-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35041 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:0

آيا تكرار و يكنواختي بهشت ملالت آور نيست؟

بعضي ايراد مي كنند و مي گويند آنچه از آيات و روايات استفاده مي شود اين است كه نعمتهاي الهي در اين كانون بزرگ رحمت، يكنواخت است و ميدانيم اين مسأله مخصوصاً در دراز مدت، آتش شور و شوق و نشاط را خاموش مي كند، زيرا بهترين صحنه ها، زيباترين مناظر و جالبترين غذاها، با تكرار، شكل عادي به خود مي گيرد، تا آنجا كه گاهي انسان براي بر هم زدن اين يكنواختي به زندگي ساده تر و مشقت بارتر تن در مي دهد تا تنوعش آن را جبران كند!.



در پاسخ به سه نكته بايد توجه داشت نخست اينكه ما نبايد با معيارهاي جسمي و رواني اين جهان درباره آن جهان قضاوت كنيم، اي بسا اين حالت رواني كه در اين جهان در ما وجود دارد كه با تكرار خسته و ملول و بي تفاوت مي‎شويم در آنجا برعكس باشد، هرچه بيشتر انسان مي بيند شوقش بيشتر مي گردد و هر قدر تكرار مي كند لذتش افزونتر مي شود و به اين ترتيب تكرارها مايه تشديد لذّات معنوي و مادي مي گردد!



چه دليلي داريم كه وضع روحي انسان در آنجا و در اينجا از اين جهت يكي است.



ثانياً در همين جهان نيز نعمتهائي وجود دارد كه هيچگاه انسان از آن سير نمي شود، ماهر قدر هواي تازه و پر اكسيژن را استنشاق كنيم از آن خسته و ملول نخواهيم شد، بلكه دائماً از آن لذت مي بريم و براي ما مايه نشاط است.



آب يك نوشيدني كاملاً ساده و يكنواخت است، ما اگر صدها سال عمر كنيم، نوشيدن آب گوارا به هنگام تشنگي از همه چيز براي ما لذت بخش تر است و همان است كه مي گوئيم آب طعم حيات دارد، نه خسته مي شويم و نه بي اعتنا، بلكه آب گوارا هميشه براي تشنگان فوق العاده و جالب و جذاب است.



چه مانعي دارد كه در آنجا نيز خدواند حالتي شبيه تشنگي( تشنگي لذتبخش نه مزاحم و آزار دهنده، همچون تشنگي لقاي محبوب) بر انسان مسلط سازد و به خاطر آن دائماً از نعمتهاي روحاني و جسماني بهشت، فوق العاده درك لذت كند؟!



ثالثاً از آنجا كه ذات و صفات خدا بي نهايت است، بدون شك جلوه هاي روحاني و معنوي او نيز پايان نمي گيرد، هر روز لطف و عنايت تازه اي و هردم رحمت و هدايت جديدي بر بهشتيان و مقربان درگاهش مي فرستد، به گونه اي كه اصلا تكراري در آن نيست مگر بي نهايت ممكن است مكرر شود؟!



نعمتهاي مادي نيز جلوه هاي رحمانيت و رحيميت اويند، آنها نيز حد و نهايتي به خود نمي پذيرند.



چه مانعي دارد همان درختان بهشتي، همان نهرها، همان گلها، همان رنگ و بوها، همان شرابهاي طهور، هر روز و هر ساعت رنگ و بوي تازه اي و شكل و عطر جديدي داشته باشند؟ دائماً رنگ عوض كنند، دائماً دگرگون شوند، دائماً چهره نو پيدا كنند، به گونه اي كه يك غذا و يك منظره فقط يكبار در تمام عمر بهشتيان ديده شود و مورد استفاده قرار گيرد!(عجب صحنه اي!).



پاره اي از آيات قرآن و روايات اسلامي نيز اين مطلب را تأييد مي كند.



در آيه 29 سوره رحمن مي​خوانيم «كُلُّ يَوْم هُوَ في شَأْن» [او هر زمان در شأن و كاري است!]










پيام قرآن ج 6




آية الله مكارم شيرازي و ساير همكاران





مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.