-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35261 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

پيوند تكويني انسان با مبدأ فاعلي و غايي چگونه است؟
قرآن كريم در باره بردگي و خضوع صرف همه موجودات نظام كيهاني در برابر ذات اقدس خداوند و چگونگي حضور آنها و ظهور اين بندگي در صحنه قيامت ميفرمايد: «اِن كُل مَن في السموات و الأرض اِلّا اتيِ الرحمن عبداً لَقد أَحصيهم و عَدّهم عدّاً و كُلهم اتيه يوم القيمة فَرداً» مريم/93-95. البته اين بندگي محض آنها در قيامت ظهور ميكند همان طور كه قبل از دنيا، در عالم «ذر» ظهور كرد. انسان در هر دو مرحله سابق ولاحق «بلي» ميگويد اما چون به عنوان تكليف و تشريع نبوده و نيست، در بين راه گرفتار غفلت شده، ربوبيت خدا را نفي ميكند و به ديگران سر ميسپارد و ربوبيت هوس را ميپذيرد.

راز تنهايي موجودات در قيامت، كه مستفاد از آيه مزبور است، اين است كه در قيامت هر كس مهمان عقايد، اخلاق و اعمال خويش است. در آن جا سفرههايي گسترده است و هر كس در كنار سفره خود آرميده است. نظام آخرت همانند نظام دنيا نيست تا مسائل اجتماعي در آن مطرح باشد. در قيامت با اين كه همه حضور دارند: «اِنَّ الأولين و الاخرين لَمجموعون اِلي ميقات يَوم مَعلوم» واقعه/49-50، ليكن همه تنها هستند. در اين باره، حضرت اميرالمؤمنين(ع) بعد از قرائت «ألهكم التكاثر» تكاثر/1 فرمود: «... در عين حال كه جمعند وحيدند و در عين حال كه مأنوسند، غريبند...» (نهج البلاغه/خطبه221). يعني ابدان آنها در كنار هم و ارواح آنان از يكديگر جداست.

مطلب مزبور، در آيهاي ديگر به گونهاي روشنتر بيان شده است: «ولَقد جِئتمونا فُرادي كَما خَلقناكم أَول مَرّة و تَركتم ما خَوّلناكم وَراء ظُهوركم و ما نَري مَعكم شُفعاءكم الذَيِن زَعمتم أَنهم فيكم شُركؤا لَقد تَقطّع بَينكم و ضَلّ عَنكم ما كنتم تَزعمون» انعام/94. اين آيه از جامعترين آياتي است كه نشئه دنيا و قيامت را در كنار هم بازگو ميكند و نظام اعتباري دنيا را به نظام حقيقي آخرت، منتهي ميداند.

نكته شايان ذكر اين كه در جمله «انّا لله و انّا اليه راجعون» بقره/156، ابتدا سخن از مبدأ فاعلي است و سپس از مبدأ غايي و در آيه مورد بحث، اول سخن از مبدأ غايي است آنگاه از مبدأ فاعلي، گرچه به تقدم نشئه ابتدايي اشاره ميشود. يعني شما همان طور كه مفرداً از فاعل نشئت گرفتيد، به همان صورت به هدف باز ميگرديد؛ فاعل همان هدف و هدف همان فاعل است. يعني همان طور كه از هدف صادر شديد و تنزل كرديد؛ به خدا رسيديد و به لقاء الله بار يافتيد.

: آية الله جوادي آملي
تفسير موضوعي قرآن كريم ج 9 (سيرة رسول اكرم در قرآن)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.