-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35418 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

از ديدگاه قرآن كيفرهاي روحي و عقلي دوزخيان چگونه است؟
آيات قرآن درباره كيفر روحي و عقلي دوززخيان چند دسته است:

1 – آياتي كه دلالت بر عذاب تبه كاران دارد، و نيز براي تحقير آنان، با زبان طعن گفته مي شود «بچشيد» عذابي را كه آن را دروغ مي پپنداشتيد: «وَقيلَ لَهُم ذُوقوا عَذابَ النارِ الَذي كُنْتُم بِه تُكذَّبون»، سجده/20 «وَنَقولُ لِلذينِ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذابَ النار الّتي كُنْتم بِها تُكَذِّبون»، سبأ/42 «ثم قيل لِلَذين ظَلَموا ذُوقوا عَذابَ الخُلد» يونس/52 اين بدان جهت است كه گوش و ذائقه آنان نيز صداي كيفر و طعم عذاب را بشنود و بچشد.

2 – آياتي كه بر تحقير و خوار شماري دوزخيان دلالت دارد؛ مانند: «رَبَّنا إِنَّك مَنْ تُدْخِل النارَ فَقَد أَخْزيَتَه وَ ما لِلظالمين مِن أَنْصار»؛ آل عمران/192 [پروردگارا همان هر كس را به آتش درآوردي او را خوار وخفيف ساخته اي و براي ستمگران ياوراني نيست.] همچنين: «أَلْيَوم تُجَزون عَذاب الهُونِ بِما كُنْتم تَقَولُون عَليَ اللهِ غَيرَ الحَقّ»؛ انعام/93 [در روز قيامت عذاب خوار و خفيف كننده اي خواهيد ديد، در برابر آنچه به ناحق به خداوند مي گفتيد] «وَالذَينَ كَفَروا وَكذبَّوا بِاياتِنا فَأُولئِك لَهُمْ عَذابٌ مُهين»؛ حج/57 [آنان كه كفر ورزيدند و به آيات ما نسبت دروغ دادند براي آنان عذاب خوار كننده اي است.]

3 – از ديگر شكنجه هاي روحي دوزخيان اين است كه پس از مدتي عذاب، به خيال خام خود زمان آن فرا رسيده كه نجات يابند و از جايگاه خود حركت كرده و چون خواهند از آن جا خارج شوند با برخورد شديد مأموران روبرو مي شوند كه باز گرديد، غم و اندوه جانكاهتان پايان نپذيرفته است، كجا مي رويد، بايستيد و عذاب سخت را بچشيد: «كُلَّما أَرادوا أَن يَخْرجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعيدوا فيها وَذوقُوا عَذابَ الحَريق» حج/22 [سپس با تازيانه و گرزهاي آتشين عذاب سوران و تازه اي به آنان مي چشانند.]

4 – تحقير دوزخيان با الفاظ ويژه از شديدترين اهانت هايي است كه به دوزخيان روا داشته مي شود. آري وقتي شديدترين عذاب و شكنجه را در مدتي كه خدا مقدار؛آن را مي داند بر جان خريدند، به ستوه آمده لب به لابه مي گشايند: «رَبَّنا أَخْرِجنا مِنْها فَإِن عُدْنا فَإِنَّما ظالِمون قالَ اخْسَئُوا فيها وَلاتُكَلِمُون»؛ مؤمنون/107 ـ 108

[پروردگارا ما را از اين جا بيرون بر. پس اگر باز هم به بدي بازگشتيم در آن صورت ستمگر خواهيم بود.] آنگاه با همان واژه اي كه براي راندن ودور كردن سگ بر زبان مي آورند: «اخسئوا» گفته مي شود: دور شويد و با من سخن مگوييد. ديگر پاسخي كه مي شنوند زماني است كه از شدت عذاب دست به دامن كليد داران و مالكان دوزخ شده تا از خدا بخواهند دست كم يك روز عذابشان را تخفيف دهد. در پاسخ گويند: آيا پيامبرانتان دليل و برهان و كتاب برايتان نياوردند؟ گويند: چرا آوردند. خازنان دوزخ گويند: پس هر چه مي خواهيد دعا كنيد ولي بدانيد كه خواهش و تمني كافران به جايي نمي رسد؛ زيرا قيامت جاي برداشت محصول است، نه جاي كشت: «في الصيف ضيعت اللبن». از امثال عرب؛ (مجمع البحرين 1، 2/650)

5 – دوزخ چون از راه دور دوزخيان را ببيند خروش برآورده، آماده پذيرايي آنان مي گردد: «إِذا رَأْتُهم مِنْ مَكان بَعيد سَمعُوا لَها تَغُيظّاً وَ زفيراً». فرقان/12 از اين رو خشم خويش را اظهار مي دارد واز ژرفاي دل مي خروشد، و چون موجودي درنده خرناس مي كشد. پس دوزخ داراي عقل و شعور وادراك است ودشمن را نيك مي شناسد.

6 – گفتگوي دوزخيان و بهشتيان، صحنه اي دلخراش و سرزنش آميز را براي دوزخيان به وجود مي آورد. به ويژه آنگاه كه از جهان ديگر مورد ملامت و لعنت قرار گيرند: «وَنادي أَصحابُ الجَنه أَصحابَ النارِ أَنْ قَد وَجَدْنا ما وَعَدنا رَبُّنا حَقا فَهَل وَجَدتُم ما وَعَد رَبُّكم حَقّا قالُوا نَعَم فَأَذَّن مُوذِنّ بَيْنَهم أَنْ لَعنة اللهِ عَلَي الظالِمينْ»؛ اعراف/44 [و بهشتيان، دوزخيان را آواز مي دهند كه ما آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود درست يافتيم، آيا شما نيز آنچه را وعيد پروردگارتان بود راست و درست يافتيد؟ مي گويند: آري. پس آواز دهنده اي ميان آنان آواز در مي دهد كه لعنت خدا بر ستمكاران.]

7 – آتشي كه قلب و جان انسان را مي گذازد؛ چه بسا شديدتر از عذاب هاي جسماني باشد؛ مثلا اگر كسي جواني كامل و متخلق به اخلاق پسنديده را از دست بدهد، قلبش چنان آتش مي گيرد كه از هر عذاب سوزان جسماني گدازنده تر است.

: آية الله جوادي آملي
تفسير موضوعي قرآن ج 5 (معاد در قرآن)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.