-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:32982 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

چه كنيم تا فريب زر، زور و تزوير را نخوريم ؟
فريب خوردن از زر، زور و تزوير ريشه در حب دنيا دارد .عن ابي عبدالله ( ع ) : ( ( راس كل خطييه حب الدنيا؛ حب دنيا راس هر خطا و اشتباهي مي باشد ) ) ، ( اصول كافي ، ج 2، ص 315، روايت 1، به نقل از سرالاسرا،استاد علي سعادت پرور، ج 1، ص 102 ) . اگر حب دنيا در دل انسان خانه كردهم در مقابل زر، زود تطميع مي گرددو هم در برابر تهديد زور، زود تسليم مي شود و هم در قبال تزوير ديگران زود رنگ مي بازد .آيه شريفه قرآن مي فرمايد : ( ( يا ايها الناس ان وعدالله حق ، فلا تغرنكم الحيوه الدنياولايغرنكم بالله الغرور؛ اي مردم ! وعده خداوند حق است مبادا زندگي دنياشما را بفريبد و مبادا شيطان شما را فريب دهد و به ( كرم ) خدا مغرورسازد ) ) ، ( فاطر، آيه 5 ) . چرا زندگي دنيا همه را نمي فريبد؟ زيرا زندگي دنيابراي اندكي از مردم حب و علاقه نمي سازد فقط زندگي دنيا كساني رامي فريبد كه حب و علاقه به دنيا دارند از اين رو ريشه همان حب دنيامي باشد .زر، زور، تزوير همه در حيطه دنيا مي باشند، اگر كسي حب دنياداشت فريب هر سه را مي خورد وگرنه سرافراز بيرون مي آيد نقطه مقابل حب دنيا، زهد مي باشد بنابراين زهد و بي رغبتي به دنيا هم انسان را ازفريب و مكر زر نگه مي دارد و هم از فريب زور مصون مي سازد و هم از فريب تزوير سد مي كند .اين نكته دقيق در خور دقت است كه زهد يك صفت نفساني است و اين دل و باطن انسان است كه بايد نسبت به دنيابي اعتنا و بي رغبت گردد نه اين كه زهد معنايش اين باشد كه انسان به كلي دنيا را رها سازد و نه مالي داشته باشد و نه ثروتي بيندوزد و ...بلكه تلاش براي كسب مال حلال به هدف آسايش فرزند و عيال و پويايي جامعه انساني و بالندگي جامعه اسلامي از عبادات بزرگ مي باشد و هيچ منافاتي با زهدندارد .يكي از راه هاي كسب زهد عمل به مقدمه پنجم جواب سوال 5مي باشد .يعني فكر در مرگ به هر اندازه كه اين فكر با دل و جان عجين شودو با اشك چشم قرين گردد بي رغبتي دل به دنيا بيشتر مي گردد اگر اين فكر تشديد يابد بلند بلند براي قبر و قيامت مي گريد و از تهيدستي سراي آخرت در فغان و در غوغاست . چنين انساني كمتر برايش زر، زينت ، زور،هيبت و تزوير مكر و حيلت دارد .عن ابي عبيده قال : قلت لابي جعفر ( ع ) : ( ( حدثني ما انتفع به فقال : يا ابا عبيده اكثر ذكر الموت فانه لم يكثر ذكره انسان الا زهد في الدنيا؛ ابو عبيده مي گويد به امام باقر ( ع ) گفتم : سخني را برايم بفرما تا به وسيله آن بهره برم سپس حضرت فرمود : اي ابوعبيده بسيار ياد مرگ كن زيرا يادآوري مرگ به انسان نمي افزايد مگر زهد در دنيارا ) ) ، ( المحجه البيضا، ملا محسن فيض كاشاني ، ج 8، ص 241 ) . ولي چون اين راه حل در درازمدت به دست مي آيد علاوه بر آن مي توان دست به نقد، قبل هر اقدامي و تصميمي و بعد از هر پيشنهادي عميقا به فكر و مشورت درجوانب آن پرداخت تا به همان اندازه از فريب زر و زور و تزوير در امان ماند.;

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.