از آن جا كه در آن هنگام، هنوز زمين و خورشيدي نبوده، روز به معناي دوره مي باشد نه 24 ساعت.
امّا آيه 47 سوره حج، در مقام تفسير اين روز]دوره[ يا تعيين مقدار آن از نظر زماني نيست. در اين آيه آمده است: «و يستعجلونك بالعذاب و لن يخلف الله وعده و انّ يوماً عند ربك كالف سنة مما تعدّون; ]اي رسول[ كافران]به تمسخر[از تو تقاضاي تعجيل در عذاب مي كنند. هرگز از وعده خدا]به عذاب آنان[تخلّف نخواهد شد و به درستي كه يك روز نزد پروردگار تو]از نظر حكم او [همچون هزار سال، به حساب شماست.»
بنابر مفاد اين آيه، كافران به تمسخر از پيامبر مي پرسيدند كه عذابي كه وي از آن سخن مي گويد، چه زماني فرود خواهد آمد; خداوند نيز در پاسخ آن ها مي گويد كه وعده خدا تخلّف ناپذير است; ليكن هزار سال انسان ها نزد خدا «مثل» يك روز است و اين كنايه از حلم خداوندي است، نه اين كه هزار سال ما نزد خدا به مقدار يك روز باشد; بنابراين، آيه در صدد
ـــــــــــــــــــــ
1 - سوره اعراف، آيه 54; سوره يونس، آيه 3; سوره هود، آيه 7; سوره فرقان، آيه 59; سوره سجده، آيه 4; سوره ق، آيه 38; سوره حديد، آيه 4.

ـ611ـ
تعيين مدّت زمان روز نزد خدا نيست; به خلاف آن جا كه درباره تعيين مدّت زمان عروج ملايك و روح الامين سخن گفته شده است: «تعرج الملائكة و الرّوح اليه في يوم كان مقداره خمسين الف سنة(1); ملايك و روح الامين]براي اخذ فرمان براي وقوع قيامت[ به سوي ]عرش[ خدا بالا مي روند در روزي كه مدّتش پنجاه هزار سال خواهد بود.» در اين آيه شريفه، مقدار روز در آيه تعيين شده است; بنابراين نمي توان به آيه 47 سوره حج، براي تعيين مدّت زمان روز و دوره، در آيات خلقت آسمانها و زمين استشهاد نمود.
با وجود اين، اگر بپذيريم كه از آن دو آيه استفاده مي شود كه آفرينش جهان در طول شش هزار سال صورت گرفته است، اين مطلب نمي تواند دليلي بر اين كه عمر جهان تاكنون شش هزار سال است باشد; زيرا با اين فرض، مدّت مذكور دوراني است كه خلقت جهان در آن صورت گرفته است، امّا اين كه از خلقت جهان تاكنون چقدر گذشته، ممكن است كه ميلياردها سال باشد.

( بخش پاسخ به سؤالات )

ـــــــــــــــــــــ
1 - سوره معارج، آيه 4.

ـ612ـ

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.