-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:34488 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

چرا اين تفكر كه «مذهب، خوشبختي و سعادت دنيا و آخرت را در تضاد ميبيند و فقط يكي را ممكن ميداند» غلط است؟
: اولين سؤال و ايرادي كه بر اين منطق وارد است از ناحية منطق توحيد و خداشناسي است. آخر چرا خدا الزاماً بشر را به تحمل يكي از دو بدبختي محكوم كرده است؟ چرا جمع ميان دو خوشبختي ناممكن است؟ مگر خداوند بخيل است؟! مگر از خزانة رحمت او كم ميشود؟! چه مانعي دارد خدا، هم خوشبختي دنيا را براي ما بخواهد وهم خوشبختي آخرت را؟ اگر خدايي در كار است كه از وجود و قدرت غير متناهي لبريز است، بايستي سعادت كامل ما را بخواهد و اگر سعادت كامل ما را ميخواهد هم خوشبختي دنياي ما را ميخواهد و هم خوشبختي آخرت ما را.
كساني كه اين فكر را تبليغ كرده و ميكنند، خيال كردهاند كه علت اين كه در دين يك سلسله چيزها از قبيل شراب و قمار و زنا و ظلم و غيره نهي شده اين است كه اين امور، سعادت و خوشبختي و بهجت ميآورد و دين با خوشي و بهجت مخالف است و خدا خواسته او در دنيا خوشي و سعادت و مسرّت نداشته باشد تا بتواند در آخرت خوشبخت باشد! و حال اينكه امر، درست بر عكس اين است.
اين جلوگيريها و محدوديتها به خاطر اين است كه اين امور موجب بدبختي و تيرگي زندگي ميگردد. اگر خدا گفت شراب مخور، معنايش اين نيست كه اگر شراب بخوري در دنيا خوشبخت ميشوي و خوشبختي دنيا با خوشبختي آخرت ناسازگار است، بلكه چون شراب موجب بدبختي است، هم در دنيا وهم در آخرت از آن جلوگيري شده است. تمام محرّمات اينچنيناند؛ يعني اگر موجب بدبختي نبودند حرام نميشدند.
و همچنين در مورد واجبات؛ يعني واجبات، چون موجب خوشبختي هستند و در همين زندگي دنيا نيز اثر نيك دارند، واجب شدهاند، نه اينكه واجب شدهاند تا قدري از خوشبختي دنيا بكاهند.
قرآن با كمال صراحت فوايد و مصالح واجبات و مضار و مفاسد محرّمات را توضيح ميدهد، مثلاً در دو آيه، نيرو بخشي نماز و روزه را بيان ميكند، ميفرمايد:
«اِسْتعينوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاةِ وَ اِنَّها لَكَبيرَةٌ اِلّا عَلَي الْخاشِعينَ» بقره/45
[از شكيبايي و نماز كمك جوييد و آن [نماز] بسي سنگين است مگر براي خشوع پيشگان.]
و دربارة روزه ميفرمايد:
«يا اَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَي الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقونَ» بقره/183
[اي كساني كه ايمان آوردهايد! روزه بر شما نوشته شده است، همچنانكه بر كساني كه قبل از شما بودند نوشته شد، شايد كه با تقوي شويد.]
يعني نماز بخوانيد و روزه بگيريد تا روحتان نيرومند گردد و اخلاق زشت از شما زدوده شود. نماز و روزه نوعي كار و عمل و نوعي تمرين و تربيتاند كه جلوي فحشاء و كارهاي زشتتان را ميگيرند.
در اين تعليمات، نه تنها مسائل زندگي و مسائل معنوي را با يكديگر متناقض نميداند، بلكه مسائل معنوي را وسيلة سازش بيشتر با يك محيط زندگي سعادتمندانه معرفي ميكند.

مجموعه آثار شهيد مطهري ج1 –علل گرايش به ماديگري
شهيد مطهري

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.