-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35368 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:2

از ديدگاه قرآن، پاداش عمل انسان چگونه است؟
كردارهاي انسان يكسان نيست؛ هر عملي پاداش ويژه خود را دارد و برخي عاملان نيز پاداش چند برابر دارند؛ چنان كه صدور اعمال از عاملان متعدد يكسان نيست: «حَسَنات ا لأَبرار سَيِّئات المُقَرَّبين». (بحار11/256) پاره‎اي اعمال يا بر اثر خصوصيت عمل يا بر اثر اين كه از عامل مخصوص صادر شده اثر سنگيني دارد.

قرآن در يك اصل كلّي مي فرمايد: «مَن جاء بِالْحَسَنة فَله خَير مِنْها» قصص/84 [هر كس كار نيك كند پاداش بهتري مي گيرد] و نيز مي فرمايد: «مَن جاء بِالحَسنة فَله عَشْر أَمْثالها» ‎انعام/160 [هر كه كار نيك عرضه كند ده برابر سود خواهد برد.] اما در اين ميان گاهي برخي كردارهاي انسان داراي برجستگي خاص و اثر ويژه است؛ چنان كه انفاق در راه خدا ثواب و پاداش آن هفت صد برابر، بلكه يك هزار چهارصد و بلكه بيشتر خواهد بود: «مَثَلُ الَّذين يُنفِقون أَمْوالِهم في سَبيل الله كَمثَلِ حَبّةٍ أَنْبَتَت سَبعَ سَنابِل في كُلِّ سُنْبُلَة مِأئةَ حَبّة و الله يُضاعِفَ لِمَن يَشاء و الله واسِع عَليم» بقره/261 [آنان كه اموالشان را در راه خدا انفاق مي كنند، انفاق آنان به دانه اي مي ماند كه هفت خوشه برآورد و در هر خوشه يك صد دانه باشد و اگر خدا خواهد براي كساني اين عدد را دو، يا چند برابر مي كند و گاهي از ا ين هم گسترده‎تر خواهد بود.]

قرآن براي گروهي از اهل كتاب كه به اسلام مشرّف شدند نيز پاداش دو چنان را متذكر شده، مي فرمايد: «اَلَّذِين اتَيْناهُم الكِتاب مِن قَبله هُم بِهِ يُؤْمِنون وَإِذا يُتلي عَلَيهِم قالوا امَنّا بِهِ إِنَّه الحَقّ مِنْ رَبّنا إِنّا كُنّا مِن قَبلِه مُسلِمين أوُلئِك يُؤْتُون أَجْرَهم مَرّتين بِما صَبروا ويَدْرَؤن بِالحَسَنة السَّيِّئة ومِمّا رزَقناهُم يُنفِقون» قصص/52، 54 [كساني كه قبل از آن كتاب آسماني به ايشان داده ايم، آنان به قرآن مي گروند و چون برايشان فرو خوانده مي شود، مي گويند: « بدان ايمان آورديم كه آن درست است و از طرف پروردگار ماست؛ ما پيش از آن هم از تسليم شوندگان بوديم. آنانند كه به پاس آن كه صبر كردند و براي آن كه بدي را با نيكي دفع مي كنند و از آنچه روزيشان داده ايم انفاق مي كنند، دوبار پاداش خواهند يافت.] در برابر، اگر انساني وجيه و مقبول الكلام، به خداوند و مقدسات دين افترا ببندد، گر چه پيامبر اولوالعزم باشد، عذابي چند برابر مردم معمولي خواهد ديد و رگ گردن او قطع خواهد شد؛ چنان كه تر آيتي آمده: «وَإِن كادوا لِيفتنونَك عَن الَّذِي أَوحَينا إِلَيك لِتَفتري عَلَينا غَيره وَ إِذا لاتَّخَذوك خَليلا وَلَولا أَن ثَبّتناك لَقَد كِدْتَ تَركْنَ إِلَيهم شَيئاً قَليلاً إِذً الأذقناك ضِعْفَ الحيوة و ضِعْفَ المَمات ِ ثّم لاتَجُد لَكَ عَلَينا نَصيراً» اسراء/73 – 75 [نزديك بود تو را فريب داده و از آنچه به تو وحي كرديم غافل شوي و چيز ديگري بر ما افترا ببندي تا مشركان تو را دوست خود گيرند و اگر ما تو را ثابت قدم نمي گردانيديم نزديك بود كه به مشركان اندك تمايل و اعتماد پيدا كني، و در آن صورت جزاي اين عمل را به تو مي چشانديم و عذات تو را در حيات دنيا و آخرت چند برابر مي كرديم، و آنگاه از قهر و خشم ما بر خود هيچ يا وري نمي يافتي]، «وَلَو تَقوّل عَلَينا بَعضَ الإَقاويل لِاَخَذنا مِنهُ بِاليَمين ثُمَّ لَقَطعْنا مِنه الوَتين فَما مِنكم مِن أَحَدٍ عَنه حاجِزين» حاقّه/44 ـ 47 [و اگر پيامبر(ع) به دروغ به ما سخناني مي بست، همانا مااو را به قهر و انتقام مي گرفتيم، و رگ گردنش را قطع مي كرديم، و شما هيج يك بر دفاع از او قادر نبوديد.]

شمار مردم عادي كه به دروغ خود را پيامبر خواندند كمتر از پيامبران مر سل نبوده، با اين وجود حق تعالي اين گونه كه يك پيامبر مرسل را تهديد كرده آنان را تهديد نكرده است؛ زيرا پيامبران نزد مردم مقبول بودند و كلام آنان صبغه الهي داشت و اگر مطلبي را مي گفتند مردم آن را نمي پذيرفتند. بر خلاف پيامبر نمايان و دين سازان كه چنان مقبوليتي الهي نداشتند. چنان كه زنان پيامبر(ع) نيز تكليف ويژه دارند؛ زيراآنان دو حيثيت دارند: يكي اسلام و ديگري انتساب به پيامبر(ع) پس كيفر گناهان آنان دو برابر يا چندبرابر ديگران است: «يا نِساء النَّبي مِن يَأْت مِنْكُنّ بِفاحَشَة مُبَيِّنة يُضاعَف لَها العَذابُ ضِعْفَين و كان ذلِك علي الله يَسيراً ومَن يَقْنت مِنْكُنّ لله و رَسولِه و تَعْمَل صالِحاً نُؤتها أَجرَها مَرَّتين و اَعتدنا لَها رِزقاً كَريماً» احزاب/30 ـ 31 [اي همسران پيامبر(ع) هر كس از شما به كار ناروايي دانسته اقدام كند عذاب او دو برابر باشد و اين بر خدا سهل و آسان است و هر كس از شما مطيع فرمان خدا و رسول او باشد و نيكو كار شود پاداشش را دوبار عطا كنيم وبراي او روزي بسيار نيكو در بهشت ابد مهيّا سازيم.]

افرادي كه مورد توجّه مردمند، چنان كه عمل ناشايست انجام دهند تأثير منفي آن چند برابر كار زشت ديگران است. همچنين است اگر كسي در لباس دين كار ناروا كند.

: آية الله جوادي آملي
تفسير موضوعي قرآن ج 5 (معاد در قرآن)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.