-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:33598 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:2

از پيامبر اكرم(ص) در مورد روح و ... سؤال شعد، حضرت جواب را به بعد موكول فرمود، ولي ان شاءالله نگفت، به همين خاطر وحي الهي چند روز به تأخير افتاد. نيز حضرت در آخر عمرش فرمود: هر كس حقي بر من دارد، اعلام كند مردي گفت: سهواً شلاق توبه من خورده است. آيا اين دو قضيه منافات با عصمت پيامبر(ص) ندارد؟

الف) هر دو قضيه با خبر واحد نقل شده و در اعتقادات خبر واحد حجيّت ندارد و مورد عمل نمي باشد، بنابراين هيچ يك از دو خبر به اثبات نرسيده است.

ب) در مورد ان شاءالله در زمان نزول آيه 23 سورة كهف، حضرت مأمور به ان شاءالله گفتن نبود، بنابراين تركش اشكالي ايجاد نمي كند.(1)

پ) اگر هم پيامبر ان شاءالله را در موردي ترك كرده باشد اين يك ترك اولي است و منافي با عصمت نمي باشد چرا كه ترك اولي معصيت نيست تا منافي عصمت باشد.

ت) آية 23 سورة كهف در مورد ان شاءالله به ظاهر خطاب به پيامبر است، ولي در واقع خطاب به امت است كه مي خواهد ادب گفتار را بياموزاند. نيز بفهماند كه هر چه هست، از ناحية خدا است و ما چيزي از خود نداريم. خود ما و كار ما و گفتارمان اگر مورد تأييد الهي نباشد، به هيچ وجه به ثمر نمي رسد. ما همه متكي به او هستيم. تا ارادة او نباشد، اگر تيغ هاي عالم حركت كنند، حتي يك رگ را نخواهند بريد، چنان كه چاقوي تيز را حضرت ابراهيم(ع) بر گلوي نازك فرزندش اسماعيل با تمام قدرت كشيد، ولي نبريد. خطاب رسيد كه چاقو تنها به فرمان ما بُرنده است.

اگر ارادة او باشد، همه چيز به سرعت تحقق مي يابد و حتي شيشه را در بغل سنگ نگه مي دارد. اين قبيل تعبيرات در قرآن مجيد توجه ما را به خدا در تمام كارها افزايش مي دهد. از پاره اي روايات استفاده مي شود كه اگر كسي سخني را در ارتباط با آينده بدون ان شاءالله گفتن بگويد، خداوند او را به خودش وا مي گذارد و از زير چتر حمايتش بيرون مي برد.(2)

پي نوشت ها:

1. تفسير شريف لاهيجي، ذيل آية 23 سورة كهف.

2. تفسير نمونه، ج 12، ص 389، به نقل از نور الثقلين، ج 3، ص 252.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.