-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:34257 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

چرا امتحان به «غيبت حضرت مهدي» از شديدترين امتحانات است؟
بطوري كه از اخبار استفاده ميشود به دو جهت امتحان به غيبت حضرت مهدي(ع) از شديدترين امتحانات است.:
جهت اول: چون اصل غيبت بسيار طولاني ميشود، بيشتر مردم در ريب و شك ميافتند و برخي در اصل ولادت و بعضي در بقاي آن حضرت شك مينمايند و جز اشخاص مخلص و با معرفت و آزموده، كسي بر ايمان و عقيدة به امامت آن حضرت باقي نخواهد ماند. چنانچه پيغمبر اعظم(ص) در ضمن روايت معروفي كه جابر روايت كرده است فرمود:
«ذلِكَ الَّذي يَغيبُ عَنْ شيعَتِهِ وَ اَوْليائِهِ غَيْبَهً لا يثبتْ فيها عَلَي الْقَوْلِ بِاِمامَتِهِ الاّ مَنِ امْتَحَنَ اللهُ قَلْبَهُ لِلْايمانِ»
و معلوم است كه ايمان به بقاء، حيات، عمر، غيبت طولاني و انتظارظهور در دوران بسيار طولاني غيبت، دليل حسن اعتقاد و اعتماد به خبرهاي غيبي پيغمبر(ص) وائمه (ع) و نشانة ايمان به قدرت الهي، و علامت قوّت تسليم و تمكين از برنامههاي دين است. براي اينكه ايمان كامل و صادق به امور غيبي حاصل نميشود مگر براي اهل يقين و پرهيزكاران و كساني كه از تاريكي وساوس نجات يافته وبه سر منزل اطمينان نفس و ثبات عقيده رسيده و دلشان از انوار هدايت منوّر و روشن شده باشد و به استبعادات و شبهاتِ واهي اعتنا نكرده در راه دينداري و ولايت، لغزش قدم و تزلزل نيابند.
جهت دوم: شدتها و پيش آمدهاي ناگوار و تغييرات و تحولاتي است كه در دورة غيبت، روي داده و مردم را زير و رو ميسازد بطوري كه حفظ ايمان و استقامت، بسيار دشوار ميگردد وايمان افراد در مخاطرات سخت واقع ميشود چنانچه از حضرت صادق(ع) روايت شده است كه فرمود: آن كس كه بخواهد در عصر غيبت به دينش متمسك و ملتزم باشد، مثل كسي است كه شاخة درخت خار را بادست بزند تا خارهايش قطع گردد ـ سپس امام بادست خود به اين كار اشاره كرده آنگاه فرمود: به درستي كه براي صاحب اين امر غيبتي است پس بايد هر بنده خداي بپرهيزد و بايد به دينش متمسك گردد.
در دوران غيبت، جمال ظاهر دنيا هر چه بيشتر و بهتر جلوه گر و دل فريب ميشود، اسباب معاصي و گناهان و لذائذ حيواني بيش از همه وقت فراهم و در دسترس عموم قرار ميگيرد، بساط لهو و لعب و غنا و خوانندگي و طرب همه‎جا گسترده مي‎شود زنها و مردهاي بيگانه با هم امتزاج و اختالاطهاي نامشروع و خلاف عفت و نجابت پيدا كنند، كسب‎هاي حرام متداول و رسمي و معاش اكثر مردم از راههاي حرام باشد و براي اختلاطهاي مؤمن ضربت شمشير از به دست آوردن يك درهم حلال آسان تر باشد، مادّيات و دنيا پرستي بر مردم غالب و مقامات و مناصب به دست كساني افتد كه به احكام خدا پايبند و ملتزم نباشند، زنان را در رتق وفتق امور عامه و كارهائي كه به عهده مردها است دخالت دهند ربا و ميگساري و فروش شراب و قمار و بي عفتي و فحشاء علني گردد.
اهل دين و امانت و ايمان ذليل؛ و نابكاران و اراذل و بي دينان، به ظاهر عزيز گردند. امر به معروف و نهي از منكر ترك و عكس آن رايج شود. معروف را منكر و منكر را معروف شناسند، به معصيت و گناه و هم كاري با ستمگران افتخار نمايند، امانت را غنيمت و صدقه را غرامت شمارند.
شعائر و آداب اسلام را ترك و آداب و شعائر كفار را رسمي كنند. اهل حق خانه نشين و ناپاكان و خدانشناسان مصدر امور گردند. زنها با گستاخي تمام آداب و سنن اسلامي را ترك و به وضع دوران جاهليّت برگردند. به واسطة تسلط و غلبة كفار و استبداد اشرار، آن چنان مؤمنان در فشار واقع و از آزادي محروم شوند كه كسي را جرأت آن نباشد كه نام خدا را ببرد مگر در پنهاني و بطوري كار حفظ ايمان سخت شود ك شخص صبح كند درحالي كه در شمار مؤمنان و مسلمانان است و شب كند درحالي كه از اسلام بيرون رفته و كافر شده باشد.
از حضرت صادق(ع) روايت شده است كه فرمود: اين امر براي شما واقع نخواهد شد مگر پس از نااميدي، نه، به خدا نميآيد تا شما (مؤمن و منافق) از هم جدا شويد. نه، به خدا نخواهد آمد تا شقي شود هر كس شقي ميگردد و سعيد گردد هر كس سعيد ميگردد. (كمال الدين 2/باب 34 ص 15، ح 31)
و در روايت ابن عباس است كه پيامبر اعظم(ص) فرمود: كساني كه در زمان غيبت اوبر عقيده به امامت او ثابت باشند از كبريت احمر كمياب ترند.
پس جابر به پا خاست و عرض كرد: يا رسول الله براي قائم از فرزندان تو غيبت است؟
فرمود: آري سوگند به پروردگارم و بايد خدا گروندگان را تخليص كند و كفار را محو سازد. اي جابر، اين امري است (كار بزرگي است) از كارهاي خدا و سرّي است از اسرار خدا كه از بندگان خدا پوشيده است پس بر حذر باش از شك در آن پس به درستي كه شك در كار خداوند عزوجل كفر است.

امامت و مهدويت ج 3 – نويد امن و امان
آيةالله لطف الله صافي گلپايگاني

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.