-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35366 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

آيا كارهاي شايسته كافران كه به قصد خدمت به جامعه بشري انجام گرفته پاداشي دارد؟
بايد گفت ديدگاه اسلام نسبت به پاداش اخروي و ورود به بهشت بر دو محور تمركز يافته است: ايمان (حسن فاعلي) و عمل شايسته (حسن فعلي)؛ چنان كه فرمود: «والعصر * إِنَّ الانسان لَفي خُسْر * إِلَّا الَذينَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصالِحات...» عصر/1 ـ 3 [سوگند به عصر، همانا انسان در زيان كاري است، جز آنان كه ايمان آورده و كردار شايسته انجام مي‎دهند.] همچنين مي‎فرمايد: «مَنْ عَمِلَ صالِحا مِنْ ذَكَرِ أَو أُنْثي وَهُوَ مُؤمِن» نحل/97؛ [هر كس ـ از مرد يا زن ـ كار شايسته كند و مؤمن باشد.]

كردار هر كسي نيز بايد بر پايه نيت خالص وي باشد و گرنه در آخرت پاداشي نخواهد داشت يا پاداش كامل دريافت نخواهد كرد: «فَاعْبُد اللهَ مُخْلِصا لَه الدّين ِ الا لِلّه الدّينُ الخالِص» زمر/2 ـ 3 [خدا را پرستش و دين خود را براي او خالص كن. آگاه باشيد كه دين خالص از آن خداست.] گستردگي معناي دين هم شامل اعتقادات مي‎گردد و هم عبادات و ساير كردارهاي آدمي را در بر مي‎گيرد. مردي به رسول خدا(ع) عرض كرد: مااموال خود را به ديگران مي بخشيم تا اسم و رسم ما د رميان مردم باشد و آيا پاداشي داريم؟ پيامبر(ص) فرمود: نه، باز گفت: گاهي براي اجر الهي و زماني براي به دست آوردن نام و نشان مي‎بخشيم. آيا پاداشي داريم؟ فرمود: خداوند چيزي را نمي پذيرد، مگر اين كه خالص براي او باشد. سپس اين آيه را تلاوت فرمود: «أَلا لِلّهِ الدِينُ الخالِص» (روح المعاني 13/345 ـ 346) بنابراين، آسايش انسان به آرامش دروني، طمأنينه نيت و كردار صالح است، نه به زيبايي، آرايش، نام و آوازه بيروني و بريده از معنويات و انديشه هاي نا خالص. از اين رو مي‎توان نتيجه بحث را د رامور زير بررسي كرد:

1 ـ اگر كافر در اكتشافات خود قصد تخريب دنيا و جامعه انساني را داشته باشد نه تنها پاداش اخروي ندارد، بلكه به عذاب نيز گرفتار خواهد گشت.

2 ـ اگر هدف از خدمت اجتماعي نام و آوازه باشد تا به دنياي مطلوب خود برسد، بايد گفت محتمل است به هدف دنيوي خويش نايل گشته ليكن چنين مقصدي براساس اختيال ترسيم مي‎شود نه تعقل و انسان مختال به دنبال چنين هوسي حركت مي كند، نه عاقل و اگر هدف فقط خدمت به جامعه بشري است حتما به هدف خير مي رسد و در هر دو صورت براي آخرت او پاداشي نيست؛ زيرا كسي كه به آخرت معتقد نيست و هدايت وحي الهي را افسانه مي پندارد چنين كسي بهره اخروي نخواهد داشت: «مَنْ كانَ يُرِيد الْحَيوةَ الدُّنيا وَ زينَتها نوف إِليهم أَعْمالَهم فيها وَ هُمْ فيها لا يُبْخَسون» هود/15 [كساني كه زندگي دنيا و زيور آن را بخواهند: {جزاي} كارهايشان را در آن جا به طور كامل مي‎دهيم، و به آنان درآنجا كم داده نخواهد شد.] اينان بدون كم و كاست، به پاداش دنيوي كردار خود خواهند رسيد. اين آيه وعده رسيدن به هدف معقول دنيوي را در بر دارد، اما نفي بهره اخروي را مي‎توان از آيه «فَمِنَ النّاسِ مَنْ يَقُول رَبَّنا اتِنا فِي الدّنيا وَ مالَهُ فِي الاخِرة مِنْ خَلاق» بقره/200 استفاده كرد. آري ممكن است مقداري از بهره هاي آخرت نصيب چنين شخصي شود.

3 ـ اگر كسي به مبدأ و معاد معتقد بود و مقداري از خدمات علمي، اقتصادي، سياسي...خود را براي خدا و تأمين رفاه خلق خدا در نظر گرفته باشد؛ البته به همان اندازه مأجور بوده و پاداش خواهد برد؛ زيرا «فَإِنَّ الله لا يُضيع أَجر المُحسِنين» يوسف/90 «فَمَن يَعمل مِثقال ذَرة خَيرا يَره» زلزال/7.

البته اين در صورتي است كه كار او رنگ الهي به خود گرفته باشد و اگر كسي به آخرت معتقد نبود و كار خوبي براي تأمين رفاه جامعه بشري انجام داد و نسبت به وحي آسماني عنود نبود ممكن است در آخرت پاداش مناسب ببيند و آن پاداش، همانا كاهش عذاب باشد؛ چنان كه برخي از روايات براين مطلب دلالت دارد. قرآن نيز مي فرمايد: «مَن كان يُريد العاجِلة عَجُلنا لَه فيها ما نَشآء لِمَن نُريد ثُمَّ جَعَلنا لَه جَهنم يَصليها مَذموما مَدحورا ومَن أَراد الاخِرة وَسَعي لَها سَعْيَها و هُو مُؤمِن فَأُولئِك كان سَعيُهم مَشكورا كَلا نُمِد هؤُلاء وهؤلاء مِن عَطاء رَبِك وماكانَ عَطاء رَبك مَحْظورا» إسرا ء/18 – 20. [هركس خواهان دنياي زود گذر است، به زودي هر كه را خواهيم نصيبي از آن مي دهيم. آن گاه جهنم را كه در آن خوار و رانده داخل خواهد شد براي او مقرر مي داريم و هر كس خواهان آخرت است و نهايت كوشش را براي آن بكند و مؤمن باشد، آنان كه تلاش آن ها مورد حق شناسي واقع خواهد شد. هردو {دسته} اينان و آنان را از عطاي پروردگارت مدد مي بخشيم و عطاي پروردگارت {از كسي} منع نشده است.] همه امكانات در اختيار آدمي قرار مي گيرد و حتي وسايل كفر كافران هم فراهم مي شود تا گاه آزمون و پاداش، حجت و برهاني نداشته باشند. هم ابزار معصيت فراهم است هم ابزار طاعت و خداوند همه را مدد خواهد كرد و منعي در كار نيست. البته در قيامت همه كردارهاي كوچك و بزرگ و همه تلاش و كوشش‎ها به حساب خواهد آمد «وَإِن كانَ مِثقال حَبَّة مِنْ خَردَل أَتيْنا بِها و كَفي بِنا حاسِبين» انبياء/47. [و اگر {عمل} هم وزن دانه خردلي باشد آن را مي آوريم و كافي است كه ما حساب رس باشيم.] بنابراين، تنها كسي در قيامت بهره مند خواهد شد كه اولا داراي حسن فاعلي، يعني ايمان به آخرت باشد و ثانيا حسن فعلي، يعني سعي براي آخرت داشته باشد.

: آية الله جوادي آملي
تفسير موضوعي قرآن ج 5 (معاد در قرآن)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.