-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35153 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:3

آية سابقون اشاره به چه مطلبي دارد؟

در سورة واقعه ميخوانيم «وَالسّابِقُوْنَ السّابِقُوْنَ اُولئِكَ الْمُقَرَْبُونَ – في جَناّتِ النَّعيمِ – ثُلَّهٌ مِنَ الاَوَّلينَ – وَ قَليل مِنَ الآخِرينَ»



[و پيشگامان پيشگام – آنها مقربانند – در باغهاي پر نعمت بهشت جاي دارند – گروهي از امتهاي نخستين هستندـ و اندكي از امت آخرين]. واقعه/10 تا 14



در «شواهد التنزيل» «حاكم حسكاني» از «ابن عباس» چنين نقل شده



«اَلسُّبّاقُ ثَلاثَه ، سَبَقَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ اِلي مُوسَي ، وَ سَبَقَ صاحِبُ ياسِين اِلي عِيسي ، وَ سَبَقَ عَلِيّ اِلَي النَّبِيِّ (ص)» [پيشگامان (در ايمان) سه نفرند ، «يوشع» پيشگام نسبت به (ايمان به) موسي(ع) بود، صاحب ياسين (حبيب نجار) نسبت به عيسي(ع)، و علي(ع) نسبت به رسول خدا پيامبر اسلام(ص) پيشگام بود]. (شواهد التنزيل 2/213، ح 924)



در همان كتاب از «ابن عباس» نقل شده كه از رسول خدا(ص) تفسير اين آيه را پرسيدم، فرمود «حَدَّثَني جَبرَئيلُ بِتَفْسيرِها ، قالَ ذاكَ عَليٌّ وَ شِيعَتُهُ اِلَي الْجَنَّهِ»



[از جبرئيل تفسير اين آيه را پرسيدم گفت آن اشاره به علي(ع) و شيعيان اوست كه پيشگام در رفتن به بهشت هستند]! (شواهد التنزيل 2/215 و 216، ح 927) اين دو تفسير، منافاتي با هم ندارد، چرا كه علي(ع)، هم پيشگام در ايمان به پيامبر (ص) بود، و هم پيشگام در رفتن به بهشت است ، و در واقع اين دو ارتباط و پيوند ناگسستني با يكديگر دارد.



ولي بايد توجه داشت كه هيچ كس نميگويد اين احاديث به تنهايي به معني نص بر امامت بلافصل علي بن ابيطالب (ع) است ، بلكه هدف اين است هنگامي كه اين آيات و روايات را در كنار هم بچينيم ميبينيم علي (ع) شاخصترين و بارزترين فرد از امت اسلامي بود كه لايق اين مقام شد، و هيچ كس در اين ميدان به پاي او نيز نميرسد.



آيا با وجود اين همه فضائل غير قابل انكار سزاوار است ديگران را بر او مقدم بشمريم ، و با وجود او به سراغ ديگري برويم؟!








پيام قرآن ج 9


حضرت آيت الله مكارم شيرازي و ساير همكاران

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.